refrancophoniser

VER — épicène

/ʁəfʁɑ̃kofonize/

Syllabes : ʁə.fʁɑ̃.ko.fo.ni.ze Orthocode : re.fran.co.pho.ni.ser

Définitions

  1. 1. Francophoniser à nouveau.
    "Refrancophoniser la Lousiane" et faire "connaître et reconnaître dans les programmes scolaires français l'histoire des Acadiens" est une "bonne cause" a déclaré en substance devant la presse le docteur Alain Dubos, à l'occasion de la présentation, aujourd'hui au FIAP Jean Monnet à Paris, de son roman "La Plantation de Bois-Joli", le dernier volet d'une trilogie romanesque consacrée à l'histoire des Acadiens (Editions des Presses de la Cité).

Étymologie

De francophoniser, avec le préfixe re-.

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
refrancophonisa /ʁəfʁɑ̃kofoniza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.fʁɑ̃.ko.fo.ni.za re.fran.co.pho.ni.sa
refrancophonisai /ʁəfʁɑ̃kofonizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.fʁɑ̃.ko.fo.ni.zɛ re.fran.co.pho.ni.sai
refrancophonisaient /ʁəfʁɑ̃kofonizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.fʁɑ̃.ko.fo.ni.zɛ re.fran.co.pho.ni.saie°n°t°
refrancophonisais /ʁəfʁɑ̃kofonizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.fʁɑ̃.ko.fo.ni.zɛ re.fran.co.pho.ni.sais°
refrancophonisais /ʁəfʁɑ̃kofonizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.fʁɑ̃.ko.fo.ni.zɛ re.fran.co.pho.ni.sais°
refrancophonisait /ʁəfʁɑ̃kofonizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.fʁɑ̃.ko.fo.ni.zɛ re.fran.co.pho.ni.sait°
refrancophonisant /ʁəfʁɑ̃kofonizɑ̃/ participe, present ʁə.fʁɑ̃.ko.fo.ni.zɑ̃ re.fran.co.pho.ni.sant°
refrancophonisas /ʁəfʁɑ̃kofoniza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.fʁɑ̃.ko.fo.ni.za re.fran.co.pho.ni.sas°
refrancophonisasse /ʁəfʁɑ̃kofonizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.fʁɑ̃.ko.fo.ni.zas re.fran.co.pho.ni.sasse°
refrancophonisassent /ʁəfʁɑ̃kofonizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.fʁɑ̃.ko.fo.ni.zas re.fran.co.pho.ni.sasse°n°t°
refrancophonisasses /ʁəfʁɑ̃kofonizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.fʁɑ̃.ko.fo.ni.zas re.fran.co.pho.ni.sasse°s°
refrancophonisassiez /ʁəfʁɑ̃kofonizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.fʁɑ̃.ko.fo.ni.za.sje re.fran.co.pho.ni.sa.ssiez
refrancophonisassions /ʁəfʁɑ̃kofonizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.fʁɑ̃.ko.fo.ni.za.sjɔ̃ re.fran.co.pho.ni.sa.ssions°
refrancophonise /ʁəfʁɑ̃kofoniz/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.fʁɑ̃.ko.fo.niz re.fran.co.pho.nise°
refrancophonise /ʁəfʁɑ̃kofoniz/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.fʁɑ̃.ko.fo.niz re.fran.co.pho.nise°
refrancophonise /ʁəfʁɑ̃kofoniz/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.fʁɑ̃.ko.fo.niz re.fran.co.pho.nise°
refrancophonise /ʁəfʁɑ̃kofoniz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.fʁɑ̃.ko.fo.niz re.fran.co.pho.nise°
refrancophonise /ʁəfʁɑ̃kofoniz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.fʁɑ̃.ko.fo.niz re.fran.co.pho.nise°
refrancophonisent /ʁəfʁɑ̃kofoniz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.fʁɑ̃.ko.fo.niz re.fran.co.pho.nise°n°t°
refrancophonisent /ʁəfʁɑ̃kofoniz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.fʁɑ̃.ko.fo.niz re.fran.co.pho.nise°n°t°
refrancophoniser /ʁəfʁɑ̃kofonize/ infinitif ʁə.fʁɑ̃.ko.fo.ni.ze re.fran.co.pho.ni.ser
refrancophonisera /ʁəfʁɑ̃kofonizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.fʁɑ̃.ko.fo.ni.zə.ʁa re.fran.co.pho.ni.se.ra
refrancophoniserai /ʁəfʁɑ̃kofonizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.fʁɑ̃.ko.fo.ni.zə.ʁɛ re.fran.co.pho.ni.se.rai
