recontagionner

VER — épicène

/ʁəkɔ̃taʒjone/

Syllabes : ʁə.kɔ̃.ta.ʒjo.ne Orthocode : re.con.ta.gio.nner

Définitions

  1. 1. Contagionner à nouveau.
    Il botte sa pédale. Et le feu de tant d'énergie. Recontagionne la bougie.

Étymologie

De contagionner, avec le préfixe re-.

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
recontagionna /ʁəkɔ̃taʒjona/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.kɔ̃.ta.ʒjo.na re.con.ta.gio.nna
recontagionnai /ʁəkɔ̃taʒjonɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.kɔ̃.ta.ʒjo.nɛ re.con.ta.gio.nnai
recontagionnaient /ʁəkɔ̃taʒjonɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.ta.ʒjo.nɛ re.con.ta.gio.nnaie°n°t°
recontagionnais /ʁəkɔ̃taʒjonɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.kɔ̃.ta.ʒjo.nɛ re.con.ta.gio.nnais°
recontagionnais /ʁəkɔ̃taʒjonɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.kɔ̃.ta.ʒjo.nɛ re.con.ta.gio.nnais°
recontagionnait /ʁəkɔ̃taʒjonɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.kɔ̃.ta.ʒjo.nɛ re.con.ta.gio.nnait°
recontagionnant /ʁəkɔ̃taʒjonɑ̃/ participe, present ʁə.kɔ̃.ta.ʒjo.nɑ̃ re.con.ta.gio.nnant°
recontagionnas /ʁəkɔ̃taʒjona/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.kɔ̃.ta.ʒjo.na re.con.ta.gio.nnas°
recontagionnasse /ʁəkɔ̃taʒjonas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.kɔ̃.ta.ʒjo.nas re.con.ta.gio.nnasse°
recontagionnassent /ʁəkɔ̃taʒjonas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.ta.ʒjo.nas re.con.ta.gio.nnasse°n°t°
recontagionnasses /ʁəkɔ̃taʒjonas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.kɔ̃.ta.ʒjo.nas re.con.ta.gio.nnasse°s°
recontagionnassiez /ʁəkɔ̃taʒjonasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.ta.ʒjo.na.sje re.con.ta.gio.nna.ssiez
recontagionnassions /ʁəkɔ̃taʒjonasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.ta.ʒjo.na.sjɔ̃ re.con.ta.gio.nna.ssions°
recontagionne /ʁəkɔ̃taʒjɔn/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.kɔ̃.ta.ʒjɔn re.con.ta.gionne°
recontagionne /ʁəkɔ̃taʒjɔn/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.kɔ̃.ta.ʒjɔn re.con.ta.gionne°
recontagionne /ʁəkɔ̃taʒjɔn/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.kɔ̃.ta.ʒjɔn re.con.ta.gionne°
recontagionne /ʁəkɔ̃taʒjɔn/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.kɔ̃.ta.ʒjɔn re.con.ta.gionne°
recontagionne /ʁəkɔ̃taʒjɔn/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.kɔ̃.ta.ʒjɔn re.con.ta.gionne°
recontagionnent /ʁəkɔ̃taʒjɔn/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.ta.ʒjɔn re.con.ta.gionne°n°t°
recontagionnent /ʁəkɔ̃taʒjɔn/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.ta.ʒjɔn re.con.ta.gionne°n°t°
recontagionner /ʁəkɔ̃taʒjone/ infinitif ʁə.kɔ̃.ta.ʒjo.ne re.con.ta.gio.nner
recontagionnera /ʁəkɔ̃taʒjɔnəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.kɔ̃.ta.ʒjɔ.nə.ʁa re.con.ta.gio.nne.ra
recontagionnerai /ʁəkɔ̃taʒjɔnəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.kɔ̃.ta.ʒjɔ.nə.ʁɛ re.con.ta.gio.nne.rai
recontagionneraient /ʁəkɔ̃taʒjɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.ta.ʒjɔ.nə.ʁɛ re.con.ta.gio.nne.raie°n°t°
