rechamarrer

VER — épicène

/ʁəʃamaʁe/

Syllabes : ʁə.ʃa.ma.ʁe Orthocode : re.cha.ma.rrer

Définitions

  1. 1. Chamarrer à nouveau.
    Miroir (...) tendu à la vanité de ce républicanisme émergeant, qui affecte de croire que l’empire des signes gouverne la réalité et qu’il suffit d’affubler le citoyen d’une cocarde, de le sans-culotter, déperruquer ou tondre, décapiter, rebaptiser, uniformer, amalgamer et équarrir par masses profondes, puis rechamarrer et médailler en décor, pour que se régénère la société.

Étymologie

De chamarrer, avec le préfixe re-.

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
rechamarra /ʁəʃamaʁa/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.ʃa.ma.ʁa re.cha.ma.rra
rechamarrai /ʁəʃamaʁɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.ʃa.ma.ʁɛ re.cha.ma.rrai
rechamarraient /ʁəʃamaʁɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.ʃa.ma.ʁɛ re.cha.ma.rraie°n°t°
rechamarrais /ʁəʃamaʁɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.ʃa.ma.ʁɛ re.cha.ma.rrais°
rechamarrais /ʁəʃamaʁɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.ʃa.ma.ʁɛ re.cha.ma.rrais°
rechamarrait /ʁəʃamaʁɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.ʃa.ma.ʁɛ re.cha.ma.rrait°
rechamarrant /ʁəʃamaʁɑ̃/ participe, present ʁə.ʃa.ma.ʁɑ̃ re.cha.ma.rrant°
rechamarras /ʁəʃamaʁa/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.ʃa.ma.ʁa re.cha.ma.rras°
rechamarrasse /ʁəʃamaʁas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.ʃa.ma.ʁas re.cha.ma.rrasse°
rechamarrassent /ʁəʃamaʁas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.ʃa.ma.ʁas re.cha.ma.rrasse°n°t°
rechamarrasses /ʁəʃamaʁas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.ʃa.ma.ʁas re.cha.ma.rrasse°s°
rechamarrassiez /ʁəʃamaʁasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.ʃa.ma.ʁa.sje re.cha.ma.rra.ssiez
rechamarrassions /ʁəʃamaʁasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.ʃa.ma.ʁa.sjɔ̃ re.cha.ma.rra.ssions°
rechamarre /ʁəʃamaʁ/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.ʃa.maʁ re.cha.marre°
rechamarre /ʁəʃamaʁ/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.ʃa.maʁ re.cha.marre°
rechamarre /ʁəʃamaʁ/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.ʃa.maʁ re.cha.marre°
rechamarre /ʁəʃamaʁ/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.ʃa.maʁ re.cha.marre°
rechamarre /ʁəʃamaʁ/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.ʃa.maʁ re.cha.marre°
rechamarrent /ʁəʃamaʁ/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.ʃa.maʁ re.cha.marre°n°t°
rechamarrent /ʁəʃamaʁ/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.ʃa.maʁ re.cha.marre°n°t°
rechamarrer /ʁəʃamaʁe/ infinitif ʁə.ʃa.ma.ʁe re.cha.ma.rrer
rechamarrera /ʁəʃamaʁəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.ʃa.ma.ʁə.ʁa re.cha.ma.rre.ra
rechamarrerai /ʁəʃamaʁəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.ʃa.ma.ʁə.ʁɛ re.cha.ma.rre.rai
rechamarreraient /ʁəʃamaʁəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.ʃa.ma.ʁə.ʁɛ re.cha.ma.rre.raie°n°t°
rechamarrerais /ʁəʃamaʁəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.ʃa.ma.ʁə.ʁɛ re.cha.ma.rre.rais°
rechamarrerais /ʁəʃamaʁəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.ʃa.ma.ʁə.ʁɛ re.cha.ma.rre.rais°
rechamarrerait /ʁəʃamaʁəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.ʃa.ma.ʁə.ʁɛ re.cha.ma.rre.rait°
rechamarreras /ʁəʃamaʁəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.ʃa.ma.ʁə.ʁa re.cha.ma.rre.ras°
rechamarrerez /ʁəʃamaʁəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.ʃa.ma.ʁə.ʁe re.cha.ma.rre.rez
rechamarreriez /ʁəʃamaʁəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.ʃa.ma.ʁə.ʁje re.cha.ma.rre.riez
rechamarrerions /ʁəʃamaʁəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.ʃa.ma.ʁə.ʁjɔ̃ re.cha.ma.rre.rions°
rechamarrerons /ʁəʃamaʁəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.ʃa.ma.ʁə.ʁɔ̃ re.cha.ma.rre.rons°
rechamarreront /ʁəʃamaʁəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.ʃa.ma.ʁə.ʁɔ̃ re.cha.ma.rre.ront°
rechamarres /ʁəʃamaʁ/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.ʃa.maʁ re.cha.marre°s°
rechamarres /ʁəʃamaʁ/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.ʃa.maʁ re.cha.marre°s°
rechamarrez /ʁəʃamaʁe/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ʃa.ma.ʁe re.cha.ma.rrez
rechamarrez /ʁəʃamaʁe/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ʃa.ma.ʁe re.cha.ma.rrez
rechamarriez /ʁəʃamaʁje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.ʃa.ma.ʁje re.cha.ma.rriez
rechamarriez /ʁəʃamaʁje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ʃa.ma.ʁje re.cha.ma.rriez
rechamarrions /ʁəʃamaʁjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.ʃa.ma.ʁjɔ̃ re.cha.ma.rrions°
rechamarrions /ʁəʃamaʁjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ʃa.ma.ʁjɔ̃ re.cha.ma.rrions°
rechamarrons /ʁəʃamaʁɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ʃa.ma.ʁɔ̃ re.cha.ma.rrons°
rechamarrons /ʁəʃamaʁɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ʃa.ma.ʁɔ̃ re.cha.ma.rrons°
rechamarrâmes /ʁəʃamaʁam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.ʃa.ma.ʁam re.cha.ma.rrâme°s°
rechamarrât /ʁəʃamaʁa/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.ʃa.ma.ʁa re.cha.ma.rrât°
rechamarrâtes /ʁəʃamaʁat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.ʃa.ma.ʁat re.cha.ma.rrâte°s°
rechamarrèrent /ʁəʃamaʁɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.ʃa.ma.ʁɛʁ re.cha.ma.rrère°n°t°
rechamarré /ʁəʃamaʁe/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.ʃa.ma.ʁe re.cha.ma.rré
rechamarrée /ʁəʃamaʁe/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.ʃa.ma.ʁe re.cha.ma.rrée°
rechamarrées /ʁəʃamaʁe/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.ʃa.ma.ʁe re.cha.ma.rrée°s°
rechamarrés /ʁəʃamaʁe/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.ʃa.ma.ʁe re.cha.ma.rrés°