VER — épicène
/ʁɑ̃butiʁ/
Syllabes : ʁɑ̃.bu.tiʁ
Orthocode : rem.bou.tir
Définitions
-
1.
Emboutir à nouveau.
C’était pas une petite pause de recoudre, remboutir, rafistoler la moche enveloppe, reglinguer ensemble des pièces qui tenaient plus…Elles sont fort estimées du consommateur, elles peuvent se remboutir, se tordre et se travailler dans tous les sens parce que le fer du Berry qui est l’un des meilleurs de France se prête à tous ces efforts.
Étymologie
De emboutir, avec le préfixe re-.
Synonymes
Dérivés
Hyperonymes
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| rembouti | /ʁɑ̃buti/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ʁɑ̃.bu.ti | rem.bou.ti |
| remboutie | /ʁɑ̃buti/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | ʁɑ̃.bu.ti | rem.bou.tie° |
| rembouties | /ʁɑ̃buti/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | ʁɑ̃.bu.ti | rem.bou.tie°s° |
| remboutir | /ʁɑ̃butiʁ/ | infinitif | ʁɑ̃.bu.tiʁ | rem.bou.tir |
| remboutira | /ʁɑ̃butiʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ʁɑ̃.bu.ti.ʁa | rem.bou.ti.ra |
| remboutirai | /ʁɑ̃butiʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ʁɑ̃.bu.ti.ʁɛ | rem.bou.ti.rai |
| remboutiraient | /ʁɑ̃butiʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ʁɑ̃.bu.ti.ʁɛ | rem.bou.ti.raie°n°t° |
| remboutirais | /ʁɑ̃butiʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ʁɑ̃.bu.ti.ʁɛ | rem.bou.ti.rais° |
| remboutirais | /ʁɑ̃butiʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ʁɑ̃.bu.ti.ʁɛ | rem.bou.ti.rais° |
| remboutirait | /ʁɑ̃butiʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ʁɑ̃.bu.ti.ʁɛ | rem.bou.ti.rait° |
| remboutiras | /ʁɑ̃butiʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ʁɑ̃.bu.ti.ʁa | rem.bou.ti.ras° |
| remboutirent | /ʁɑ̃butiʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ʁɑ̃.bu.tiʁ | rem.bou.tire°n°t° |
| remboutirez | /ʁɑ̃butiʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ʁɑ̃.bu.ti.ʁe | rem.bou.ti.rez |
| remboutiriez | /ʁɑ̃butiʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ʁɑ̃.bu.ti.ʁje | rem.bou.ti.riez |
| remboutirions | /ʁɑ̃butiʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ʁɑ̃.bu.ti.ʁjɔ̃ | rem.bou.ti.rions° |
| remboutirons | /ʁɑ̃butiʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ʁɑ̃.bu.ti.ʁɔ̃ | rem.bou.ti.rons° |
| remboutiront | /ʁɑ̃butiʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ʁɑ̃.bu.ti.ʁɔ̃ | rem.bou.ti.ront° |
| remboutis | /ʁɑ̃buti/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ʁɑ̃.bu.ti | rem.bou.tis° |
| remboutis | /ʁɑ̃buti/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ʁɑ̃.bu.ti | rem.bou.tis° |
| remboutis | /ʁɑ̃buti/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ʁɑ̃.bu.ti | rem.bou.tis° |
| remboutis | /ʁɑ̃buti/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ʁɑ̃.bu.ti | rem.bou.tis° |
| remboutis | /ʁɑ̃buti/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ʁɑ̃.bu.ti | rem.bou.tis° |
| remboutis | /ʁɑ̃buti/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | ʁɑ̃.bu.ti | rem.bou.tis° |
| remboutissaient | /ʁɑ̃butisɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁɑ̃.bu.ti.sɛ | rem.bou.ti.ssaie°n°t° |
| remboutissais | /ʁɑ̃butisɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁɑ̃.bu.ti.sɛ | rem.bou.ti.ssais° |
| remboutissais | /ʁɑ̃butisɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁɑ̃.bu.ti.sɛ | rem.bou.ti.ssais° |
| remboutissait | /ʁɑ̃butisɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁɑ̃.bu.ti.sɛ | rem.bou.ti.ssait° |
| remboutissant | /ʁɑ̃butisɑ̃/ | participe, present | ʁɑ̃.bu.ti.sɑ̃ | rem.bou.ti.ssant° |
| remboutisse | /ʁɑ̃butis/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁɑ̃.bu.tis | rem.bou.tisse° |
| remboutisse | /ʁɑ̃butis/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ʁɑ̃.bu.tis | rem.bou.tisse° |
| remboutisse | /ʁɑ̃butis/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ʁɑ̃.bu.tis | rem.bou.tisse° |
| remboutissent | /ʁɑ̃butis/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ʁɑ̃.bu.tis | rem.bou.tisse°n°t° |
| remboutissent | /ʁɑ̃butis/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁɑ̃.bu.tis | rem.bou.tisse°n°t° |
| remboutissent | /ʁɑ̃butis/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ʁɑ̃.bu.tis | rem.bou.tisse°n°t° |
| remboutisses | /ʁɑ̃butis/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁɑ̃.bu.tis | rem.bou.tisse°s° |
| remboutisses | /ʁɑ̃butis/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ʁɑ̃.bu.tis | rem.bou.tisse°s° |
| remboutissez | /ʁɑ̃butise/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ʁɑ̃.bu.ti.se | rem.bou.ti.ssez |
| remboutissez | /ʁɑ̃butise/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ʁɑ̃.bu.ti.se | rem.bou.ti.ssez |
| remboutissiez | /ʁɑ̃butisje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁɑ̃.bu.ti.sje | rem.bou.ti.ssiez |
| remboutissiez | /ʁɑ̃butisje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁɑ̃.bu.ti.sje | rem.bou.ti.ssiez |
| remboutissiez | /ʁɑ̃butisje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ʁɑ̃.bu.ti.sje | rem.bou.ti.ssiez |
| remboutissions | /ʁɑ̃butisjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁɑ̃.bu.ti.sjɔ̃ | rem.bou.ti.ssions° |
| remboutissions | /ʁɑ̃butisjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁɑ̃.bu.ti.sjɔ̃ | rem.bou.ti.ssions° |
| remboutissions | /ʁɑ̃butisjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ʁɑ̃.bu.ti.sjɔ̃ | rem.bou.ti.ssions° |
| remboutissons | /ʁɑ̃butisɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ʁɑ̃.bu.ti.sɔ̃ | rem.bou.ti.ssons° |
| remboutissons | /ʁɑ̃butisɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ʁɑ̃.bu.ti.sɔ̃ | rem.bou.ti.ssons° |
| remboutit | /ʁɑ̃buti/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ʁɑ̃.bu.ti | rem.bou.tit° |
| remboutit | /ʁɑ̃buti/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ʁɑ̃.bu.ti | rem.bou.tit° |
| remboutîmes | /ʁɑ̃butim/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ʁɑ̃.bu.tim | rem.bou.tîme°s° |
| remboutît | /ʁɑ̃buti/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁɑ̃.bu.ti | rem.bou.tît° |
| remboutîtes | /ʁɑ̃butit/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ʁɑ̃.bu.tit | rem.bou.tîte°s° |