VER — épicène
/ʁeɔksitanize/
Syllabes : ʁe.ɔk.si.ta.ni.ze
Orthocode : ré.oc.ci.ta.ni.ser
Définitions
-
1.
Occitaniser à nouveau.
L'astuce, c'est de commencer par le français local, qui n'est que de l'occitan revêtu de français, et de le réoccitaniser peu à peu.
Étymologie
Dérivé de occitan, avec le préfixe ré- et le suffixe -iser.
Dérivés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| réoccitanisa | /ʁeɔksitaniza/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ʁe.ɔk.si.ta.ni.za | ré.oc.ci.ta.ni.sa |
| réoccitanisai | /ʁeɔksitanizɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ʁe.ɔk.si.ta.ni.zɛ | ré.oc.ci.ta.ni.sai |
| réoccitanisaient | /ʁeɔksitanizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁe.ɔk.si.ta.ni.zɛ | ré.oc.ci.ta.ni.saie°n°t° |
| réoccitanisais | /ʁeɔksitanizɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁe.ɔk.si.ta.ni.zɛ | ré.oc.ci.ta.ni.sais° |
| réoccitanisais | /ʁeɔksitanizɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁe.ɔk.si.ta.ni.zɛ | ré.oc.ci.ta.ni.sais° |
| réoccitanisait | /ʁeɔksitanizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁe.ɔk.si.ta.ni.zɛ | ré.oc.ci.ta.ni.sait° |
| réoccitanisant | /ʁeɔksitanizɑ̃/ | participe, present | ʁe.ɔk.si.ta.ni.zɑ̃ | ré.oc.ci.ta.ni.sant° |
| réoccitanisas | /ʁeɔksitaniza/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ʁe.ɔk.si.ta.ni.za | ré.oc.ci.ta.ni.sas° |
| réoccitanisasse | /ʁeɔksitanizas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁe.ɔk.si.ta.ni.zas | ré.oc.ci.ta.ni.sasse° |
| réoccitanisassent | /ʁeɔksitanizas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁe.ɔk.si.ta.ni.zas | ré.oc.ci.ta.ni.sasse°n°t° |
| réoccitanisasses | /ʁeɔksitanizas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁe.ɔk.si.ta.ni.zas | ré.oc.ci.ta.ni.sasse°s° |
| réoccitanisassiez | /ʁeɔksitanizasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁe.ɔk.si.ta.ni.za.sje | ré.oc.ci.ta.ni.sa.ssiez |
| réoccitanisassions | /ʁeɔksitanizasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁe.ɔk.si.ta.ni.za.sjɔ̃ | ré.oc.ci.ta.ni.sa.ssions° |
| réoccitanise | /ʁeɔksitaniz/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ʁe.ɔk.si.ta.niz | ré.oc.ci.ta.nise° |
| réoccitanise | /ʁeɔksitaniz/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ʁe.ɔk.si.ta.niz | ré.oc.ci.ta.nise° |
| réoccitanise | /ʁeɔksitaniz/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ʁe.ɔk.si.ta.niz | ré.oc.ci.ta.nise° |
| réoccitanise | /ʁeɔksitaniz/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ʁe.ɔk.si.ta.niz | ré.oc.ci.ta.nise° |
| réoccitanise | /ʁeɔksitaniz/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ʁe.ɔk.si.ta.niz | ré.oc.ci.ta.nise° |
| réoccitanisent | /ʁeɔksitaniz/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ʁe.ɔk.si.ta.niz | ré.oc.ci.ta.nise°n°t° |
| réoccitanisent | /ʁeɔksitaniz/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ʁe.ɔk.si.ta.niz | ré.oc.ci.ta.nise°n°t° |
| réoccitaniser | /ʁeɔksitanize/ | infinitif | ʁe.ɔk.si.ta.ni.ze | ré.oc.ci.ta.ni.ser |
| réoccitanisera | /ʁeɔksitanizəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ʁe.ɔk.si.ta.ni.zə.ʁa | ré.oc.ci.ta.ni.se.ra |
| réoccitaniserai | /ʁeɔksitanizəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ʁe.ɔk.si.ta.ni.zə.ʁɛ | ré.oc.ci.ta.ni.se.rai |
| réoccitaniseraient | /ʁeɔksitanizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ʁe.ɔk.si.ta.ni.zə.ʁɛ | ré.oc.ci.ta.ni.se.raie°n°t° |
