retonitruer

VER — masculin

/ʁətonitʁye/

Syllabes : ʁə.to.ni.tʁy.e Orthocode : re.to.ni.tru.er

Définitions

  1. 1. Tonitruer à nouveau.
    Oui, j'accuse ! retonitrua la célébrité gradée.

Étymologie

De tonitruer, avec le préfixe re-.

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
retonitrua /ʁətonitʁya/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.to.ni.tʁy.a re.to.ni.tru.a
retonitruai /ʁətonitʁyɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.to.ni.tʁy.ɛ re.to.ni.tru.ai
retonitruaient /ʁətonitʁyɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.to.ni.tʁy.ɛ re.to.ni.tru.aie°n°t°
retonitruais /ʁətonitʁyɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.to.ni.tʁy.ɛ re.to.ni.tru.ais°
retonitruais /ʁətonitʁyɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.to.ni.tʁy.ɛ re.to.ni.tru.ais°
retonitruait /ʁətonitʁyɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.to.ni.tʁy.ɛ re.to.ni.tru.ait°
retonitruant /ʁətonitʁyɑ̃/ participe, present ʁə.to.ni.tʁy.ɑ̃ re.to.ni.tru.ant°
retonitruas /ʁətonitʁya/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.to.ni.tʁy.a re.to.ni.tru.as°
retonitruasse /ʁətonitʁyas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.to.ni.tʁy.as re.to.ni.tru.asse°
retonitruassent /ʁətonitʁyas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.to.ni.tʁy.as re.to.ni.tru.asse°n°t°
retonitruasses /ʁətonitʁyas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.to.ni.tʁy.as re.to.ni.tru.asse°s°
retonitruassiez /ʁətonitʁyasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.to.ni.tʁy.a.sje re.to.ni.tru.a.ssiez
retonitruassions /ʁətonitʁyasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.to.ni.tʁy.a.sjɔ̃ re.to.ni.tru.a.ssions°
retonitrue /ʁətonitʁy/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.to.ni.tʁy re.to.ni.true°
retonitrue /ʁətonitʁy/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.to.ni.tʁy re.to.ni.true°
retonitrue /ʁətonitʁy/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.to.ni.tʁy re.to.ni.true°
retonitrue /ʁətonitʁy/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.to.ni.tʁy re.to.ni.true°
retonitrue /ʁətonitʁy/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.to.ni.tʁy re.to.ni.true°
retonitruent /ʁətonitʁy/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.to.ni.tʁy re.to.ni.true°n°t°
retonitruent /ʁətonitʁy/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.to.ni.tʁy re.to.ni.true°n°t°
retonitruer /ʁətonitʁye/ infinitif ʁə.to.ni.tʁy.e re.to.ni.tru.er
retonitruera /ʁətonitʁyʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.to.ni.tʁy.ʁa re.to.ni.true°.ra
retonitruerai /ʁətonitʁyʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.to.ni.tʁy.ʁɛ re.to.ni.true°.rai
retonitrueraient /ʁətonitʁyʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.to.ni.tʁy.ʁɛ re.to.ni.true°.raie°n°t°
retonitruerais /ʁətonitʁyʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.to.ni.tʁy.ʁɛ re.to.ni.true°.rais°
retonitruerais /ʁətonitʁyʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.to.ni.tʁy.ʁɛ re.to.ni.true°.rais°
retonitruerait /ʁətonitʁyʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.to.ni.tʁy.ʁɛ re.to.ni.true°.rait°
retonitrueras /ʁətonitʁyʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.to.ni.tʁy.ʁa re.to.ni.true°.ras°
retonitruerez /ʁətonitʁyʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.to.ni.tʁy.ʁe re.to.ni.true°.rez
retonitrueriez /ʁətonitʁyʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.to.ni.tʁy.ʁje re.to.ni.true°.riez
retonitruerions /ʁətonitʁyʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.to.ni.tʁy.ʁjɔ̃ re.to.ni.true°.rions°
retonitruerons /ʁətonitʁyʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.to.ni.tʁy.ʁɔ̃ re.to.ni.true°.rons°
retonitrueront /ʁətonitʁyʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.to.ni.tʁy.ʁɔ̃ re.to.ni.true°.ront°
retonitrues /ʁətonitʁy/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.to.ni.tʁy re.to.ni.true°s°
retonitrues /ʁətonitʁy/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.to.ni.tʁy re.to.ni.true°s°
retonitruez /ʁətonitʁye/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.to.ni.tʁy.e re.to.ni.tru.ez
retonitruez /ʁətonitʁye/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.to.ni.tʁy.e re.to.ni.tru.ez
retonitruiez /ʁətonitʁyje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.to.ni.tʁy.je re.to.ni.tru.iez
retonitruiez /ʁətonitʁyje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.to.ni.tʁy.je re.to.ni.tru.iez
retonitruions /ʁətonitʁyjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.to.ni.tʁy.jɔ̃ re.to.ni.tru.ions°
retonitruions /ʁətonitʁyjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.to.ni.tʁy.jɔ̃ re.to.ni.tru.ions°
retonitruons /ʁətonitʁyɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.to.ni.tʁy.ɔ̃ re.to.ni.tru.ons°
retonitruons /ʁətonitʁyɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.to.ni.tʁy.ɔ̃ re.to.ni.tru.ons°
retonitruâmes /ʁətonitʁyam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.to.ni.tʁy.am re.to.ni.tru.âme°s°
retonitruât /ʁətonitʁya/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.to.ni.tʁy.a re.to.ni.tru.ât°
retonitruâtes /ʁətonitʁyat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.to.ni.tʁy.at re.to.ni.tru.âte°s°
retonitruèrent /ʁətonitʁyɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.to.ni.tʁy.ɛʁ re.to.ni.tru.ère°n°t°
retonitrué /ʁətonitʁye/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.to.ni.tʁy.e re.to.ni.tru.é