regratter

VER — épicène

/ʁəɡʁate/

Syllabes : ʁə.ɡʁa.te Orthocode : re.gra.tter

Fréquence

0.0 composite /M
0.0 Frantext
0.0 LM10
0.0 FrWaC

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. Gratter de nouveau.
  2. 2. Racler, en parlant surtout des bâtiments de pierre de taille dont on gratte la surface pour les faire paraître neufs.
  3. 3. familier Faire des réductions sur les plus petits articles d’un compte de dépense.
    C’est un homme qui regratte sur tout.

Étymologie

Dérivé de gratter, avec le préfixe re-.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
regratta /ʁəɡʁata/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.ɡʁa.ta re.gra.tta
regrattai /ʁəɡʁatɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.ɡʁa.tɛ re.gra.ttai
regrattaient /ʁəɡʁatɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.ɡʁa.tɛ re.gra.ttaie°n°t°
regrattais /ʁəɡʁatɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.ɡʁa.tɛ re.gra.ttais°
regrattais /ʁəɡʁatɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.ɡʁa.tɛ re.gra.ttais°
regrattait /ʁəɡʁatɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.ɡʁa.tɛ re.gra.ttait°
regrattant /ʁəɡʁatɑ̃/ participe, present ʁə.ɡʁa.tɑ̃ re.gra.ttant°
regrattas /ʁəɡʁata/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.ɡʁa.ta re.gra.ttas°
regrattasse /ʁəɡʁatas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.ɡʁa.tas re.gra.ttasse°
regrattassent /ʁəɡʁatas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.ɡʁa.tas re.gra.ttasse°n°t°
regrattasses /ʁəɡʁatas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.ɡʁa.tas re.gra.ttasse°s°
regrattassiez /ʁəɡʁatasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.ɡʁa.ta.sje re.gra.tta.ssiez
regrattassions /ʁəɡʁatasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.ɡʁa.ta.sjɔ̃ re.gra.tta.ssions°
regratte /ʁəɡʁat/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.ɡʁat re.gratte°
regratte /ʁəɡʁat/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.ɡʁat re.gratte°
regratte /ʁəɡʁat/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.ɡʁat re.gratte°
regratte /ʁəɡʁat/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.ɡʁat re.gratte°
regratte /ʁəɡʁat/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.ɡʁat re.gratte°
regrattent /ʁəɡʁat/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.ɡʁat re.gratte°n°t°
regrattent /ʁəɡʁat/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.ɡʁat re.gratte°n°t°
regratter /ʁəɡʁate/ infinitif ʁə.ɡʁa.te re.gra.tter
regrattera /ʁəɡʁatəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.ɡʁa.tə.ʁa re.gra.tte.ra
regratterai /ʁəɡʁatʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.ɡʁa.tʁɛ re.gra.tte°rai
regratteraient /ʁəɡʁatəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.ɡʁa.tə.ʁɛ re.gra.tte.raie°n°t°
regratterais /ʁəɡʁatəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.ɡʁa.tə.ʁɛ re.gra.tte.rais°
regratterais /ʁəɡʁatəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.ɡʁa.tə.ʁɛ re.gra.tte.rais°
regratterait /ʁəɡʁatəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.ɡʁa.tə.ʁɛ re.gra.tte.rait°
regratteras /ʁəɡʁatəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.ɡʁa.tə.ʁa re.gra.tte.ras°
regratterez /ʁəɡʁatəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.ɡʁa.tə.ʁe re.gra.tte.rez
regratteriez /ʁəɡʁatəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.ɡʁa.tə.ʁje re.gra.tte.riez
regratterions /ʁəɡʁatəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.ɡʁa.tə.ʁjɔ̃ re.gra.tte.rions°
regratterons /ʁəɡʁatəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.ɡʁa.tə.ʁɔ̃ re.gra.tte.rons°
regratteront /ʁəɡʁatəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.ɡʁa.tə.ʁɔ̃ re.gra.tte.ront°
regrattes /ʁəɡʁat/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.ɡʁat re.gratte°s°
regrattes /ʁəɡʁat/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.ɡʁat re.gratte°s°
regrattez /ʁəɡʁate/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ɡʁa.te re.gra.ttez
regrattez /ʁəɡʁate/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ɡʁa.te re.gra.ttez
regrattiez /ʁəɡʁatje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.ɡʁa.tje re.gra.ttiez
regrattiez /ʁəɡʁatje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ɡʁa.tje re.gra.ttiez
regrattions /ʁəɡʁatjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.ɡʁa.tjɔ̃ re.gra.ttions°
regrattions /ʁəɡʁatjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ɡʁa.tjɔ̃ re.gra.ttions°
regrattons /ʁəɡʁatɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ɡʁa.tɔ̃ re.gra.ttons°
regrattons /ʁəɡʁatɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ɡʁa.tɔ̃ re.gra.ttons°
regrattâmes /ʁəɡʁatam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.ɡʁa.tam re.gra.ttâme°s°
regrattât /ʁəɡʁata/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.ɡʁa.ta re.gra.ttât°
regrattâtes /ʁəɡʁatat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.ɡʁa.tat re.gra.ttâte°s°
regrattèrent /ʁəɡʁatɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.ɡʁa.tɛʁ re.gra.ttère°n°t°
regratté /ʁəɡʁate/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.ɡʁa.te re.gra.tté
regrattée /ʁəɡʁate/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.ɡʁa.te re.gra.ttée°
regrattées /ʁəɡʁate/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.ɡʁa.te re.gra.ttée°s°
regrattés /ʁəɡʁate/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.ɡʁa.te re.gra.ttés°