| réoccitaniserais | /ʁeɔksitanizəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ʁe.ɔk.si.ta.ni.zə.ʁɛ | ré.oc.ci.ta.ni.se.rais° |
| réoccitaniserais | /ʁeɔksitanizəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ʁe.ɔk.si.ta.ni.zə.ʁɛ | ré.oc.ci.ta.ni.se.rais° |
| réoccitaniserait | /ʁeɔksitanizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ʁe.ɔk.si.ta.ni.zə.ʁɛ | ré.oc.ci.ta.ni.se.rait° |
| réoccitaniseras | /ʁeɔksitanizəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ʁe.ɔk.si.ta.ni.zə.ʁa | ré.oc.ci.ta.ni.se.ras° |
| réoccitaniserez | /ʁeɔksitanizəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ʁe.ɔk.si.ta.ni.zə.ʁe | ré.oc.ci.ta.ni.se.rez |
| réoccitaniseriez | /ʁeɔksitanizəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ʁe.ɔk.si.ta.ni.zə.ʁje | ré.oc.ci.ta.ni.se.riez |
| réoccitaniserions | /ʁeɔksitanizəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ʁe.ɔk.si.ta.ni.zə.ʁjɔ̃ | ré.oc.ci.ta.ni.se.rions° |
| réoccitaniserons | /ʁeɔksitanizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ʁe.ɔk.si.ta.ni.zə.ʁɔ̃ | ré.oc.ci.ta.ni.se.rons° |
| réoccitaniseront | /ʁeɔksitanizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ʁe.ɔk.si.ta.ni.zə.ʁɔ̃ | ré.oc.ci.ta.ni.se.ront° |
| réoccitanises | /ʁeɔksitaniz/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ʁe.ɔk.si.ta.niz | ré.oc.ci.ta.nise°s° |
| réoccitanises | /ʁeɔksitaniz/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ʁe.ɔk.si.ta.niz | ré.oc.ci.ta.nise°s° |
| réoccitanisez | /ʁeɔksitanize/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ʁe.ɔk.si.ta.ni.ze | ré.oc.ci.ta.ni.sez |
| réoccitanisez | /ʁeɔksitanize/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ʁe.ɔk.si.ta.ni.ze | ré.oc.ci.ta.ni.sez |
| réoccitanisiez | /ʁeɔksitanizje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁe.ɔk.si.ta.ni.zje | ré.oc.ci.ta.ni.siez |
| réoccitanisiez | /ʁeɔksitanizje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ʁe.ɔk.si.ta.ni.zje | ré.oc.ci.ta.ni.siez |
| réoccitanisions | /ʁeɔksitanizjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁe.ɔk.si.ta.ni.zjɔ̃ | ré.oc.ci.ta.ni.sions° |
| réoccitanisions | /ʁeɔksitanizjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ʁe.ɔk.si.ta.ni.zjɔ̃ | ré.oc.ci.ta.ni.sions° |
| réoccitanisons | /ʁeɔksitanizɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ʁe.ɔk.si.ta.ni.zɔ̃ | ré.oc.ci.ta.ni.sons° |
| réoccitanisons | /ʁeɔksitanizɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ʁe.ɔk.si.ta.ni.zɔ̃ | ré.oc.ci.ta.ni.sons° |
| réoccitanisâmes | /ʁeɔksitanizam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ʁe.ɔk.si.ta.ni.zam | ré.oc.ci.ta.ni.sâme°s° |
| réoccitanisât | /ʁeɔksitaniza/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁe.ɔk.si.ta.ni.za | ré.oc.ci.ta.ni.sât° |
| réoccitanisâtes | /ʁeɔksitanizat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ʁe.ɔk.si.ta.ni.zat | ré.oc.ci.ta.ni.sâte°s° |
| réoccitanisèrent | /ʁeɔksitanizɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ʁe.ɔk.si.ta.ni.zɛʁ | ré.oc.ci.ta.ni.sère°n°t° |
| réoccitanisé | /ʁeɔksitanize/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ʁe.ɔk.si.ta.ni.ze | ré.oc.ci.ta.ni.sé |
| réoccitanisée | /ʁeɔksitanize/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | ʁe.ɔk.si.ta.ni.ze | ré.oc.ci.ta.ni.sée° |
| réoccitanisées | /ʁeɔksitanize/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | ʁe.ɔk.si.ta.ni.ze | ré.oc.ci.ta.ni.sée°s° |
| réoccitanisés | /ʁeɔksitanize/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | ʁe.ɔk.si.ta.ni.ze | ré.oc.ci.ta.ni.sés° |