réembrigader

VER — épicène

/ʁeɑ̃bʁiɡade/

Syllabes : ʁe.ɑ̃.bʁi.ɡa.de Orthocode : ré.em.bri.ga.der

Définitions

  1. 1. Embrigader à nouveau.
    Ca me semble plus un prétexte pour tenter de réembrigader les gens qu'autre chose.

Étymologie

De embrigader, avec le préfixe ré-.

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
réembrigada /ʁeɑ̃bʁiɡada/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁe.ɑ̃.bʁi.ɡa.da ré.em.bri.ga.da
réembrigadai /ʁeɑ̃bʁiɡadɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁe.ɑ̃.bʁi.ɡa.dɛ ré.em.bri.ga.dai
réembrigadaient /ʁeɑ̃bʁiɡadɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.bʁi.ɡa.dɛ ré.em.bri.ga.daie°n°t°
réembrigadais /ʁeɑ̃bʁiɡadɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁe.ɑ̃.bʁi.ɡa.dɛ ré.em.bri.ga.dais°
réembrigadais /ʁeɑ̃bʁiɡadɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁe.ɑ̃.bʁi.ɡa.dɛ ré.em.bri.ga.dais°
réembrigadait /ʁeɑ̃bʁiɡadɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁe.ɑ̃.bʁi.ɡa.dɛ ré.em.bri.ga.dait°
réembrigadant /ʁeɑ̃bʁiɡadɑ̃/ participe, present ʁe.ɑ̃.bʁi.ɡa.dɑ̃ ré.em.bri.ga.dant°
réembrigadas /ʁeɑ̃bʁiɡada/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁe.ɑ̃.bʁi.ɡa.da ré.em.bri.ga.das°
réembrigadasse /ʁeɑ̃bʁiɡadas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁe.ɑ̃.bʁi.ɡa.das ré.em.bri.ga.dasse°
réembrigadassent /ʁeɑ̃bʁiɡadas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.bʁi.ɡa.das ré.em.bri.ga.dasse°n°t°
réembrigadasses /ʁeɑ̃bʁiɡadas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁe.ɑ̃.bʁi.ɡa.das ré.em.bri.ga.dasse°s°
réembrigadassiez /ʁeɑ̃bʁiɡadasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.bʁi.ɡa.da.sje ré.em.bri.ga.da.ssiez
réembrigadassions /ʁeɑ̃bʁiɡadasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.bʁi.ɡa.da.sjɔ̃ ré.em.bri.ga.da.ssions°
réembrigade /ʁeɑ̃bʁiɡad/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁe.ɑ̃.bʁi.ɡad ré.em.bri.gade°
réembrigade /ʁeɑ̃bʁiɡad/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁe.ɑ̃.bʁi.ɡad ré.em.bri.gade°
réembrigade /ʁeɑ̃bʁiɡad/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁe.ɑ̃.bʁi.ɡad ré.em.bri.gade°
réembrigade /ʁeɑ̃bʁiɡad/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁe.ɑ̃.bʁi.ɡad ré.em.bri.gade°
réembrigade /ʁeɑ̃bʁiɡad/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁe.ɑ̃.bʁi.ɡad ré.em.bri.gade°
réembrigadent /ʁeɑ̃bʁiɡad/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.bʁi.ɡad ré.em.bri.gade°n°t°
réembrigadent /ʁeɑ̃bʁiɡad/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.bʁi.ɡad ré.em.bri.gade°n°t°
réembrigader /ʁeɑ̃bʁiɡade/ infinitif ʁe.ɑ̃.bʁi.ɡa.de ré.em.bri.ga.der
réembrigadera /ʁeɑ̃bʁiɡadəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁe.ɑ̃.bʁi.ɡa.də.ʁa ré.em.bri.ga.de.ra
réembrigaderai /ʁeɑ̃bʁiɡadʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁe.ɑ̃.bʁi.ɡa.dʁɛ ré.em.bri.ga.de°rai
réembrigaderaient /ʁeɑ̃bʁiɡadəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.bʁi.ɡa.də.ʁɛ ré.em.bri.ga.de.raie°n°t°