refrancophoniseraient /ʁəfʁɑ̃kofonizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.fʁɑ̃.ko.fo.ni.zə.ʁɛ re.fran.co.pho.ni.se.raie°n°t°
refrancophoniserais /ʁəfʁɑ̃kofonizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.fʁɑ̃.ko.fo.ni.zə.ʁɛ re.fran.co.pho.ni.se.rais°
refrancophoniserais /ʁəfʁɑ̃kofonizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.fʁɑ̃.ko.fo.ni.zə.ʁɛ re.fran.co.pho.ni.se.rais°
refrancophoniserait /ʁəfʁɑ̃kofonizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.fʁɑ̃.ko.fo.ni.zə.ʁɛ re.fran.co.pho.ni.se.rait°
refrancophoniseras /ʁəfʁɑ̃kofonizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.fʁɑ̃.ko.fo.ni.zə.ʁa re.fran.co.pho.ni.se.ras°
refrancophoniserez /ʁəfʁɑ̃kofonizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.fʁɑ̃.ko.fo.ni.zə.ʁe re.fran.co.pho.ni.se.rez
refrancophoniseriez /ʁəfʁɑ̃kofonizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.fʁɑ̃.ko.fo.ni.zə.ʁje re.fran.co.pho.ni.se.riez
refrancophoniserions /ʁəfʁɑ̃kofonizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.fʁɑ̃.ko.fo.ni.zə.ʁjɔ̃ re.fran.co.pho.ni.se.rions°
refrancophoniserons /ʁəfʁɑ̃kofonizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.fʁɑ̃.ko.fo.ni.zə.ʁɔ̃ re.fran.co.pho.ni.se.rons°
refrancophoniseront /ʁəfʁɑ̃kofonizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.fʁɑ̃.ko.fo.ni.zə.ʁɔ̃ re.fran.co.pho.ni.se.ront°
refrancophonises /ʁəfʁɑ̃kofoniz/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.fʁɑ̃.ko.fo.niz re.fran.co.pho.nise°s°
refrancophonises /ʁəfʁɑ̃kofoniz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.fʁɑ̃.ko.fo.niz re.fran.co.pho.nise°s°
refrancophonisez /ʁəfʁɑ̃kofonize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.fʁɑ̃.ko.fo.ni.ze re.fran.co.pho.ni.sez
refrancophonisez /ʁəfʁɑ̃kofonize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.fʁɑ̃.ko.fo.ni.ze re.fran.co.pho.ni.sez
refrancophonisiez /ʁəfʁɑ̃kofonizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.fʁɑ̃.ko.fo.ni.zje re.fran.co.pho.ni.siez
refrancophonisiez /ʁəfʁɑ̃kofonizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.fʁɑ̃.ko.fo.ni.zje re.fran.co.pho.ni.siez
refrancophonisions /ʁəfʁɑ̃kofonizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.fʁɑ̃.ko.fo.ni.zjɔ̃ re.fran.co.pho.ni.sions°
refrancophonisions /ʁəfʁɑ̃kofonizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.fʁɑ̃.ko.fo.ni.zjɔ̃ re.fran.co.pho.ni.sions°
refrancophonisons /ʁəfʁɑ̃kofonizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.fʁɑ̃.ko.fo.ni.zɔ̃ re.fran.co.pho.ni.sons°
refrancophonisons /ʁəfʁɑ̃kofonizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.fʁɑ̃.ko.fo.ni.zɔ̃ re.fran.co.pho.ni.sons°
refrancophonisâmes /ʁəfʁɑ̃kofonizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.fʁɑ̃.ko.fo.ni.zam re.fran.co.pho.ni.sâme°s°
refrancophonisât /ʁəfʁɑ̃kofoniza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.fʁɑ̃.ko.fo.ni.za re.fran.co.pho.ni.sât°
refrancophonisâtes /ʁəfʁɑ̃kofonizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.fʁɑ̃.ko.fo.ni.zat re.fran.co.pho.ni.sâte°s°
refrancophonisèrent /ʁəfʁɑ̃kofonizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.fʁɑ̃.ko.fo.ni.zɛʁ re.fran.co.pho.ni.sère°n°t°
refrancophonisé /ʁəfʁɑ̃kofonize/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.fʁɑ̃.ko.fo.ni.ze re.fran.co.pho.ni.sé
refrancophonisée /ʁəfʁɑ̃kofonize/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.fʁɑ̃.ko.fo.ni.ze re.fran.co.pho.ni.sée°
refrancophonisées /ʁəfʁɑ̃kofonize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.fʁɑ̃.ko.fo.ni.ze re.fran.co.pho.ni.sée°s°
refrancophonisés /ʁəfʁɑ̃kofonize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.fʁɑ̃.ko.fo.ni.ze re.fran.co.pho.ni.sés°