réanoblir

VER — épicène

/ʁeanɔbliʁ/

Syllabes : ʁe.a.nɔ.bliʁ Orthocode : ré.a.no.blir

Définitions

  1. 1. Anoblir à nouveau.
    Dire à l'enfant qu'il a choisi la vie, c'est le réanoblir (1995).
    Il n'y a personne pour réanoblir Roux.

Étymologie

De anoblir, avec le préfixe ré-.

Synonymes

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
réanobli /ʁeanɔbli/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁe.a.nɔ.bli ré.a.no.bli
réanoblie /ʁeanɔbli/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁe.a.nɔ.bli ré.a.no.blie°
réanoblies /ʁeanɔbli/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁe.a.nɔ.bli ré.a.no.blie°s°
réanoblir /ʁeanɔbliʁ/ infinitif ʁe.a.nɔ.bliʁ ré.a.no.blir
réanoblira /ʁeanɔbliʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁe.a.nɔ.bli.ʁa ré.a.no.bli.ra
réanoblirai /ʁeanɔbliʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁe.a.nɔ.bli.ʁɛ ré.a.no.bli.rai
réanobliraient /ʁeanɔbliʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁe.a.nɔ.bli.ʁɛ ré.a.no.bli.raie°n°t°
réanoblirais /ʁeanɔbliʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁe.a.nɔ.bli.ʁɛ ré.a.no.bli.rais°
réanoblirais /ʁeanɔbliʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁe.a.nɔ.bli.ʁɛ ré.a.no.bli.rais°
réanoblirait /ʁeanɔbliʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁe.a.nɔ.bli.ʁɛ ré.a.no.bli.rait°
réanobliras /ʁeanɔbliʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁe.a.nɔ.bli.ʁa ré.a.no.bli.ras°
réanoblirent /ʁeanɔbliʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁe.a.nɔ.bliʁ ré.a.no.blire°n°t°
réanoblirez /ʁeanɔbliʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁe.a.nɔ.bli.ʁe ré.a.no.bli.rez
réanobliriez /ʁeanɔbliʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁe.a.nɔ.bli.ʁje ré.a.no.bli.riez
réanoblirions /ʁeanɔbliʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁe.a.nɔ.bli.ʁjɔ̃ ré.a.no.bli.rions°
réanoblirons /ʁeanɔbliʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁe.a.nɔ.bli.ʁɔ̃ ré.a.no.bli.rons°
réanobliront /ʁeanɔbliʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁe.a.nɔ.bli.ʁɔ̃ ré.a.no.bli.ront°
réanoblis /ʁeanɔbli/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁe.a.nɔ.bli ré.a.no.blis°
réanoblis /ʁeanɔbli/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁe.a.nɔ.bli ré.a.no.blis°
réanoblis /ʁeanɔbli/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁe.a.nɔ.bli ré.a.no.blis°
réanoblis /ʁeanɔbli/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁe.a.nɔ.bli ré.a.no.blis°
réanoblis /ʁeanɔbli/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁe.a.nɔ.bli ré.a.no.blis°
réanoblis /ʁeanɔbli/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁe.a.nɔ.bli ré.a.no.blis°
réanoblissaient /ʁeanɔblisɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁe.a.nɔ.bli.sɛ ré.a.no.bli.ssaie°n°t°
réanoblissais /ʁeanɔblisɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁe.a.nɔ.bli.sɛ ré.a.no.bli.ssais°
réanoblissais /ʁeanɔblisɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁe.a.nɔ.bli.sɛ ré.a.no.bli.ssais°
réanoblissait /ʁeanɔblisɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁe.a.nɔ.bli.sɛ ré.a.no.bli.ssait°
réanoblissant /ʁeanɔblisɑ̃/ participe, present ʁe.a.nɔ.bli.sɑ̃ ré.a.no.bli.ssant°
réanoblisse /ʁeanɔblis/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁe.a.nɔ.blis ré.a.no.blisse°
réanoblisse /ʁeanɔblis/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁe.a.nɔ.blis ré.a.no.blisse°
réanoblisse /ʁeanɔblis/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁe.a.nɔ.blis ré.a.no.blisse°
réanoblissent /ʁeanɔblis/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁe.a.nɔ.blis ré.a.no.blisse°n°t°
réanoblissent /ʁeanɔblis/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁe.a.nɔ.blis ré.a.no.blisse°n°t°
réanoblissent /ʁeanɔblis/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁe.a.nɔ.blis ré.a.no.blisse°n°t°
réanoblisses /ʁeanɔblis/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁe.a.nɔ.blis ré.a.no.blisse°s°
réanoblisses /ʁeanɔblis/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁe.a.nɔ.blis ré.a.no.blisse°s°
réanoblisses /ʁeanɔblis/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁe.a.nɔ.blis ré.a.no.blisse°s°
réanoblissez /ʁeanɔblise/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁe.a.nɔ.bli.se ré.a.no.bli.ssez
réanoblissez /ʁeanɔblise/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁe.a.nɔ.bli.se ré.a.no.bli.ssez
réanoblissiez /ʁeanɔblisje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁe.a.nɔ.bli.sje ré.a.no.bli.ssiez
réanoblissiez /ʁeanɔblisje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁe.a.nɔ.bli.sje ré.a.no.bli.ssiez
réanoblissiez /ʁeanɔblisje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁe.a.nɔ.bli.sje ré.a.no.bli.ssiez
réanoblissions /ʁeanɔblisjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁe.a.nɔ.bli.sjɔ̃ ré.a.no.bli.ssions°
réanoblissions /ʁeanɔblisjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁe.a.nɔ.bli.sjɔ̃ ré.a.no.bli.ssions°
réanoblissions /ʁeanɔblisjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁe.a.nɔ.bli.sjɔ̃ ré.a.no.bli.ssions°
réanoblissons /ʁeanɔblisɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁe.a.nɔ.bli.sɔ̃ ré.a.no.bli.ssons°
réanoblissons /ʁeanɔblisɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁe.a.nɔ.bli.sɔ̃ ré.a.no.bli.ssons°
réanoblit /ʁeanɔbli/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁe.a.nɔ.bli ré.a.no.blit°
réanoblit /ʁeanɔbli/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁe.a.nɔ.bli ré.a.no.blit°
réanoblîmes /ʁeanɔblim/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁe.a.nɔ.blim ré.a.no.blîme°s°
réanoblît /ʁeanɔbli/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁe.a.nɔ.bli ré.a.no.blît°
réanoblîtes /ʁeanɔblit/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁe.a.nɔ.blit ré.a.no.blîte°s°