recontagionnerais /ʁəkɔ̃taʒjɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.kɔ̃.ta.ʒjɔ.nə.ʁɛ re.con.ta.gio.nne.rais°
recontagionnerais /ʁəkɔ̃taʒjɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.kɔ̃.ta.ʒjɔ.nə.ʁɛ re.con.ta.gio.nne.rais°
recontagionnerait /ʁəkɔ̃taʒjɔnəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.kɔ̃.ta.ʒjɔ.nə.ʁɛ re.con.ta.gio.nne.rait°
recontagionneras /ʁəkɔ̃taʒjɔnəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.kɔ̃.ta.ʒjɔ.nə.ʁa re.con.ta.gio.nne.ras°
recontagionnerez /ʁəkɔ̃taʒjɔnəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.ta.ʒjɔ.nə.ʁe re.con.ta.gio.nne.rez
recontagionneriez /ʁəkɔ̃taʒjɔnəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.ta.ʒjɔ.nə.ʁje re.con.ta.gio.nne.riez
recontagionnerions /ʁəkɔ̃taʒjɔnəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.ta.ʒjɔ.nə.ʁjɔ̃ re.con.ta.gio.nne.rions°
recontagionnerons /ʁəkɔ̃taʒjɔnəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.ta.ʒjɔ.nə.ʁɔ̃ re.con.ta.gio.nne.rons°
recontagionneront /ʁəkɔ̃taʒjɔnəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.ta.ʒjɔ.nə.ʁɔ̃ re.con.ta.gio.nne.ront°
recontagionnes /ʁəkɔ̃taʒjɔn/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.kɔ̃.ta.ʒjɔn re.con.ta.gionne°s°
recontagionnes /ʁəkɔ̃taʒjɔn/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.kɔ̃.ta.ʒjɔn re.con.ta.gionne°s°
recontagionnez /ʁəkɔ̃taʒjone/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.ta.ʒjo.ne re.con.ta.gio.nnez
recontagionnez /ʁəkɔ̃taʒjone/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.ta.ʒjo.ne re.con.ta.gio.nnez
recontagionniez /ʁəkɔ̃taʒjɔnje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.ta.ʒjɔ.nje re.con.ta.gio.nniez
recontagionniez /ʁəkɔ̃taʒjɔnje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.ta.ʒjɔ.nje re.con.ta.gio.nniez
recontagionnions /ʁəkɔ̃taʒjɔnjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.ta.ʒjɔ.njɔ̃ re.con.ta.gio.nnions°
recontagionnions /ʁəkɔ̃taʒjɔnjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.ta.ʒjɔ.njɔ̃ re.con.ta.gio.nnions°
recontagionnons /ʁəkɔ̃taʒjonɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.ta.ʒjo.nɔ̃ re.con.ta.gio.nnons°
recontagionnons /ʁəkɔ̃taʒjonɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.ta.ʒjo.nɔ̃ re.con.ta.gio.nnons°
recontagionnâmes /ʁəkɔ̃taʒjonam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.ta.ʒjo.nam re.con.ta.gio.nnâme°s°
recontagionnât /ʁəkɔ̃taʒjona/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.kɔ̃.ta.ʒjo.na re.con.ta.gio.nnât°
recontagionnâtes /ʁəkɔ̃taʒjonat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.ta.ʒjo.nat re.con.ta.gio.nnâte°s°
recontagionnèrent /ʁəkɔ̃taʒjonɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.kɔ̃.ta.ʒjo.nɛʁ re.con.ta.gio.nnère°n°t°
recontagionné /ʁəkɔ̃taʒjone/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.kɔ̃.ta.ʒjo.ne re.con.ta.gio.nné
recontagionnée /ʁəkɔ̃taʒjone/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.kɔ̃.ta.ʒjo.ne re.con.ta.gio.nnée°
recontagionnées /ʁəkɔ̃taʒjone/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.kɔ̃.ta.ʒjo.ne re.con.ta.gio.nnée°s°
recontagionnés /ʁəkɔ̃taʒjone/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.kɔ̃.ta.ʒjo.ne re.con.ta.gio.nnés°