Conjugaison de s'intriguer
verbe1er groupeauxiliaire êtreverbe pronominal : formes de intriguer avec les pronoms réfléchis
| je m' | intrigue (intriguè) |
|---|---|
| tu t' | intrigues |
| il, elle s' | intrigue |
| nous nous | intriguons |
| vous vous | intriguez |
| ils, elles s' | intriguent |
| je m' | intriguais |
|---|---|
| tu t' | intriguais |
| il, elle s' | intriguait |
| nous nous | intriguions |
| vous vous | intriguiez |
| ils, elles s' | intriguaient |
| je m' | intriguai |
|---|---|
| tu t' | intriguas |
| il, elle s' | intrigua |
| nous nous | intriguâmes |
| vous vous | intriguâtes |
| ils, elles s' | intriguèrent |
| je m' | intriguerai |
|---|---|
| tu t' | intrigueras |
| il, elle s' | intriguera |
| nous nous | intriguerons |
| vous vous | intriguerez |
| ils, elles s' | intrigueront |
| je m' | intrigue |
|---|---|
| tu t' | intrigues |
| il, elle s' | intrigue |
| nous nous | intriguions |
| vous vous | intriguiez |
| ils, elles s' | intriguent |
| je m' | intriguasse |
|---|---|
| tu t' | intriguasses |
| il, elle s' | intriguât |
| nous nous | intriguassions |
| vous vous | intriguassiez |
| ils, elles s' | intriguassent |
| je m' | intriguerais |
|---|---|
| tu t' | intriguerais |
| il, elle s' | intriguerait |
| nous nous | intriguerions |
| vous vous | intrigueriez |
| ils, elles s' | intrigueraient |
| intrigue-toi | |
| intriguons-nous | |
| intriguez-vous | |
| passé participe singulier masculin | intrigué |
|---|---|
| passé participe singulier féminin | intriguée |
| présent participe | s'intriguant |
| infinitif | s'intriguer |
| passé participe pluriel masculin | intrigués |
| passé participe pluriel féminin | intriguées |