VER — masculin
/ʁeavɔʁte/
Syllabes : ʁe.a.vɔʁ.te
Orthocode : ré.a.vor.ter
Définitions
- 1. Avorter à nouveau.
Étymologie
De avorter, avec le préfixe ré-.
Dérivés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| réavorta | /ʁeavɔʁta/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ʁe.a.vɔʁ.ta | ré.a.vor.ta |
| réavortai | /ʁeavɔʁtɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ʁe.a.vɔʁ.tɛ | ré.a.vor.tai |
| réavortaient | /ʁeavɔʁtɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁe.a.vɔʁ.tɛ | ré.a.vor.taie°n°t° |
| réavortais | /ʁeavɔʁtɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁe.a.vɔʁ.tɛ | ré.a.vor.tais° |
| réavortais | /ʁeavɔʁtɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁe.a.vɔʁ.tɛ | ré.a.vor.tais° |
| réavortait | /ʁeavɔʁtɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁe.a.vɔʁ.tɛ | ré.a.vor.tait° |
| réavortant | /ʁeavɔʁtɑ̃/ | participe, present | ʁe.a.vɔʁ.tɑ̃ | ré.a.vor.tant° |
| réavortas | /ʁeavɔʁta/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ʁe.a.vɔʁ.ta | ré.a.vor.tas° |
| réavortasse | /ʁeavɔʁtas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁe.a.vɔʁ.tas | ré.a.vor.tasse° |
| réavortassent | /ʁeavɔʁtas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁe.a.vɔʁ.tas | ré.a.vor.tasse°n°t° |
| réavortasses | /ʁeavɔʁtas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁe.a.vɔʁ.tas | ré.a.vor.tasse°s° |
| réavortassiez | /ʁeavɔʁtasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁe.a.vɔʁ.ta.sje | ré.a.vor.ta.ssiez |
| réavortassions | /ʁeavɔʁtasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁe.a.vɔʁ.ta.sjɔ̃ | ré.a.vor.ta.ssions° |
| réavorte | /ʁeavɔʁt/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ʁe.a.vɔʁt | ré.a.vorte° |
| réavorte | /ʁeavɔʁt/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ʁe.a.vɔʁt | ré.a.vorte° |
| réavorte | /ʁeavɔʁt/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ʁe.a.vɔʁt | ré.a.vorte° |
| réavorte | /ʁeavɔʁt/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ʁe.a.vɔʁt | ré.a.vorte° |
| réavorte | /ʁeavɔʁt/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ʁe.a.vɔʁt | ré.a.vorte° |
| réavortent | /ʁeavɔʁt/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ʁe.a.vɔʁt | ré.a.vorte°n°t° |
| réavortent | /ʁeavɔʁt/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ʁe.a.vɔʁt | ré.a.vorte°n°t° |
| réavorter | /ʁeavɔʁte/ | infinitif | ʁe.a.vɔʁ.te | ré.a.vor.ter |
| réavortera | /ʁeavɔʁtəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ʁe.a.vɔʁ.tə.ʁa | ré.a.vor.te.ra |
| réavorterai | /ʁeavɔʁtʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ʁe.a.vɔʁ.tʁɛ | ré.a.vor.te°rai |
| réavorteraient | /ʁeavɔʁtəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ʁe.a.vɔʁ.tə.ʁɛ | ré.a.vor.te.raie°n°t° |
| réavorterais | /ʁeavɔʁtəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ʁe.a.vɔʁ.tə.ʁɛ | ré.a.vor.te.rais° |
| réavorterais | /ʁeavɔʁtəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ʁe.a.vɔʁ.tə.ʁɛ | ré.a.vor.te.rais° |
| réavorterait | /ʁeavɔʁtəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ʁe.a.vɔʁ.tə.ʁɛ | ré.a.vor.te.rait° |
| réavorteras | /ʁeavɔʁtəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ʁe.a.vɔʁ.tə.ʁa | ré.a.vor.te.ras° |
| réavorterez | /ʁeavɔʁtəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ʁe.a.vɔʁ.tə.ʁe | ré.a.vor.te.rez |
| réavorteriez | /ʁeavɔʁtəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ʁe.a.vɔʁ.tə.ʁje | ré.a.vor.te.riez |
| réavorterions | /ʁeavɔʁtəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ʁe.a.vɔʁ.tə.ʁjɔ̃ | ré.a.vor.te.rions° |
| réavorterons | /ʁeavɔʁtəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ʁe.a.vɔʁ.tə.ʁɔ̃ | ré.a.vor.te.rons° |
| réavorteront | /ʁeavɔʁtəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ʁe.a.vɔʁ.tə.ʁɔ̃ | ré.a.vor.te.ront° |
| réavortes | /ʁeavɔʁt/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ʁe.a.vɔʁt | ré.a.vorte°s° |
| réavortes | /ʁeavɔʁt/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ʁe.a.vɔʁt | ré.a.vorte°s° |
| réavortez | /ʁeavɔʁte/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ʁe.a.vɔʁ.te | ré.a.vor.tez |
| réavortez | /ʁeavɔʁte/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ʁe.a.vɔʁ.te | ré.a.vor.tez |
| réavortiez | /ʁeavɔʁtje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁe.a.vɔʁ.tje | ré.a.vor.tiez |
| réavortiez | /ʁeavɔʁtje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ʁe.a.vɔʁ.tje | ré.a.vor.tiez |
| réavortions | /ʁeavɔʁtjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁe.a.vɔʁ.tjɔ̃ | ré.a.vor.tions° |
| réavortions | /ʁeavɔʁtjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ʁe.a.vɔʁ.tjɔ̃ | ré.a.vor.tions° |
| réavortons | /ʁeavɔʁtɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ʁe.a.vɔʁ.tɔ̃ | ré.a.vor.tons° |
| réavortons | /ʁeavɔʁtɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ʁe.a.vɔʁ.tɔ̃ | ré.a.vor.tons° |
| réavortâmes | /ʁeavɔʁtam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ʁe.a.vɔʁ.tam | ré.a.vor.tâme°s° |
| réavortât | /ʁeavɔʁta/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁe.a.vɔʁ.ta | ré.a.vor.tât° |
| réavortâtes | /ʁeavɔʁtat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ʁe.a.vɔʁ.tat | ré.a.vor.tâte°s° |
| réavortèrent | /ʁeavɔʁtɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ʁe.a.vɔʁ.tɛʁ | ré.a.vor.tère°n°t° |
| réavorté | /ʁeavɔʁte/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ʁe.a.vɔʁ.te | ré.a.vor.té |