Conjugaison de s'indigner
verbe1er groupeauxiliaire êtreverbe pronominal : formes de indigner avec les pronoms réfléchis
| je m' | indigne (indignè) |
|---|---|
| tu t' | indignes |
| il, elle s' | indigne |
| nous nous | indignons |
| vous vous | indignez |
| ils, elles s' | indignent |
| je m' | indignais |
|---|---|
| tu t' | indignais |
| il, elle s' | indignait |
| nous nous | indignions |
| vous vous | indigniez |
| ils, elles s' | indignaient |
| je m' | indignai |
|---|---|
| tu t' | indignas |
| il, elle s' | indigna |
| nous nous | indignâmes |
| vous vous | indignâtes |
| ils, elles s' | indignèrent |
| je m' | indignerai |
|---|---|
| tu t' | indigneras |
| il, elle s' | indignera |
| nous nous | indignerons |
| vous vous | indignerez |
| ils, elles s' | indigneront |
| je m' | indigne |
|---|---|
| tu t' | indignes |
| il, elle s' | indigne |
| nous nous | indignions |
| vous vous | indigniez |
| ils, elles s' | indignent |
| je m' | indignasse |
|---|---|
| tu t' | indignasses |
| il, elle s' | indignât |
| nous nous | indignassions |
| vous vous | indignassiez |
| ils, elles s' | indignassent |
| je m' | indignerais |
|---|---|
| tu t' | indignerais |
| il, elle s' | indignerait |
| nous nous | indignerions |
| vous vous | indigneriez |
| ils, elles s' | indigneraient |
| indigne-toi | |
| indignons-nous | |
| indignez-vous | |
| passé participe singulier masculin | indigné |
|---|---|
| passé participe pluriel masculin | indignés |
| passé participe singulier féminin | indignée |
| infinitif | s'indigner |
| passé participe pluriel féminin | indignées |
| présent participe | s'indignant |