réaccaparer

VER — épicène

/ʁeakapaʁe/

Syllabes : ʁe.a.ka.pa.ʁe Orthocode : ré.a.cca.pa.rer

Définitions

  1. 1. Accaparer à nouveau.
    On comprend que le décorateur de scène qui construit son décor en trois dimensions ne résiste pas au plaisir de se les réaccaparer par la sculpture.

Étymologie

De accaparer, avec le préfixe ré-.

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
réaccapara /ʁeakapaʁa/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁe.a.ka.pa.ʁa ré.a.cca.pa.ra
réaccaparai /ʁeakapaʁɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁe.a.ka.pa.ʁɛ ré.a.cca.pa.rai
réaccaparaient /ʁeakapaʁɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁe.a.ka.pa.ʁɛ ré.a.cca.pa.raie°n°t°
réaccaparais /ʁeakapaʁɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁe.a.ka.pa.ʁɛ ré.a.cca.pa.rais°
réaccaparais /ʁeakapaʁɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁe.a.ka.pa.ʁɛ ré.a.cca.pa.rais°
réaccaparait /ʁeakapaʁɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁe.a.ka.pa.ʁɛ ré.a.cca.pa.rait°
réaccaparant /ʁeakapaʁɑ̃/ participe, present ʁe.a.ka.pa.ʁɑ̃ ré.a.cca.pa.rant°
réaccaparas /ʁeakapaʁa/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁe.a.ka.pa.ʁa ré.a.cca.pa.ras°
réaccaparasse /ʁeakapaʁas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁe.a.ka.pa.ʁas ré.a.cca.pa.rasse°
réaccaparassent /ʁeakapaʁas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁe.a.ka.pa.ʁas ré.a.cca.pa.rasse°n°t°
réaccaparasses /ʁeakapaʁas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁe.a.ka.pa.ʁas ré.a.cca.pa.rasse°s°
réaccaparassiez /ʁeakapaʁasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁe.a.ka.pa.ʁa.sje ré.a.cca.pa.ra.ssiez
réaccaparassions /ʁeakapaʁasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁe.a.ka.pa.ʁa.sjɔ̃ ré.a.cca.pa.ra.ssions°
réaccapare /ʁeakapaʁ/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁe.a.ka.paʁ ré.a.cca.pare°
réaccapare /ʁeakapaʁ/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁe.a.ka.paʁ ré.a.cca.pare°
réaccapare /ʁeakapaʁ/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁe.a.ka.paʁ ré.a.cca.pare°
réaccapare /ʁeakapaʁ/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁe.a.ka.paʁ ré.a.cca.pare°
réaccapare /ʁeakapaʁ/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁe.a.ka.paʁ ré.a.cca.pare°
réaccaparent /ʁeakapaʁ/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁe.a.ka.paʁ ré.a.cca.pare°n°t°
réaccaparent /ʁeakapaʁ/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁe.a.ka.paʁ ré.a.cca.pare°n°t°
réaccaparer /ʁeakapaʁe/ infinitif ʁe.a.ka.pa.ʁe ré.a.cca.pa.rer
réaccaparera /ʁeakapaʁəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁe.a.ka.pa.ʁə.ʁa ré.a.cca.pa.re.ra
réaccaparerai /ʁeakapaʁəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁe.a.ka.pa.ʁə.ʁɛ ré.a.cca.pa.re.rai
réaccapareraient /ʁeakapaʁəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁe.a.ka.pa.ʁə.ʁɛ ré.a.cca.pa.re.raie°n°t°
réaccaparerais /ʁeakapaʁəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁe.a.ka.pa.ʁə.ʁɛ ré.a.cca.pa.re.rais°
réaccaparerais /ʁeakapaʁəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁe.a.ka.pa.ʁə.ʁɛ ré.a.cca.pa.re.rais°
réaccaparerait /ʁeakapaʁəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁe.a.ka.pa.ʁə.ʁɛ ré.a.cca.pa.re.rait°
réaccapareras /ʁeakapaʁəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁe.a.ka.pa.ʁə.ʁa ré.a.cca.pa.re.ras°
réaccaparerez /ʁeakapaʁəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁe.a.ka.pa.ʁə.ʁe ré.a.cca.pa.re.rez
réaccapareriez /ʁeakapaʁəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁe.a.ka.pa.ʁə.ʁje ré.a.cca.pa.re.riez
réaccaparerions /ʁeakapaʁəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁe.a.ka.pa.ʁə.ʁjɔ̃ ré.a.cca.pa.re.rions°
réaccaparerons /ʁeakapaʁəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁe.a.ka.pa.ʁə.ʁɔ̃ ré.a.cca.pa.re.rons°
réaccapareront /ʁeakapaʁəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁe.a.ka.pa.ʁə.ʁɔ̃ ré.a.cca.pa.re.ront°
réaccapares /ʁeakapaʁ/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁe.a.ka.paʁ ré.a.cca.pare°s°
réaccapares /ʁeakapaʁ/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁe.a.ka.paʁ ré.a.cca.pare°s°
réaccaparez /ʁeakapaʁe/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁe.a.ka.pa.ʁe ré.a.cca.pa.rez
réaccaparez /ʁeakapaʁe/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁe.a.ka.pa.ʁe ré.a.cca.pa.rez
réaccapariez /ʁeakapaʁje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁe.a.ka.pa.ʁje ré.a.cca.pa.riez
réaccapariez /ʁeakapaʁje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁe.a.ka.pa.ʁje ré.a.cca.pa.riez
réaccaparions /ʁeakapaʁjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁe.a.ka.pa.ʁjɔ̃ ré.a.cca.pa.rions°
réaccaparions /ʁeakapaʁjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁe.a.ka.pa.ʁjɔ̃ ré.a.cca.pa.rions°
réaccaparons /ʁeakapaʁɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁe.a.ka.pa.ʁɔ̃ ré.a.cca.pa.rons°
réaccaparons /ʁeakapaʁɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁe.a.ka.pa.ʁɔ̃ ré.a.cca.pa.rons°
réaccaparâmes /ʁeakapaʁam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁe.a.ka.pa.ʁam ré.a.cca.pa.râme°s°
réaccaparât /ʁeakapaʁa/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁe.a.ka.pa.ʁa ré.a.cca.pa.rât°
réaccaparâtes /ʁeakapaʁat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁe.a.ka.pa.ʁat ré.a.cca.pa.râte°s°
réaccaparèrent /ʁeakapaʁɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁe.a.ka.pa.ʁɛʁ ré.a.cca.pa.rère°n°t°
réaccaparé /ʁeakapaʁe/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁe.a.ka.pa.ʁe ré.a.cca.pa.ré
réaccaparée /ʁeakapaʁe/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁe.a.ka.pa.ʁe ré.a.cca.pa.rée°
réaccaparées /ʁeakapaʁe/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁe.a.ka.pa.ʁe ré.a.cca.pa.rée°s°
réaccaparés /ʁeakapaʁe/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁe.a.ka.pa.ʁe ré.a.cca.pa.rés°