recrapahuter

VER — masculin

/ʁəkʁapayte/

Syllabes : ʁə.kʁa.pa.y.te Orthocode : re.cra.pa.h°u.ter

Définitions

  1. 1. Crapahuter à nouveau.
    ce topic est là pour ça, tu me donnes perso envie de recrapahuter à 5h du mat dans des jolis coins!
    Je vais bientôt accoucher et je me languis de pouvoir à nouveau recrapahuter… rassurez-moi, dites-moi que même en allaitant je pourrai assez rapidement refaire fonctionner mes abdos et m’envoler vers les cîmes…

Étymologie

De crapahuter, avec le préfixe re-.

Dérivés

Mots apparentés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
recrapahuta /ʁəkʁapayta/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.kʁa.pa.y.ta re.cra.pa.h°u.ta
recrapahutai /ʁəkʁapaytɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.kʁa.pa.y.tɛ re.cra.pa.h°u.tai
recrapahutaient /ʁəkʁapaytɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.kʁa.pa.y.tɛ re.cra.pa.h°u.taie°n°t°
recrapahutais /ʁəkʁapaytɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.kʁa.pa.y.tɛ re.cra.pa.h°u.tais°
recrapahutais /ʁəkʁapaytɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.kʁa.pa.y.tɛ re.cra.pa.h°u.tais°
recrapahutait /ʁəkʁapaytɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.kʁa.pa.y.tɛ re.cra.pa.h°u.tait°
recrapahutant /ʁəkʁapaytɑ̃/ participe, present ʁə.kʁa.pa.y.tɑ̃ re.cra.pa.h°u.tant°
recrapahutas /ʁəkʁapayta/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.kʁa.pa.y.ta re.cra.pa.h°u.tas°
recrapahutasse /ʁəkʁapaytas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.kʁa.pa.y.tas re.cra.pa.h°u.tasse°
recrapahutassent /ʁəkʁapaytas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.kʁa.pa.y.tas re.cra.pa.h°u.tasse°n°t°
recrapahutasses /ʁəkʁapaytas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.kʁa.pa.y.tas re.cra.pa.h°u.tasse°s°
recrapahutassiez /ʁəkʁapaytasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.kʁa.pa.y.ta.sje re.cra.pa.h°u.ta.ssiez
recrapahutassions /ʁəkʁapaytasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.kʁa.pa.y.ta.sjɔ̃ re.cra.pa.h°u.ta.ssions°
recrapahute /ʁəkʁapayt/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.kʁa.pa.yt re.cra.pa.h°ute°
recrapahute /ʁəkʁapayt/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.kʁa.pa.yt re.cra.pa.h°ute°
recrapahute /ʁəkʁapayt/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.kʁa.pa.yt re.cra.pa.h°ute°
recrapahute /ʁəkʁapayt/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.kʁa.pa.yt re.cra.pa.h°ute°
recrapahute /ʁəkʁapayt/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.kʁa.pa.yt re.cra.pa.h°ute°
recrapahutent /ʁəkʁapayt/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.kʁa.pa.yt re.cra.pa.h°ute°n°t°
recrapahutent /ʁəkʁapayt/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.kʁa.pa.yt re.cra.pa.h°ute°n°t°
recrapahuter /ʁəkʁapayte/ infinitif ʁə.kʁa.pa.y.te re.cra.pa.h°u.ter
recrapahutera /ʁəkʁapaytəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.kʁa.pa.y.tə.ʁa re.cra.pa.h°u.te.ra
recrapahuterai /ʁəkʁapaytʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.kʁa.pa.y.tʁɛ re.cra.pa.h°u.te°rai
recrapahuteraient /ʁəkʁapaytəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.kʁa.pa.y.tə.ʁɛ re.cra.pa.h°u.te.raie°n°t°
recrapahuterais /ʁəkʁapaytəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.kʁa.pa.y.tə.ʁɛ re.cra.pa.h°u.te.rais°
recrapahuterais /ʁəkʁapaytəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.kʁa.pa.y.tə.ʁɛ re.cra.pa.h°u.te.rais°
recrapahuterait /ʁəkʁapaytəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.kʁa.pa.y.tə.ʁɛ re.cra.pa.h°u.te.rait°
recrapahuteras /ʁəkʁapaytəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.kʁa.pa.y.tə.ʁa re.cra.pa.h°u.te.ras°
recrapahuterez /ʁəkʁapaytəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.kʁa.pa.y.tə.ʁe re.cra.pa.h°u.te.rez
recrapahuteriez /ʁəkʁapaytəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.kʁa.pa.y.tə.ʁje re.cra.pa.h°u.te.riez
recrapahuterions /ʁəkʁapaytəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.kʁa.pa.y.tə.ʁjɔ̃ re.cra.pa.h°u.te.rions°
recrapahuterons /ʁəkʁapaytəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.kʁa.pa.y.tə.ʁɔ̃ re.cra.pa.h°u.te.rons°
recrapahuteront /ʁəkʁapaytəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.kʁa.pa.y.tə.ʁɔ̃ re.cra.pa.h°u.te.ront°
recrapahutes /ʁəkʁapayt/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.kʁa.pa.yt re.cra.pa.h°ute°s°
recrapahutes /ʁəkʁapayt/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.kʁa.pa.yt re.cra.pa.h°ute°s°
recrapahutez /ʁəkʁapayte/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.kʁa.pa.y.te re.cra.pa.h°u.tez
recrapahutez /ʁəkʁapayte/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.kʁa.pa.y.te re.cra.pa.h°u.tez
recrapahutiez /ʁəkʁapaytje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.kʁa.pa.y.tje re.cra.pa.h°u.tiez
recrapahutiez /ʁəkʁapaytje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.kʁa.pa.y.tje re.cra.pa.h°u.tiez
recrapahutions /ʁəkʁapaytjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.kʁa.pa.y.tjɔ̃ re.cra.pa.h°u.tions°
recrapahutions /ʁəkʁapaytjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.kʁa.pa.y.tjɔ̃ re.cra.pa.h°u.tions°
recrapahutons /ʁəkʁapaytɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.kʁa.pa.y.tɔ̃ re.cra.pa.h°u.tons°
recrapahutons /ʁəkʁapaytɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.kʁa.pa.y.tɔ̃ re.cra.pa.h°u.tons°
recrapahutâmes /ʁəkʁapaytam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.kʁa.pa.y.tam re.cra.pa.h°u.tâme°s°
recrapahutât /ʁəkʁapayta/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.kʁa.pa.y.ta re.cra.pa.h°u.tât°
recrapahutâtes /ʁəkʁapaytat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.kʁa.pa.y.tat re.cra.pa.h°u.tâte°s°
recrapahutèrent /ʁəkʁapaytɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.kʁa.pa.y.tɛʁ re.cra.pa.h°u.tère°n°t°
recrapahuté /ʁəkʁapayte/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.kʁa.pa.y.te re.cra.pa.h°u.té