refanfaronner

VER — masculin

/ʁəfɑ̃faʁone/

Syllabes : ʁə.fɑ̃.fa.ʁo.ne Orthocode : re.fan.fa.ro.nner

Définitions

  1. 1. Fanfaronner à nouveau.
    Bon, je ne suis pas prêt de refanfaronner avant la bataille...

Étymologie

De fanfaronner, avec le préfixe re-.

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
refanfaronna /ʁəfɑ̃faʁona/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.fɑ̃.fa.ʁo.na re.fan.fa.ro.nna
refanfaronnai /ʁəfɑ̃faʁonɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.fɑ̃.fa.ʁo.nɛ re.fan.fa.ro.nnai
refanfaronnaient /ʁəfɑ̃faʁonɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.fɑ̃.fa.ʁo.nɛ re.fan.fa.ro.nnaie°n°t°
refanfaronnais /ʁəfɑ̃faʁonɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.fɑ̃.fa.ʁo.nɛ re.fan.fa.ro.nnais°
refanfaronnais /ʁəfɑ̃faʁonɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.fɑ̃.fa.ʁo.nɛ re.fan.fa.ro.nnais°
refanfaronnait /ʁəfɑ̃faʁonɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.fɑ̃.fa.ʁo.nɛ re.fan.fa.ro.nnait°
refanfaronnant /ʁəfɑ̃faʁonɑ̃/ participe, present ʁə.fɑ̃.fa.ʁo.nɑ̃ re.fan.fa.ro.nnant°
refanfaronnas /ʁəfɑ̃faʁona/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.fɑ̃.fa.ʁo.na re.fan.fa.ro.nnas°
refanfaronnasse /ʁəfɑ̃faʁonas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.fɑ̃.fa.ʁo.nas re.fan.fa.ro.nnasse°
refanfaronnassent /ʁəfɑ̃faʁonas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.fɑ̃.fa.ʁo.nas re.fan.fa.ro.nnasse°n°t°
refanfaronnasses /ʁəfɑ̃faʁonas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.fɑ̃.fa.ʁo.nas re.fan.fa.ro.nnasse°s°
refanfaronnassiez /ʁəfɑ̃faʁonasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.fɑ̃.fa.ʁo.na.sje re.fan.fa.ro.nna.ssiez
refanfaronnassions /ʁəfɑ̃faʁonasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.fɑ̃.fa.ʁo.na.sjɔ̃ re.fan.fa.ro.nna.ssions°
refanfaronne /ʁəfɑ̃faʁɔn/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.fɑ̃.fa.ʁɔn re.fan.fa.ronne°
refanfaronne /ʁəfɑ̃faʁɔn/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.fɑ̃.fa.ʁɔn re.fan.fa.ronne°
refanfaronne /ʁəfɑ̃faʁɔn/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.fɑ̃.fa.ʁɔn re.fan.fa.ronne°
refanfaronne /ʁəfɑ̃faʁɔn/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.fɑ̃.fa.ʁɔn re.fan.fa.ronne°
refanfaronne /ʁəfɑ̃faʁɔn/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.fɑ̃.fa.ʁɔn re.fan.fa.ronne°
refanfaronnent /ʁəfɑ̃faʁɔn/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.fɑ̃.fa.ʁɔn re.fan.fa.ronne°n°t°
refanfaronnent /ʁəfɑ̃faʁɔn/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.fɑ̃.fa.ʁɔn re.fan.fa.ronne°n°t°
refanfaronner /ʁəfɑ̃faʁone/ infinitif ʁə.fɑ̃.fa.ʁo.ne re.fan.fa.ro.nner
refanfaronnera /ʁəfɑ̃faʁɔnəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.fɑ̃.fa.ʁɔ.nə.ʁa re.fan.fa.ro.nne.ra
refanfaronnerai /ʁəfɑ̃faʁɔnəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.fɑ̃.fa.ʁɔ.nə.ʁɛ re.fan.fa.ro.nne.rai
