VER — épicène
/ʁasuviʁ/
Syllabes : ʁa.su.viʁ
Orthocode : ra.ssou.vir
Définitions
-
1.
Assouvir à nouveau.
La voici nue et blanche et haute afin de mieux me rassouvir D'Elle — ma multiple compagne.
Étymologie
De assouvir, avec le préfixe re-.
Synonymes
Dérivés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| rassouvi | /ʁasuvi/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ʁa.su.vi | ra.ssou.vi |
| rassouvie | /ʁasuvi/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | ʁa.su.vi | ra.ssou.vie° |
| rassouvies | /ʁasuvi/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | ʁa.su.vi | ra.ssou.vie°s° |
| rassouvir | /ʁasuviʁ/ | infinitif | ʁa.su.viʁ | ra.ssou.vir |
| rassouvira | /ʁasuviʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ʁa.su.vi.ʁa | ra.ssou.vi.ra |
| rassouvirai | /ʁasuviʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ʁa.su.vi.ʁɛ | ra.ssou.vi.rai |
| rassouviraient | /ʁasuviʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ʁa.su.vi.ʁɛ | ra.ssou.vi.raie°n°t° |
| rassouvirais | /ʁasuviʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ʁa.su.vi.ʁɛ | ra.ssou.vi.rais° |
| rassouvirais | /ʁasuviʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ʁa.su.vi.ʁɛ | ra.ssou.vi.rais° |
| rassouvirait | /ʁasuviʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ʁa.su.vi.ʁɛ | ra.ssou.vi.rait° |
| rassouviras | /ʁasuviʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ʁa.su.vi.ʁa | ra.ssou.vi.ras° |
| rassouvirent | /ʁasuviʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ʁa.su.viʁ | ra.ssou.vire°n°t° |
| rassouvirez | /ʁasuviʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ʁa.su.vi.ʁe | ra.ssou.vi.rez |
| rassouviriez | /ʁasuviʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ʁa.su.vi.ʁje | ra.ssou.vi.riez |
| rassouvirions | /ʁasuviʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ʁa.su.vi.ʁjɔ̃ | ra.ssou.vi.rions° |
| rassouvirons | /ʁasuviʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ʁa.su.vi.ʁɔ̃ | ra.ssou.vi.rons° |
| rassouviront | /ʁasuviʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ʁa.su.vi.ʁɔ̃ | ra.ssou.vi.ront° |
| rassouvis | /ʁasuvi/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ʁa.su.vi | ra.ssou.vis° |
| rassouvis | /ʁasuvi/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ʁa.su.vi | ra.ssou.vis° |
| rassouvis | /ʁasuvi/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ʁa.su.vi | ra.ssou.vis° |
| rassouvis | /ʁasuvi/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ʁa.su.vi | ra.ssou.vis° |
| rassouvis | /ʁasuvi/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ʁa.su.vi | ra.ssou.vis° |
| rassouvis | /ʁasuvi/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | ʁa.su.vi | ra.ssou.vis° |
| rassouvissaient | /ʁasuvisɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁa.su.vi.sɛ | ra.ssou.vi.ssaie°n°t° |
| rassouvissais | /ʁasuvisɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁa.su.vi.sɛ | ra.ssou.vi.ssais° |
| rassouvissais | /ʁasuvisɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁa.su.vi.sɛ | ra.ssou.vi.ssais° |
| rassouvissait | /ʁasuvisɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁa.su.vi.sɛ | ra.ssou.vi.ssait° |
| rassouvissant | /ʁasuvisɑ̃/ | participe, present | ʁa.su.vi.sɑ̃ | ra.ssou.vi.ssant° |
| rassouvisse | /ʁasuvis/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁa.su.vis | ra.ssou.visse° |
| rassouvisse | /ʁasuvis/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ʁa.su.vis | ra.ssou.visse° |
| rassouvisse | /ʁasuvis/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ʁa.su.vis | ra.ssou.visse° |
| rassouvissent | /ʁasuvis/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ʁa.su.vis | ra.ssou.visse°n°t° |
| rassouvissent | /ʁasuvis/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁa.su.vis | ra.ssou.visse°n°t° |
| rassouvissent | /ʁasuvis/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ʁa.su.vis | ra.ssou.visse°n°t° |
| rassouvisses | /ʁasuvis/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁa.su.vis | ra.ssou.visse°s° |
| rassouvisses | /ʁasuvis/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ʁa.su.vis | ra.ssou.visse°s° |
| rassouvissez | /ʁasuvise/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ʁa.su.vi.se | ra.ssou.vi.ssez |
| rassouvissez | /ʁasuvise/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ʁa.su.vi.se | ra.ssou.vi.ssez |
| rassouvissiez | /ʁasuvisje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁa.su.vi.sje | ra.ssou.vi.ssiez |
| rassouvissiez | /ʁasuvisje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁa.su.vi.sje | ra.ssou.vi.ssiez |
| rassouvissiez | /ʁasuvisje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ʁa.su.vi.sje | ra.ssou.vi.ssiez |
| rassouvissions | /ʁasuvisjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁa.su.vi.sjɔ̃ | ra.ssou.vi.ssions° |
| rassouvissions | /ʁasuvisjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁa.su.vi.sjɔ̃ | ra.ssou.vi.ssions° |
| rassouvissions | /ʁasuvisjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ʁa.su.vi.sjɔ̃ | ra.ssou.vi.ssions° |
| rassouvissons | /ʁasuvisɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ʁa.su.vi.sɔ̃ | ra.ssou.vi.ssons° |
| rassouvissons | /ʁasuvisɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ʁa.su.vi.sɔ̃ | ra.ssou.vi.ssons° |
| rassouvit | /ʁasuvi/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ʁa.su.vi | ra.ssou.vit° |
| rassouvit | /ʁasuvi/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ʁa.su.vi | ra.ssou.vit° |
| rassouvîmes | /ʁasuvim/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ʁa.su.vim | ra.ssou.vîme°s° |
| rassouvît | /ʁasuvi/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁa.su.vi | ra.ssou.vît° |
| rassouvîtes | /ʁasuvit/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ʁa.su.vit | ra.ssou.vîte°s° |