VER — masculin
/ʁəfʁiʁ/
Syllabes : ʁə.fʁiʁ
Orthocode : re.frire°
Définitions
-
1.
Faire frire de nouveau.
Elle passe son temps à frire et à refrire.Ce mets a déjà été frit et refrit.
Étymologie
Dérivé de frire, avec le préfixe re-.
Dérivés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| refrira | /ʁəfʁiʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ʁə.fʁi.ʁa | re.fri.ra |
| refrirai | /ʁəfʁiʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ʁə.fʁi.ʁɛ | re.fri.rai |
| refriraient | /ʁəfʁiʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ʁə.fʁi.ʁɛ | re.fri.raie°n°t° |
| refrirais | /ʁəfʁiʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ʁə.fʁi.ʁɛ | re.fri.rais° |
| refrirais | /ʁəfʁiʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ʁə.fʁi.ʁɛ | re.fri.rais° |
| refrirait | /ʁəfʁiʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ʁə.fʁi.ʁɛ | re.fri.rait° |
| refriras | /ʁəfʁiʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ʁə.fʁi.ʁa | re.fri.ras° |
| refrire | /ʁəfʁiʁ/ | infinitif | ʁə.fʁiʁ | re.frire° |
| refrirez | /ʁəfʁiʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ʁə.fʁi.ʁe | re.fri.rez |
| refririez | /ʁəfʁiʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ʁə.fʁi.ʁje | re.fri.riez |
| refririons | /ʁəfʁiʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ʁə.fʁi.ʁjɔ̃ | re.fri.rions° |
| refrirons | /ʁəfʁiʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ʁə.fʁi.ʁɔ̃ | re.fri.rons° |
| refriront | /ʁəfʁiʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ʁə.fʁi.ʁɔ̃ | re.fri.ront° |
| refris | /ʁəfʁi/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ʁə.fʁi | re.fris° |
| refris | /ʁəfʁi/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ʁə.fʁi | re.fris° |
| refris | /ʁəfʁi/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ʁə.fʁi | re.fris° |
| refrit | /ʁəfʁi/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ʁə.fʁi | re.frit° |
| refrit | /ʁəfʁi/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ʁə.fʁi | re.frit° |