refanfaronneraient /ʁəfɑ̃faʁɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.fɑ̃.fa.ʁɔ.nə.ʁɛ re.fan.fa.ro.nne.raie°n°t°
refanfaronnerais /ʁəfɑ̃faʁɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.fɑ̃.fa.ʁɔ.nə.ʁɛ re.fan.fa.ro.nne.rais°
refanfaronnerais /ʁəfɑ̃faʁɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.fɑ̃.fa.ʁɔ.nə.ʁɛ re.fan.fa.ro.nne.rais°
refanfaronnerait /ʁəfɑ̃faʁɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.fɑ̃.fa.ʁɔ.nə.ʁɛ re.fan.fa.ro.nne.rait°
refanfaronneras /ʁəfɑ̃faʁɔnəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.fɑ̃.fa.ʁɔ.nə.ʁa re.fan.fa.ro.nne.ras°
refanfaronnerez /ʁəfɑ̃faʁɔnəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.fɑ̃.fa.ʁɔ.nə.ʁe re.fan.fa.ro.nne.rez
refanfaronneriez /ʁəfɑ̃faʁɔnəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.fɑ̃.fa.ʁɔ.nə.ʁje re.fan.fa.ro.nne.riez
refanfaronnerions /ʁəfɑ̃faʁɔnəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.fɑ̃.fa.ʁɔ.nə.ʁjɔ̃ re.fan.fa.ro.nne.rions°
refanfaronnerons /ʁəfɑ̃faʁɔnəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.fɑ̃.fa.ʁɔ.nə.ʁɔ̃ re.fan.fa.ro.nne.rons°
refanfaronneront /ʁəfɑ̃faʁɔnəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.fɑ̃.fa.ʁɔ.nə.ʁɔ̃ re.fan.fa.ro.nne.ront°
refanfaronnes /ʁəfɑ̃faʁɔn/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.fɑ̃.fa.ʁɔn re.fan.fa.ronne°s°
refanfaronnes /ʁəfɑ̃faʁɔn/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.fɑ̃.fa.ʁɔn re.fan.fa.ronne°s°
refanfaronnez /ʁəfɑ̃faʁone/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.fɑ̃.fa.ʁo.ne re.fan.fa.ro.nnez
refanfaronnez /ʁəfɑ̃faʁone/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.fɑ̃.fa.ʁo.ne re.fan.fa.ro.nnez
refanfaronniez /ʁəfɑ̃faʁɔnje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.fɑ̃.fa.ʁɔ.nje re.fan.fa.ro.nniez
refanfaronniez /ʁəfɑ̃faʁɔnje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.fɑ̃.fa.ʁɔ.nje re.fan.fa.ro.nniez
refanfaronnions /ʁəfɑ̃faʁɔnjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.fɑ̃.fa.ʁɔ.njɔ̃ re.fan.fa.ro.nnions°
refanfaronnions /ʁəfɑ̃faʁɔnjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.fɑ̃.fa.ʁɔ.njɔ̃ re.fan.fa.ro.nnions°
refanfaronnons /ʁəfɑ̃faʁonɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.fɑ̃.fa.ʁo.nɔ̃ re.fan.fa.ro.nnons°
refanfaronnons /ʁəfɑ̃faʁonɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.fɑ̃.fa.ʁo.nɔ̃ re.fan.fa.ro.nnons°
refanfaronnâmes /ʁəfɑ̃faʁonam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.fɑ̃.fa.ʁo.nam re.fan.fa.ro.nnâme°s°
refanfaronnât /ʁəfɑ̃faʁona/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.fɑ̃.fa.ʁo.na re.fan.fa.ro.nnât°
refanfaronnâtes /ʁəfɑ̃faʁonat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.fɑ̃.fa.ʁo.nat re.fan.fa.ro.nnâte°s°
refanfaronnèrent /ʁəfɑ̃faʁonɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.fɑ̃.fa.ʁo.nɛʁ re.fan.fa.ro.nnère°n°t°
refanfaronné /ʁəfɑ̃faʁone/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.fɑ̃.fa.ʁo.ne re.fan.fa.ro.nné