réembrigaderais /ʁeɑ̃bʁiɡadəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁe.ɑ̃.bʁi.ɡa.də.ʁɛ ré.em.bri.ga.de.rais°
réembrigaderais /ʁeɑ̃bʁiɡadəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁe.ɑ̃.bʁi.ɡa.də.ʁɛ ré.em.bri.ga.de.rais°
réembrigaderait /ʁeɑ̃bʁiɡadəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁe.ɑ̃.bʁi.ɡa.də.ʁɛ ré.em.bri.ga.de.rait°
réembrigaderas /ʁeɑ̃bʁiɡadəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁe.ɑ̃.bʁi.ɡa.də.ʁa ré.em.bri.ga.de.ras°
réembrigaderez /ʁeɑ̃bʁiɡadəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.bʁi.ɡa.də.ʁe ré.em.bri.ga.de.rez
réembrigaderiez /ʁeɑ̃bʁiɡadəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.bʁi.ɡa.də.ʁje ré.em.bri.ga.de.riez
réembrigaderions /ʁeɑ̃bʁiɡadəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.bʁi.ɡa.də.ʁjɔ̃ ré.em.bri.ga.de.rions°
réembrigaderons /ʁeɑ̃bʁiɡadəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.bʁi.ɡa.də.ʁɔ̃ ré.em.bri.ga.de.rons°
réembrigaderont /ʁeɑ̃bʁiɡadəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.bʁi.ɡa.də.ʁɔ̃ ré.em.bri.ga.de.ront°
réembrigades /ʁeɑ̃bʁiɡad/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁe.ɑ̃.bʁi.ɡad ré.em.bri.gade°s°
réembrigades /ʁeɑ̃bʁiɡad/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁe.ɑ̃.bʁi.ɡad ré.em.bri.gade°s°
réembrigadez /ʁeɑ̃bʁiɡade/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.bʁi.ɡa.de ré.em.bri.ga.dez
réembrigadez /ʁeɑ̃bʁiɡade/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.bʁi.ɡa.de ré.em.bri.ga.dez
réembrigadiez /ʁeɑ̃bʁiɡadje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.bʁi.ɡa.dje ré.em.bri.ga.diez
réembrigadiez /ʁeɑ̃bʁiɡadje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.bʁi.ɡa.dje ré.em.bri.ga.diez
réembrigadions /ʁeɑ̃bʁiɡadjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.bʁi.ɡa.djɔ̃ ré.em.bri.ga.dions°
réembrigadions /ʁeɑ̃bʁiɡadjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.bʁi.ɡa.djɔ̃ ré.em.bri.ga.dions°
réembrigadons /ʁeɑ̃bʁiɡadɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.bʁi.ɡa.dɔ̃ ré.em.bri.ga.dons°
réembrigadons /ʁeɑ̃bʁiɡadɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.bʁi.ɡa.dɔ̃ ré.em.bri.ga.dons°
réembrigadâmes /ʁeɑ̃bʁiɡadam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.bʁi.ɡa.dam ré.em.bri.ga.dâme°s°
réembrigadât /ʁeɑ̃bʁiɡada/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁe.ɑ̃.bʁi.ɡa.da ré.em.bri.ga.dât°
réembrigadâtes /ʁeɑ̃bʁiɡadat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.bʁi.ɡa.dat ré.em.bri.ga.dâte°s°
réembrigadèrent /ʁeɑ̃bʁiɡadɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁe.ɑ̃.bʁi.ɡa.dɛʁ ré.em.bri.ga.dère°n°t°
réembrigadé /ʁeɑ̃bʁiɡade/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁe.ɑ̃.bʁi.ɡa.de ré.em.bri.ga.dé
réembrigadée /ʁeɑ̃bʁiɡade/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁe.ɑ̃.bʁi.ɡa.de ré.em.bri.ga.dée°
réembrigadées /ʁeɑ̃bʁiɡade/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁe.ɑ̃.bʁi.ɡa.de ré.em.bri.ga.dée°s°
réembrigadés /ʁeɑ̃bʁiɡade/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁe.ɑ̃.bʁi.ɡa.de ré.em.bri.ga.dés°