rousturer

VER — épicène

/ʁustyʁe/

Syllabes : ʁus.ty.ʁe Orthocode : rous.tu.rer

Définitions

  1. 1. nautique Lier deux pièces de bois par une corde roulée autour et formant des anneaux très rapprochés.

Étymologie

Dénominal de rousture.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
roustura /ʁustyʁa/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁus.ty.ʁa rous.tu.ra
rousturai /ʁustyʁɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁus.ty.ʁɛ rous.tu.rai
rousturaient /ʁustyʁɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁus.ty.ʁɛ rous.tu.raie°n°t°
rousturais /ʁustyʁɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁus.ty.ʁɛ rous.tu.rais°
rousturais /ʁustyʁɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁus.ty.ʁɛ rous.tu.rais°
rousturait /ʁustyʁɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁus.ty.ʁɛ rous.tu.rait°
rousturant /ʁustyʁɑ̃/ participe, present ʁus.ty.ʁɑ̃ rous.tu.rant°
rousturas /ʁustyʁa/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁus.ty.ʁa rous.tu.ras°
rousturasse /ʁustyʁas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁus.ty.ʁas rous.tu.rasse°
rousturassent /ʁustyʁas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁus.ty.ʁas rous.tu.rasse°n°t°
rousturasses /ʁustyʁas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁus.ty.ʁas rous.tu.rasse°s°
rousturassiez /ʁustyʁasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁus.ty.ʁa.sje rous.tu.ra.ssiez
rousturassions /ʁustyʁasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁus.ty.ʁa.sjɔ̃ rous.tu.ra.ssions°
rousture /ʁustyʁ/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁus.tyʁ rous.ture°
rousture /ʁustyʁ/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁus.tyʁ rous.ture°
rousture /ʁustyʁ/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁus.tyʁ rous.ture°
rousture /ʁustyʁ/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁus.tyʁ rous.ture°
rousture /ʁustyʁ/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁus.tyʁ rous.ture°
rousturent /ʁustyʁ/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁus.tyʁ rous.ture°n°t°
rousturent /ʁustyʁ/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁus.tyʁ rous.ture°n°t°
rousturer /ʁustyʁe/ infinitif ʁus.ty.ʁe rous.tu.rer
rousturera /ʁustyʁəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁus.ty.ʁə.ʁa rous.tu.re.ra
rousturerai /ʁustyʁəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁus.ty.ʁə.ʁɛ rous.tu.re.rai
roustureraient /ʁustyʁəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁus.ty.ʁə.ʁɛ rous.tu.re.raie°n°t°
rousturerais /ʁustyʁəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁus.ty.ʁə.ʁɛ rous.tu.re.rais°
rousturerais /ʁustyʁəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁus.ty.ʁə.ʁɛ rous.tu.re.rais°
rousturerait /ʁustyʁəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁus.ty.ʁə.ʁɛ rous.tu.re.rait°
roustureras /ʁustyʁəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁus.ty.ʁə.ʁa rous.tu.re.ras°
rousturerez /ʁustyʁəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁus.ty.ʁə.ʁe rous.tu.re.rez
roustureriez /ʁustyʁəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁus.ty.ʁə.ʁje rous.tu.re.riez
rousturerions /ʁustyʁəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁus.ty.ʁə.ʁjɔ̃ rous.tu.re.rions°
rousturerons /ʁustyʁəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁus.ty.ʁə.ʁɔ̃ rous.tu.re.rons°
roustureront /ʁustyʁəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁus.ty.ʁə.ʁɔ̃ rous.tu.re.ront°
roustures /ʁustyʁ/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁus.tyʁ rous.ture°s°
roustures /ʁustyʁ/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁus.tyʁ rous.ture°s°
rousturez /ʁustyʁe/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁus.ty.ʁe rous.tu.rez
rousturez /ʁustyʁe/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁus.ty.ʁe rous.tu.rez
rousturiez /ʁustyʁje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁus.ty.ʁje rous.tu.riez
rousturiez /ʁustyʁje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁus.ty.ʁje rous.tu.riez
rousturions /ʁustyʁjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁus.ty.ʁjɔ̃ rous.tu.rions°
rousturions /ʁustyʁjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁus.ty.ʁjɔ̃ rous.tu.rions°
rousturons /ʁustyʁɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁus.ty.ʁɔ̃ rous.tu.rons°
rousturons /ʁustyʁɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁus.ty.ʁɔ̃ rous.tu.rons°
rousturâmes /ʁustyʁam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁus.ty.ʁam rous.tu.râme°s°
rousturât /ʁustyʁa/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁus.ty.ʁa rous.tu.rât°
rousturâtes /ʁustyʁat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁus.ty.ʁat rous.tu.râte°s°
rousturèrent /ʁustyʁɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁus.ty.ʁɛʁ rous.tu.rère°n°t°
rousturé /ʁustyʁe/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁus.ty.ʁe rous.tu.ré
rousturée /ʁustyʁe/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁus.ty.ʁe rous.tu.rée°
rousturées /ʁustyʁe/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁus.ty.ʁe rous.tu.rée°s°
rousturés /ʁustyʁe/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁus.ty.ʁe rous.tu.rés°