Conjugaison de s'abriter
verbe1er groupeauxiliaire êtreverbe pronominal : formes de abriter avec les pronoms réfléchis
| je m' | abrite (abritè) |
|---|---|
| tu t' | abrites |
| il, elle s' | abrite |
| nous nous | abritons |
| vous vous | abritez |
| ils, elles s' | abritent |
| je m' | abritais |
|---|---|
| tu t' | abritais |
| il, elle s' | abritait |
| nous nous | abritions |
| vous vous | abritiez |
| ils, elles s' | abritaient |
| je m' | abritai |
|---|---|
| tu t' | abritas |
| il, elle s' | abrita |
| nous nous | abritâmes |
| vous vous | abritâtes |
| ils, elles s' | abritèrent |
| je m' | abriterai |
|---|---|
| tu t' | abriteras |
| il, elle s' | abritera |
| nous nous | abriterons |
| vous vous | abriterez |
| ils, elles s' | abriteront |
| je m' | abrite |
|---|---|
| tu t' | abrites |
| il, elle s' | abrite |
| nous nous | abritions |
| vous vous | abritiez |
| ils, elles s' | abritent |
| je m' | abritasse |
|---|---|
| tu t' | abritasses |
| il, elle s' | abritât |
| nous nous | abritassions |
| vous vous | abritassiez |
| ils, elles s' | abritassent |
| je m' | abriterais |
|---|---|
| tu t' | abriterais |
| il, elle s' | abriterait |
| nous nous | abriterions |
| vous vous | abriteriez |
| ils, elles s' | abriteraient |
| abrite-toi | |
| abritons-nous | |
| abritez-vous | |
| infinitif | s'abriter |
|---|---|
| passé participe singulier masculin | abrité |
| présent participe | s'abritant |
| passé participe pluriel masculin | abrités |
| passé participe singulier féminin | abritée |
| passé participe pluriel féminin | abritées |