francophoniser

VER — épicène

/fʁɑ̃kofonize/

Syllabes : fʁɑ̃.ko.fo.ni.ze Orthocode : fran.co.pho.ni.ser

Fréquence

0.0 composite /M
0.0 FrWaC

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. Faire devenir francophone (une région…).

Étymologie

De francophone, avec le suffixe -iser.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
francophonisa /fʁɑ̃kofoniza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier fʁɑ̃.ko.fo.ni.za fran.co.pho.ni.sa
francophonisai /fʁɑ̃kofonizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier fʁɑ̃.ko.fo.ni.zɛ fran.co.pho.ni.sai
francophonisaient /fʁɑ̃kofonizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel fʁɑ̃.ko.fo.ni.zɛ fran.co.pho.ni.saie°n°t°
francophonisais /fʁɑ̃kofonizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier fʁɑ̃.ko.fo.ni.zɛ fran.co.pho.ni.sais°
francophonisais /fʁɑ̃kofonizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier fʁɑ̃.ko.fo.ni.zɛ fran.co.pho.ni.sais°
francophonisait /fʁɑ̃kofonizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier fʁɑ̃.ko.fo.ni.zɛ fran.co.pho.ni.sait°
francophonisant /fʁɑ̃kofonizɑ̃/ participe, present fʁɑ̃.ko.fo.ni.zɑ̃ fran.co.pho.ni.sant°
francophonisas /fʁɑ̃kofoniza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier fʁɑ̃.ko.fo.ni.za fran.co.pho.ni.sas°
francophonisasse /fʁɑ̃kofonizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier fʁɑ̃.ko.fo.ni.zas fran.co.pho.ni.sasse°
francophonisassent /fʁɑ̃kofonizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel fʁɑ̃.ko.fo.ni.zas fran.co.pho.ni.sasse°n°t°
francophonisasses /fʁɑ̃kofonizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier fʁɑ̃.ko.fo.ni.zas fran.co.pho.ni.sasse°s°
francophonisassiez /fʁɑ̃kofonizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel fʁɑ̃.ko.fo.ni.za.sje fran.co.pho.ni.sa.ssiez
francophonisassions /fʁɑ̃kofonizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel fʁɑ̃.ko.fo.ni.za.sjɔ̃ fran.co.pho.ni.sa.ssions°
francophonise /fʁɑ̃kofoniz/ indicatif, present, 1e pers., singulier fʁɑ̃.ko.fo.niz fran.co.pho.nise°
francophonise /fʁɑ̃kofoniz/ indicatif, present, 3e pers., singulier fʁɑ̃.ko.fo.niz fran.co.pho.nise°
francophonise /fʁɑ̃kofoniz/ imperatif, present, 2e pers., singulier fʁɑ̃.ko.fo.niz fran.co.pho.nise°
francophonise /fʁɑ̃kofoniz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier fʁɑ̃.ko.fo.niz fran.co.pho.nise°
francophonise /fʁɑ̃kofoniz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier fʁɑ̃.ko.fo.niz fran.co.pho.nise°
francophonisent /fʁɑ̃kofoniz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel fʁɑ̃.ko.fo.niz fran.co.pho.nise°n°t°
francophonisent /fʁɑ̃kofoniz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel fʁɑ̃.ko.fo.niz fran.co.pho.nise°n°t°
francophoniser /fʁɑ̃kofonize/ infinitif fʁɑ̃.ko.fo.ni.ze fran.co.pho.ni.ser
francophonisera /fʁɑ̃kofonizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier fʁɑ̃.ko.fo.ni.zə.ʁa fran.co.pho.ni.se.ra
francophoniserai /fʁɑ̃kofonizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier fʁɑ̃.ko.fo.ni.zə.ʁɛ fran.co.pho.ni.se.rai
francophoniseraient /fʁɑ̃kofonizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel fʁɑ̃.ko.fo.ni.zə.ʁɛ fran.co.pho.ni.se.raie°n°t°
francophoniserais /fʁɑ̃kofonizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier fʁɑ̃.ko.fo.ni.zə.ʁɛ fran.co.pho.ni.se.rais°
