VER — masculin
/ʁənɥiʁ/
Syllabes : ʁə.nɥiʁ
Orthocode : re.nuire°
Définitions
-
1.
Nuire à nouveau.
Le principal, c'est de la faire soigner pour l'empêcher de renuire !!
Étymologie
Dérivé de nuire, avec le préfixe re-.
Dérivés
Hyperonymes
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| renui | /ʁənɥi/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ʁə.nɥi | re.nui |
| renuira | /ʁənɥiʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ʁə.nɥi.ʁa | re.nui.ra |
| renuirai | /ʁənɥiʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ʁə.nɥi.ʁɛ | re.nui.rai |
| renuiraient | /ʁənɥiʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ʁə.nɥi.ʁɛ | re.nui.raie°n°t° |
| renuirais | /ʁənɥiʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ʁə.nɥi.ʁɛ | re.nui.rais° |
| renuirais | /ʁənɥiʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ʁə.nɥi.ʁɛ | re.nui.rais° |
| renuirait | /ʁənɥiʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ʁə.nɥi.ʁɛ | re.nui.rait° |
| renuiras | /ʁənɥiʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ʁə.nɥi.ʁa | re.nui.ras° |
| renuire | /ʁənɥiʁ/ | infinitif | ʁə.nɥiʁ | re.nuire° |
| renuirez | /ʁənɥiʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ʁə.nɥi.ʁe | re.nui.rez |
| renuiriez | /ʁənɥiʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ʁə.nɥi.ʁje | re.nui.riez |
| renuirions | /ʁənɥiʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ʁə.nɥi.ʁjɔ̃ | re.nui.rions° |
| renuirons | /ʁənɥiʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ʁə.nɥi.ʁɔ̃ | re.nui.rons° |
| renuiront | /ʁənɥiʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ʁə.nɥi.ʁɔ̃ | re.nui.ront° |
| renuis | /ʁənɥi/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ʁə.nɥi | re.nuis° |
| renuis | /ʁənɥi/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ʁə.nɥi | re.nuis° |
| renuis | /ʁənɥi/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ʁə.nɥi | re.nuis° |
| renuisaient | /ʁənɥizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁə.nɥi.zɛ | re.nui.saie°n°t° |
| renuisais | /ʁənɥizɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁə.nɥi.zɛ | re.nui.sais° |
| renuisais | /ʁənɥizɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁə.nɥi.zɛ | re.nui.sais° |
| renuisait | /ʁənɥizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁə.nɥi.zɛ | re.nui.sait° |
| renuisant | /ʁənɥizɑ̃/ | participe, present | ʁə.nɥi.zɑ̃ | re.nui.sant° |
| renuise | /ʁənɥiz/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ʁə.nɥiz | re.nuise° |
| renuise | /ʁənɥiz/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ʁə.nɥiz | re.nuise° |
| renuisent | /ʁənɥiz/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ʁə.nɥiz | re.nuise°n°t° |
| renuisent | /ʁənɥiz/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ʁə.nɥiz | re.nuise°n°t° |
| renuises | /ʁənɥiz/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ʁə.nɥiz | re.nuise°s° |
| renuisez | /ʁənɥize/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.nɥi.ze | re.nui.sez |
| renuisez | /ʁənɥize/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.nɥi.ze | re.nui.sez |
| renuisiez | /ʁənɥizje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁə.nɥi.zje | re.nui.siez |
| renuisiez | /ʁənɥizje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ʁə.nɥi.zje | re.nui.siez |
| renuisions | /ʁənɥizjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁə.nɥi.zjɔ̃ | re.nui.sions° |
| renuisions | /ʁənɥizjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.nɥi.zjɔ̃ | re.nui.sions° |
| renuisirent | /ʁənɥiziʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ʁə.nɥi.ziʁ | re.nui.sire°n°t° |
| renuisis | /ʁənɥizi/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ʁə.nɥi.zi | re.nui.sis° |
| renuisis | /ʁənɥizi/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ʁə.nɥi.zi | re.nui.sis° |
| renuisisse | /ʁənɥizis/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁə.nɥi.zis | re.nui.sisse° |
| renuisissent | /ʁənɥizis/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁə.nɥi.zis | re.nui.sisse°n°t° |
| renuisisses | /ʁənɥizis/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁə.nɥi.zis | re.nui.sisse°s° |
| renuisissiez | /ʁənɥizisje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁə.nɥi.zi.sje | re.nui.si.ssiez |
| renuisissions | /ʁənɥizisjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁə.nɥi.zi.sjɔ̃ | re.nui.si.ssions° |
| renuisit | /ʁənɥizi/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ʁə.nɥi.zi | re.nui.sit° |
| renuisons | /ʁənɥizɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.nɥi.zɔ̃ | re.nui.sons° |
| renuisons | /ʁənɥizɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ʁə.nɥi.zɔ̃ | re.nui.sons° |
| renuisîmes | /ʁənɥizim/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ʁə.nɥi.zim | re.nui.sîme°s° |
| renuisît | /ʁənɥizi/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁə.nɥi.zi | re.nui.sît° |
| renuisîtes | /ʁənɥizit/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ʁə.nɥi.zit | re.nui.sîte°s° |
| renuit | /ʁənɥi/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ʁə.nɥi | re.nuit° |