rematraquer

VER — épicène

/ʁəmatʁake/

Syllabes : ʁə.ma.tʁa.ke Orthocode : re.ma.tra.quer

Définitions

  1. 1. Matraquer à nouveau.
    Les habitants de Bourg‑Madame, quand ils ont vu certains CRS rematraquer les manifestants refoulés par la « guardia armada », ont pu constater de visu la collusion entre flics des deux côtés.

Étymologie

De matraquer, avec le préfixe re-.

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
rematraqua /ʁəmatʁaka/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.ma.tʁa.ka re.ma.tra.qua
rematraquai /ʁəmatʁakɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.ma.tʁa.kɛ re.ma.tra.quai
rematraquaient /ʁəmatʁakɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.ma.tʁa.kɛ re.ma.tra.quaie°n°t°
rematraquais /ʁəmatʁakɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.ma.tʁa.kɛ re.ma.tra.quais°
rematraquais /ʁəmatʁakɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.ma.tʁa.kɛ re.ma.tra.quais°
rematraquait /ʁəmatʁakɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.ma.tʁa.kɛ re.ma.tra.quait°
rematraquant /ʁəmatʁakɑ̃/ participe, present ʁə.ma.tʁa.kɑ̃ re.ma.tra.quant°
rematraquas /ʁəmatʁaka/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.ma.tʁa.ka re.ma.tra.quas°
rematraquasse /ʁəmatʁakas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.ma.tʁa.kas re.ma.tra.quasse°
rematraquassent /ʁəmatʁakas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.ma.tʁa.kas re.ma.tra.quasse°n°t°
rematraquasses /ʁəmatʁakas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.ma.tʁa.kas re.ma.tra.quasse°s°
rematraquassiez /ʁəmatʁakasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.ma.tʁa.ka.sje re.ma.tra.qua.ssiez
rematraquassions /ʁəmatʁakasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.ma.tʁa.ka.sjɔ̃ re.ma.tra.qua.ssions°
rematraque /ʁəmatʁak/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.ma.tʁak re.ma.traque°
rematraque /ʁəmatʁak/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.ma.tʁak re.ma.traque°
rematraque /ʁəmatʁak/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.ma.tʁak re.ma.traque°
rematraque /ʁəmatʁak/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.ma.tʁak re.ma.traque°
rematraque /ʁəmatʁak/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.ma.tʁak re.ma.traque°
rematraquent /ʁəmatʁak/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.ma.tʁak re.ma.traque°n°t°
rematraquent /ʁəmatʁak/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.ma.tʁak re.ma.traque°n°t°
rematraquer /ʁəmatʁake/ infinitif ʁə.ma.tʁa.ke re.ma.tra.quer
rematraquera /ʁəmatʁakəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.ma.tʁa.kə.ʁa re.ma.tra.que.ra
rematraquerai /ʁəmatʁakʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.ma.tʁa.kʁɛ re.ma.tra.que°rai
rematraqueraient /ʁəmatʁakəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.ma.tʁa.kə.ʁɛ re.ma.tra.que.raie°n°t°
rematraquerais /ʁəmatʁakəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.ma.tʁa.kə.ʁɛ re.ma.tra.que.rais°
rematraquerais /ʁəmatʁakəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.ma.tʁa.kə.ʁɛ re.ma.tra.que.rais°
rematraquerait /ʁəmatʁakəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.ma.tʁa.kə.ʁɛ re.ma.tra.que.rait°
rematraqueras /ʁəmatʁakəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.ma.tʁa.kə.ʁa re.ma.tra.que.ras°
rematraquerez /ʁəmatʁakəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.ma.tʁa.kə.ʁe re.ma.tra.que.rez
rematraqueriez /ʁəmatʁakəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.ma.tʁa.kə.ʁje re.ma.tra.que.riez
rematraquerions /ʁəmatʁakəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.ma.tʁa.kə.ʁjɔ̃ re.ma.tra.que.rions°
rematraquerons /ʁəmatʁakəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.ma.tʁa.kə.ʁɔ̃ re.ma.tra.que.rons°
rematraqueront /ʁəmatʁakəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.ma.tʁa.kə.ʁɔ̃ re.ma.tra.que.ront°
rematraques /ʁəmatʁak/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.ma.tʁak re.ma.traque°s°
rematraques /ʁəmatʁak/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.ma.tʁak re.ma.traque°s°
rematraquez /ʁəmatʁake/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ma.tʁa.ke re.ma.tra.quez
rematraquez /ʁəmatʁake/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ma.tʁa.ke re.ma.tra.quez
rematraquiez /ʁəmatʁakje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.ma.tʁa.kje re.ma.tra.quiez
rematraquiez /ʁəmatʁakje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ma.tʁa.kje re.ma.tra.quiez
rematraquions /ʁəmatʁakjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.ma.tʁa.kjɔ̃ re.ma.tra.quions°
rematraquions /ʁəmatʁakjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ma.tʁa.kjɔ̃ re.ma.tra.quions°
rematraquons /ʁəmatʁakɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ma.tʁa.kɔ̃ re.ma.tra.quons°
rematraquons /ʁəmatʁakɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ma.tʁa.kɔ̃ re.ma.tra.quons°
rematraquâmes /ʁəmatʁakam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.ma.tʁa.kam re.ma.tra.quâme°s°
rematraquât /ʁəmatʁaka/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.ma.tʁa.ka re.ma.tra.quât°
rematraquâtes /ʁəmatʁakat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.ma.tʁa.kat re.ma.tra.quâte°s°
rematraquèrent /ʁəmatʁakɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.ma.tʁa.kɛʁ re.ma.tra.quère°n°t°
rematraqué /ʁəmatʁake/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.ma.tʁa.ke re.ma.tra.qué
rematraquée /ʁəmatʁake/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.ma.tʁa.ke re.ma.tra.quée°
rematraquées /ʁəmatʁake/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.ma.tʁa.ke re.ma.tra.quée°s°
rematraqués /ʁəmatʁake/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.ma.tʁa.ke re.ma.tra.qués°