retraumatiser

VER — épicène

/ʁətʁomatize/

Syllabes : ʁə.tʁo.ma.ti.ze Orthocode : re.trau.ma.ti.ser

Fréquence

0.1 composite /M
0.1 OpenSubtitles

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. Traumatiser à nouveau.
    La répétition vient retraumatiser le sujet mais il a l'avantage de créer un écart avec le trauma.
    Pour LaCapra, la grandeur de ce film n’enlève rien au risque qu'il représente : celui de retraumatiser les victimes et, par un puissant transfert, de transformer en victimes les spectateurs et, plus généralement, toute la génération d’après-guerre.

Étymologie

De traumatiser, avec le préfixe re-.

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
retraumatisa /ʁətʁomatiza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.tʁo.ma.ti.za re.trau.ma.ti.sa
retraumatisai /ʁətʁomatizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.tʁo.ma.ti.zɛ re.trau.ma.ti.sai
retraumatisaient /ʁətʁomatizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.tʁo.ma.ti.zɛ re.trau.ma.ti.saie°n°t°
retraumatisais /ʁətʁomatizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.tʁo.ma.ti.zɛ re.trau.ma.ti.sais°
retraumatisais /ʁətʁomatizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.tʁo.ma.ti.zɛ re.trau.ma.ti.sais°
retraumatisait /ʁətʁomatizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.tʁo.ma.ti.zɛ re.trau.ma.ti.sait°
retraumatisant /ʁətʁomatizɑ̃/ participe, present ʁə.tʁo.ma.ti.zɑ̃ re.trau.ma.ti.sant°
retraumatisas /ʁətʁomatiza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.tʁo.ma.ti.za re.trau.ma.ti.sas°
retraumatisasse /ʁətʁomatizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.tʁo.ma.ti.zas re.trau.ma.ti.sasse°
retraumatisassent /ʁətʁomatizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.tʁo.ma.ti.zas re.trau.ma.ti.sasse°n°t°
retraumatisasses /ʁətʁomatizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.tʁo.ma.ti.zas re.trau.ma.ti.sasse°s°
retraumatisassiez /ʁətʁomatizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.tʁo.ma.ti.za.sje re.trau.ma.ti.sa.ssiez
retraumatisassions /ʁətʁomatizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.tʁo.ma.ti.za.sjɔ̃ re.trau.ma.ti.sa.ssions°
retraumatise /ʁətʁomatiz/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.tʁo.ma.tiz re.trau.ma.tise°
retraumatise /ʁətʁomatiz/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.tʁo.ma.tiz re.trau.ma.tise°
retraumatise /ʁətʁomatiz/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.tʁo.ma.tiz re.trau.ma.tise°
retraumatise /ʁətʁomatiz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.tʁo.ma.tiz re.trau.ma.tise°
retraumatise /ʁətʁomatiz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.tʁo.ma.tiz re.trau.ma.tise°
retraumatisent /ʁətʁomatiz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.tʁo.ma.tiz re.trau.ma.tise°n°t°
retraumatisent /ʁətʁomatiz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.tʁo.ma.tiz re.trau.ma.tise°n°t°
retraumatiser /ʁətʁomatize/ infinitif ʁə.tʁo.ma.ti.ze re.trau.ma.ti.ser
retraumatisera /ʁətʁomatizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.tʁo.ma.ti.zə.ʁa re.trau.ma.ti.se.ra
retraumatiserai /ʁətʁomatizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.tʁo.ma.ti.zə.ʁɛ re.trau.ma.ti.se.rai
retraumatiseraient /ʁətʁomatizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.tʁo.ma.ti.zə.ʁɛ re.trau.ma.ti.se.raie°n°t°
retraumatiserais /ʁətʁomatizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.tʁo.ma.ti.zə.ʁɛ re.trau.ma.ti.se.rais°
retraumatiserais /ʁətʁomatizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.tʁo.ma.ti.zə.ʁɛ re.trau.ma.ti.se.rais°
retraumatiserait /ʁətʁomatizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.tʁo.ma.ti.zə.ʁɛ re.trau.ma.ti.se.rait°
retraumatiseras /ʁətʁomatizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.tʁo.ma.ti.zə.ʁa re.trau.ma.ti.se.ras°
retraumatiserez /ʁətʁomatizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.tʁo.ma.ti.zə.ʁe re.trau.ma.ti.se.rez
retraumatiseriez /ʁətʁomatizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.tʁo.ma.ti.zə.ʁje re.trau.ma.ti.se.riez
retraumatiserions /ʁətʁomatizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.tʁo.ma.ti.zə.ʁjɔ̃ re.trau.ma.ti.se.rions°
retraumatiserons /ʁətʁomatizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.tʁo.ma.ti.zə.ʁɔ̃ re.trau.ma.ti.se.rons°
retraumatiseront /ʁətʁomatizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.tʁo.ma.ti.zə.ʁɔ̃ re.trau.ma.ti.se.ront°
retraumatises /ʁətʁomatiz/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.tʁo.ma.tiz re.trau.ma.tise°s°
retraumatises /ʁətʁomatiz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.tʁo.ma.tiz re.trau.ma.tise°s°
retraumatisez /ʁətʁomatize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.tʁo.ma.ti.ze re.trau.ma.ti.sez
retraumatisez /ʁətʁomatize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.tʁo.ma.ti.ze re.trau.ma.ti.sez
retraumatisiez /ʁətʁomatizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.tʁo.ma.ti.zje re.trau.ma.ti.siez
retraumatisiez /ʁətʁomatizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.tʁo.ma.ti.zje re.trau.ma.ti.siez
retraumatisions /ʁətʁomatizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.tʁo.ma.ti.zjɔ̃ re.trau.ma.ti.sions°
retraumatisions /ʁətʁomatizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.tʁo.ma.ti.zjɔ̃ re.trau.ma.ti.sions°
retraumatisons /ʁətʁomatizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.tʁo.ma.ti.zɔ̃ re.trau.ma.ti.sons°
retraumatisons /ʁətʁomatizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.tʁo.ma.ti.zɔ̃ re.trau.ma.ti.sons°
retraumatisâmes /ʁətʁomatizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.tʁo.ma.ti.zam re.trau.ma.ti.sâme°s°
retraumatisât /ʁətʁomatiza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.tʁo.ma.ti.za re.trau.ma.ti.sât°
retraumatisâtes /ʁətʁomatizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.tʁo.ma.ti.zat re.trau.ma.ti.sâte°s°
retraumatisèrent /ʁətʁomatizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.tʁo.ma.ti.zɛʁ re.trau.ma.ti.sère°n°t°
retraumatisé /ʁətʁomatize/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.tʁo.ma.ti.ze re.trau.ma.ti.sé
retraumatisée /ʁətʁomatize/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.tʁo.ma.ti.ze re.trau.ma.ti.sée°
retraumatisées /ʁətʁomatize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.tʁo.ma.ti.ze re.trau.ma.ti.sée°s°
retraumatisés /ʁətʁomatize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.tʁo.ma.ti.ze re.trau.ma.ti.sés°