francophoniserais /fʁɑ̃kofonizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier fʁɑ̃.ko.fo.ni.zə.ʁɛ fran.co.pho.ni.se.rais°
francophoniserait /fʁɑ̃kofonizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier fʁɑ̃.ko.fo.ni.zə.ʁɛ fran.co.pho.ni.se.rait°
francophoniseras /fʁɑ̃kofonizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier fʁɑ̃.ko.fo.ni.zə.ʁa fran.co.pho.ni.se.ras°
francophoniserez /fʁɑ̃kofonizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel fʁɑ̃.ko.fo.ni.zə.ʁe fran.co.pho.ni.se.rez
francophoniseriez /fʁɑ̃kofonizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel fʁɑ̃.ko.fo.ni.zə.ʁje fran.co.pho.ni.se.riez
francophoniserions /fʁɑ̃kofonizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel fʁɑ̃.ko.fo.ni.zə.ʁjɔ̃ fran.co.pho.ni.se.rions°
francophoniserons /fʁɑ̃kofonizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel fʁɑ̃.ko.fo.ni.zə.ʁɔ̃ fran.co.pho.ni.se.rons°
francophoniseront /fʁɑ̃kofonizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel fʁɑ̃.ko.fo.ni.zə.ʁɔ̃ fran.co.pho.ni.se.ront°
francophonises /fʁɑ̃kofoniz/ indicatif, present, 2e pers., singulier fʁɑ̃.ko.fo.niz fran.co.pho.nise°s°
francophonises /fʁɑ̃kofoniz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier fʁɑ̃.ko.fo.niz fran.co.pho.nise°s°
francophonisez /fʁɑ̃kofonize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel fʁɑ̃.ko.fo.ni.ze fran.co.pho.ni.sez
francophonisez /fʁɑ̃kofonize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel fʁɑ̃.ko.fo.ni.ze fran.co.pho.ni.sez
francophonisiez /fʁɑ̃kofonizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel fʁɑ̃.ko.fo.ni.zje fran.co.pho.ni.siez
francophonisiez /fʁɑ̃kofonizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel fʁɑ̃.ko.fo.ni.zje fran.co.pho.ni.siez
francophonisions /fʁɑ̃kofonizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel fʁɑ̃.ko.fo.ni.zjɔ̃ fran.co.pho.ni.sions°
francophonisions /fʁɑ̃kofonizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel fʁɑ̃.ko.fo.ni.zjɔ̃ fran.co.pho.ni.sions°
francophonisons /fʁɑ̃kofonizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel fʁɑ̃.ko.fo.ni.zɔ̃ fran.co.pho.ni.sons°
francophonisons /fʁɑ̃kofonizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel fʁɑ̃.ko.fo.ni.zɔ̃ fran.co.pho.ni.sons°
francophonisâmes /fʁɑ̃kofonizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel fʁɑ̃.ko.fo.ni.zam fran.co.pho.ni.sâme°s°
francophonisât /fʁɑ̃kofoniza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier fʁɑ̃.ko.fo.ni.za fran.co.pho.ni.sât°
francophonisâtes /fʁɑ̃kofonizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel fʁɑ̃.ko.fo.ni.zat fran.co.pho.ni.sâte°s°
francophonisèrent /fʁɑ̃kofonizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel fʁɑ̃.ko.fo.ni.zɛʁ fran.co.pho.ni.sère°n°t°
francophonisé /fʁɑ̃kofonize/ participe, passe_simple, singulier, masculin fʁɑ̃.ko.fo.ni.ze fran.co.pho.ni.sé
francophonisée /fʁɑ̃kofonize/ participe, passe_simple, singulier, feminin fʁɑ̃.ko.fo.ni.ze fran.co.pho.ni.sée°
francophonisées /fʁɑ̃kofonize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin fʁɑ̃.ko.fo.ni.ze fran.co.pho.ni.sée°s°
francophonisés /fʁɑ̃kofonize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin fʁɑ̃.ko.fo.ni.ze fran.co.pho.ni.sés°