ranoblir

VER — épicène

/ʁanɔbliʁ/

Syllabes : ʁa.nɔ.bliʁ Orthocode : ra.no.blir

Définitions

  1. 1. Anoblir à nouveau.
    Le Principicule, petit-fils de généraux, orphelin de père, fils d'une mère indigente vivant de roulottage et de souvenirs, avait choisi le métier des armes pour se ranoblir, pour redevenir lui-même.
    C'est en se jugeant déshonoré par sa défection qu'il va mûrir son drame en tragédie : pour se ranoblir, il deviendra le fétiche blanc des indigènes qui le feront Lord.

Étymologie

De anoblir, avec le préfixe r-.

Synonymes

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
ranobli /ʁanɔbli/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁa.nɔ.bli ra.no.bli
ranoblie /ʁanɔbli/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁa.nɔ.bli ra.no.blie°
ranoblies /ʁanɔbli/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁa.nɔ.bli ra.no.blie°s°
ranoblir /ʁanɔbliʁ/ infinitif ʁa.nɔ.bliʁ ra.no.blir
ranoblira /ʁanɔbliʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁa.nɔ.bli.ʁa ra.no.bli.ra
ranoblirai /ʁanɔbliʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁa.nɔ.bli.ʁɛ ra.no.bli.rai
ranobliraient /ʁanɔbliʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁa.nɔ.bli.ʁɛ ra.no.bli.raie°n°t°
ranoblirais /ʁanɔbliʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁa.nɔ.bli.ʁɛ ra.no.bli.rais°
ranoblirais /ʁanɔbliʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁa.nɔ.bli.ʁɛ ra.no.bli.rais°
ranoblirait /ʁanɔbliʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁa.nɔ.bli.ʁɛ ra.no.bli.rait°
ranobliras /ʁanɔbliʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁa.nɔ.bli.ʁa ra.no.bli.ras°
ranoblirent /ʁanɔbliʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁa.nɔ.bliʁ ra.no.blire°n°t°
ranoblirez /ʁanɔbliʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁa.nɔ.bli.ʁe ra.no.bli.rez
ranobliriez /ʁanɔbliʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁa.nɔ.bli.ʁje ra.no.bli.riez
ranoblirions /ʁanɔbliʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁa.nɔ.bli.ʁjɔ̃ ra.no.bli.rions°
ranoblirons /ʁanɔbliʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁa.nɔ.bli.ʁɔ̃ ra.no.bli.rons°
ranobliront /ʁanɔbliʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁa.nɔ.bli.ʁɔ̃ ra.no.bli.ront°
ranoblis /ʁanɔbli/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁa.nɔ.bli ra.no.blis°
ranoblis /ʁanɔbli/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁa.nɔ.bli ra.no.blis°
ranoblis /ʁanɔbli/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁa.nɔ.bli ra.no.blis°
ranoblis /ʁanɔbli/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁa.nɔ.bli ra.no.blis°
ranoblis /ʁanɔbli/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁa.nɔ.bli ra.no.blis°
ranoblis /ʁanɔbli/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁa.nɔ.bli ra.no.blis°
ranoblissaient /ʁanɔblisɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁa.nɔ.bli.sɛ ra.no.bli.ssaie°n°t°
ranoblissais /ʁanɔblisɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁa.nɔ.bli.sɛ ra.no.bli.ssais°
ranoblissais /ʁanɔblisɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁa.nɔ.bli.sɛ ra.no.bli.ssais°
ranoblissait /ʁanɔblisɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁa.nɔ.bli.sɛ ra.no.bli.ssait°
ranoblissant /ʁanɔblisɑ̃/ participe, present ʁa.nɔ.bli.sɑ̃ ra.no.bli.ssant°
ranoblisse /ʁanɔblis/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁa.nɔ.blis ra.no.blisse°
ranoblisse /ʁanɔblis/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁa.nɔ.blis ra.no.blisse°
ranoblisse /ʁanɔblis/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁa.nɔ.blis ra.no.blisse°
ranoblissent /ʁanɔblis/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁa.nɔ.blis ra.no.blisse°n°t°
ranoblissent /ʁanɔblis/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁa.nɔ.blis ra.no.blisse°n°t°
ranoblissent /ʁanɔblis/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁa.nɔ.blis ra.no.blisse°n°t°
ranoblisses /ʁanɔblis/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁa.nɔ.blis ra.no.blisse°s°
ranoblisses /ʁanɔblis/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁa.nɔ.blis ra.no.blisse°s°
ranoblissez /ʁanɔblise/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁa.nɔ.bli.se ra.no.bli.ssez
ranoblissez /ʁanɔblise/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁa.nɔ.bli.se ra.no.bli.ssez
ranoblissiez /ʁanɔblisje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁa.nɔ.bli.sje ra.no.bli.ssiez
ranoblissiez /ʁanɔblisje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁa.nɔ.bli.sje ra.no.bli.ssiez
ranoblissiez /ʁanɔblisje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁa.nɔ.bli.sje ra.no.bli.ssiez
ranoblissions /ʁanɔblisjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁa.nɔ.bli.sjɔ̃ ra.no.bli.ssions°
ranoblissions /ʁanɔblisjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁa.nɔ.bli.sjɔ̃ ra.no.bli.ssions°
ranoblissions /ʁanɔblisjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁa.nɔ.bli.sjɔ̃ ra.no.bli.ssions°
ranoblissons /ʁanɔblisɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁa.nɔ.bli.sɔ̃ ra.no.bli.ssons°
ranoblissons /ʁanɔblisɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁa.nɔ.bli.sɔ̃ ra.no.bli.ssons°
ranoblit /ʁanɔbli/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁa.nɔ.bli ra.no.blit°
ranoblit /ʁanɔbli/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁa.nɔ.bli ra.no.blit°
ranoblîmes /ʁanɔblim/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁa.nɔ.blim ra.no.blîme°s°
ranoblît /ʁanɔbli/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁa.nɔ.bli ra.no.blît°
ranoblîtes /ʁanɔblit/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁa.nɔ.blit ra.no.blîte°s°