VER — épicène
/ʁeasuviʁ/
Syllabes : ʁe.a.su.viʁ
Orthocode : ré.a.ssou.vir
Définitions
-
1.
Assouvir à nouveau.
L'entendre et l'écouter dans l'intraductible de la voix, qui la montre cherchant à chaque instant à se réassouvir à se désouvenir du cri d'Orphée d'avant la lettre.J'ose ainsi espérer pouvoir réassouvir ma passion des cieux noirs, en compagnie de mon ami le dobson
Étymologie
De assouvir, avec le préfixe ré-.
Synonymes
Dérivés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| réassouvi | /ʁeasuvi/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ʁe.a.su.vi | ré.a.ssou.vi |
| réassouvie | /ʁeasuvi/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | ʁe.a.su.vi | ré.a.ssou.vie° |
| réassouvies | /ʁeasuvi/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | ʁe.a.su.vi | ré.a.ssou.vie°s° |
| réassouvir | /ʁeasuviʁ/ | infinitif | ʁe.a.su.viʁ | ré.a.ssou.vir |
| réassouvira | /ʁeasuviʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ʁe.a.su.vi.ʁa | ré.a.ssou.vi.ra |
| réassouvirai | /ʁeasuviʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ʁe.a.su.vi.ʁɛ | ré.a.ssou.vi.rai |
| réassouviraient | /ʁeasuviʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ʁe.a.su.vi.ʁɛ | ré.a.ssou.vi.raie°n°t° |
| réassouvirais | /ʁeasuviʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ʁe.a.su.vi.ʁɛ | ré.a.ssou.vi.rais° |
| réassouvirais | /ʁeasuviʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ʁe.a.su.vi.ʁɛ | ré.a.ssou.vi.rais° |
| réassouvirait | /ʁeasuviʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ʁe.a.su.vi.ʁɛ | ré.a.ssou.vi.rait° |
| réassouviras | /ʁeasuviʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ʁe.a.su.vi.ʁa | ré.a.ssou.vi.ras° |
| réassouvirent | /ʁeasuviʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ʁe.a.su.viʁ | ré.a.ssou.vire°n°t° |
| réassouvirez | /ʁeasuviʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ʁe.a.su.vi.ʁe | ré.a.ssou.vi.rez |
| réassouviriez | /ʁeasuviʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ʁe.a.su.vi.ʁje | ré.a.ssou.vi.riez |
| réassouvirions | /ʁeasuviʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ʁe.a.su.vi.ʁjɔ̃ | ré.a.ssou.vi.rions° |
| réassouvirons | /ʁeasuviʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ʁe.a.su.vi.ʁɔ̃ | ré.a.ssou.vi.rons° |
| réassouviront | /ʁeasuviʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ʁe.a.su.vi.ʁɔ̃ | ré.a.ssou.vi.ront° |
| réassouvis | /ʁeasuvi/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ʁe.a.su.vi | ré.a.ssou.vis° |
| réassouvis | /ʁeasuvi/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ʁe.a.su.vi | ré.a.ssou.vis° |
| réassouvis | /ʁeasuvi/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ʁe.a.su.vi | ré.a.ssou.vis° |
| réassouvis | /ʁeasuvi/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ʁe.a.su.vi | ré.a.ssou.vis° |
| réassouvis | /ʁeasuvi/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ʁe.a.su.vi | ré.a.ssou.vis° |
| réassouvis | /ʁeasuvi/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | ʁe.a.su.vi | ré.a.ssou.vis° |
| réassouvissaient | /ʁeasuvisɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁe.a.su.vi.sɛ | ré.a.ssou.vi.ssaie°n°t° |
| réassouvissais | /ʁeasuvisɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁe.a.su.vi.sɛ | ré.a.ssou.vi.ssais° |
| réassouvissais | /ʁeasuvisɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁe.a.su.vi.sɛ | ré.a.ssou.vi.ssais° |
| réassouvissait | /ʁeasuvisɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁe.a.su.vi.sɛ | ré.a.ssou.vi.ssait° |
| réassouvissant | /ʁeasuvisɑ̃/ | participe, present | ʁe.a.su.vi.sɑ̃ | ré.a.ssou.vi.ssant° |
| réassouvisse | /ʁeasuvis/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁe.a.su.vis | ré.a.ssou.visse° |
| réassouvisse | /ʁeasuvis/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ʁe.a.su.vis | ré.a.ssou.visse° |
| réassouvisse | /ʁeasuvis/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ʁe.a.su.vis | ré.a.ssou.visse° |
| réassouvissent | /ʁeasuvis/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ʁe.a.su.vis | ré.a.ssou.visse°n°t° |
| réassouvissent | /ʁeasuvis/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁe.a.su.vis | ré.a.ssou.visse°n°t° |
| réassouvissent | /ʁeasuvis/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ʁe.a.su.vis | ré.a.ssou.visse°n°t° |
| réassouvisses | /ʁeasuvis/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁe.a.su.vis | ré.a.ssou.visse°s° |
| réassouvisses | /ʁeasuvis/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ʁe.a.su.vis | ré.a.ssou.visse°s° |
| réassouvissez | /ʁeasuvise/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ʁe.a.su.vi.se | ré.a.ssou.vi.ssez |
| réassouvissez | /ʁeasuvise/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ʁe.a.su.vi.se | ré.a.ssou.vi.ssez |
| réassouvissiez | /ʁeasuvisje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁe.a.su.vi.sje | ré.a.ssou.vi.ssiez |
| réassouvissiez | /ʁeasuvisje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁe.a.su.vi.sje | ré.a.ssou.vi.ssiez |
| réassouvissiez | /ʁeasuvisje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ʁe.a.su.vi.sje | ré.a.ssou.vi.ssiez |
| réassouvissions | /ʁeasuvisjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁe.a.su.vi.sjɔ̃ | ré.a.ssou.vi.ssions° |
| réassouvissions | /ʁeasuvisjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁe.a.su.vi.sjɔ̃ | ré.a.ssou.vi.ssions° |
| réassouvissions | /ʁeasuvisjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ʁe.a.su.vi.sjɔ̃ | ré.a.ssou.vi.ssions° |
| réassouvissons | /ʁeasuvisɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ʁe.a.su.vi.sɔ̃ | ré.a.ssou.vi.ssons° |
| réassouvissons | /ʁeasuvisɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ʁe.a.su.vi.sɔ̃ | ré.a.ssou.vi.ssons° |
| réassouvit | /ʁeasuvi/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ʁe.a.su.vi | ré.a.ssou.vit° |
| réassouvit | /ʁeasuvi/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ʁe.a.su.vi | ré.a.ssou.vit° |
| réassouvîmes | /ʁeasuvim/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ʁe.a.su.vim | ré.a.ssou.vîme°s° |
| réassouvît | /ʁeasuvi/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁe.a.su.vi | ré.a.ssou.vît° |
| réassouvîtes | /ʁeasuvit/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ʁe.a.su.vit | ré.a.ssou.vîte°s° |