recarotter

VER — épicène

/ʁəkaʁote/

Syllabes : ʁə.ka.ʁo.te Orthocode : re.ca.ro.tter

Définitions

  1. 1. Carotter à nouveau.
    NB : Lorsque cela est possible, il peut être intéressant de recarotter l’interface lors du recouvrement, on obtient alors deux séries complètes […]

Étymologie

De carotter, avec le préfixe re-.

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
recarotta /ʁəkaʁota/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.ka.ʁo.ta re.ca.ro.tta
recarottai /ʁəkaʁotɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.ka.ʁo.tɛ re.ca.ro.ttai
recarottaient /ʁəkaʁotɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.ka.ʁo.tɛ re.ca.ro.ttaie°n°t°
recarottais /ʁəkaʁotɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.ka.ʁo.tɛ re.ca.ro.ttais°
recarottais /ʁəkaʁotɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.ka.ʁo.tɛ re.ca.ro.ttais°
recarottait /ʁəkaʁotɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.ka.ʁo.tɛ re.ca.ro.ttait°
recarottant /ʁəkaʁotɑ̃/ participe, present ʁə.ka.ʁo.tɑ̃ re.ca.ro.ttant°
recarottas /ʁəkaʁota/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.ka.ʁo.ta re.ca.ro.ttas°
recarottasse /ʁəkaʁotas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.ka.ʁo.tas re.ca.ro.ttasse°
recarottassent /ʁəkaʁotas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.ka.ʁo.tas re.ca.ro.ttasse°n°t°
recarottasses /ʁəkaʁotas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.ka.ʁo.tas re.ca.ro.ttasse°s°
recarottassiez /ʁəkaʁotasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.ka.ʁo.ta.sje re.ca.ro.tta.ssiez
recarottassions /ʁəkaʁotasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.ka.ʁo.ta.sjɔ̃ re.ca.ro.tta.ssions°
recarotte /ʁəkaʁɔt/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.ka.ʁɔt re.ca.rotte°
recarotte /ʁəkaʁɔt/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.ka.ʁɔt re.ca.rotte°
recarotte /ʁəkaʁɔt/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.ka.ʁɔt re.ca.rotte°
recarotte /ʁəkaʁɔt/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.ka.ʁɔt re.ca.rotte°
recarotte /ʁəkaʁɔt/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.ka.ʁɔt re.ca.rotte°
recarottent /ʁəkaʁɔt/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.ka.ʁɔt re.ca.rotte°n°t°
recarottent /ʁəkaʁɔt/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.ka.ʁɔt re.ca.rotte°n°t°
recarotter /ʁəkaʁote/ infinitif ʁə.ka.ʁo.te re.ca.ro.tter
recarottera /ʁəkaʁɔtəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.ka.ʁɔ.tə.ʁa re.ca.ro.tte.ra
recarotterai /ʁəkaʁɔtʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.ka.ʁɔ.tʁɛ re.ca.ro.tte°rai
recarotteraient /ʁəkaʁɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.ka.ʁɔ.tə.ʁɛ re.ca.ro.tte.raie°n°t°
recarotterais /ʁəkaʁɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.ka.ʁɔ.tə.ʁɛ re.ca.ro.tte.rais°
recarotterais /ʁəkaʁɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.ka.ʁɔ.tə.ʁɛ re.ca.ro.tte.rais°
recarotterait /ʁəkaʁɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.ka.ʁɔ.tə.ʁɛ re.ca.ro.tte.rait°
recarotteras /ʁəkaʁɔtəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.ka.ʁɔ.tə.ʁa re.ca.ro.tte.ras°
recarotterez /ʁəkaʁɔtəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.ka.ʁɔ.tə.ʁe re.ca.ro.tte.rez
recarotteriez /ʁəkaʁɔtəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.ka.ʁɔ.tə.ʁje re.ca.ro.tte.riez
recarotterions /ʁəkaʁɔtəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.ka.ʁɔ.tə.ʁjɔ̃ re.ca.ro.tte.rions°
recarotterons /ʁəkaʁɔtəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.ka.ʁɔ.tə.ʁɔ̃ re.ca.ro.tte.rons°
recarotteront /ʁəkaʁɔtəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.ka.ʁɔ.tə.ʁɔ̃ re.ca.ro.tte.ront°
recarottes /ʁəkaʁɔt/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.ka.ʁɔt re.ca.rotte°s°
recarottes /ʁəkaʁɔt/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.ka.ʁɔt re.ca.rotte°s°
recarottez /ʁəkaʁote/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ka.ʁo.te re.ca.ro.ttez
recarottez /ʁəkaʁote/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ka.ʁo.te re.ca.ro.ttez
recarottiez /ʁəkaʁɔtje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.ka.ʁɔ.tje re.ca.ro.ttiez
recarottiez /ʁəkaʁɔtje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.ka.ʁɔ.tje re.ca.ro.ttiez
recarottions /ʁəkaʁɔtjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.ka.ʁɔ.tjɔ̃ re.ca.ro.ttions°
recarottions /ʁəkaʁɔtjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ka.ʁɔ.tjɔ̃ re.ca.ro.ttions°
recarottons /ʁəkaʁotɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ka.ʁo.tɔ̃ re.ca.ro.ttons°
recarottons /ʁəkaʁotɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.ka.ʁo.tɔ̃ re.ca.ro.ttons°
recarottâmes /ʁəkaʁotam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.ka.ʁo.tam re.ca.ro.ttâme°s°
recarottât /ʁəkaʁota/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.ka.ʁo.ta re.ca.ro.ttât°
recarottâtes /ʁəkaʁotat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.ka.ʁo.tat re.ca.ro.ttâte°s°
recarottèrent /ʁəkaʁotɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.ka.ʁo.tɛʁ re.ca.ro.ttère°n°t°
recarotté /ʁəkaʁote/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.ka.ʁo.te re.ca.ro.tté
recarottée /ʁəkaʁote/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁə.ka.ʁo.te re.ca.ro.ttée°
recarottées /ʁəkaʁote/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁə.ka.ʁo.te re.ca.ro.ttée°s°
recarottés /ʁəkaʁote/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁə.ka.ʁo.te re.ca.ro.ttés°