rebifurquer

VER — masculin

/ʁəbifyʁke/

Syllabes : ʁə.bi.fyʁ.ke Orthocode : re.bi.fur.quer

Définitions

  1. 1. Bifurquer à nouveau.
    Et penser rebifurquer sur une seconde professionnelle l'année suivante est complètement utopique.

Étymologie

De bifurquer, avec le préfixe re-.

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
rebifurqua /ʁəbifyʁka/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁə.bi.fyʁ.ka re.bi.fur.qua
rebifurquai /ʁəbifyʁkɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁə.bi.fyʁ.kɛ re.bi.fur.quai
rebifurquaient /ʁəbifyʁkɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.bi.fyʁ.kɛ re.bi.fur.quaie°n°t°
rebifurquais /ʁəbifyʁkɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.bi.fyʁ.kɛ re.bi.fur.quais°
rebifurquais /ʁəbifyʁkɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.bi.fyʁ.kɛ re.bi.fur.quais°
rebifurquait /ʁəbifyʁkɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.bi.fyʁ.kɛ re.bi.fur.quait°
rebifurquant /ʁəbifyʁkɑ̃/ participe, present ʁə.bi.fyʁ.kɑ̃ re.bi.fur.quant°
rebifurquas /ʁəbifyʁka/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁə.bi.fyʁ.ka re.bi.fur.quas°
rebifurquasse /ʁəbifyʁkas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁə.bi.fyʁ.kas re.bi.fur.quasse°
rebifurquassent /ʁəbifyʁkas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁə.bi.fyʁ.kas re.bi.fur.quasse°n°t°
rebifurquasses /ʁəbifyʁkas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁə.bi.fyʁ.kas re.bi.fur.quasse°s°
rebifurquassiez /ʁəbifyʁkasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.bi.fyʁ.ka.sje re.bi.fur.qua.ssiez
rebifurquassions /ʁəbifyʁkasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.bi.fyʁ.ka.sjɔ̃ re.bi.fur.qua.ssions°
rebifurque /ʁəbifyʁk/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁə.bi.fyʁk re.bi.furque°
rebifurque /ʁəbifyʁk/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁə.bi.fyʁk re.bi.furque°
rebifurque /ʁəbifyʁk/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁə.bi.fyʁk re.bi.furque°
rebifurque /ʁəbifyʁk/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁə.bi.fyʁk re.bi.furque°
rebifurque /ʁəbifyʁk/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁə.bi.fyʁk re.bi.furque°
rebifurquent /ʁəbifyʁk/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁə.bi.fyʁk re.bi.furque°n°t°
rebifurquent /ʁəbifyʁk/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁə.bi.fyʁk re.bi.furque°n°t°
rebifurquer /ʁəbifyʁke/ infinitif ʁə.bi.fyʁ.ke re.bi.fur.quer
rebifurquera /ʁəbifyʁkəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁə.bi.fyʁ.kə.ʁa re.bi.fur.que.ra
rebifurquerai /ʁəbifyʁkʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁə.bi.fyʁ.kʁɛ re.bi.fur.que°rai
rebifurqueraient /ʁəbifyʁkəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁə.bi.fyʁ.kə.ʁɛ re.bi.fur.que.raie°n°t°
rebifurquerais /ʁəbifyʁkəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁə.bi.fyʁ.kə.ʁɛ re.bi.fur.que.rais°
rebifurquerais /ʁəbifyʁkəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁə.bi.fyʁ.kə.ʁɛ re.bi.fur.que.rais°
rebifurquerait /ʁəbifyʁkəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁə.bi.fyʁ.kə.ʁɛ re.bi.fur.que.rait°
rebifurqueras /ʁəbifyʁkəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁə.bi.fyʁ.kə.ʁa re.bi.fur.que.ras°
rebifurquerez /ʁəbifyʁkəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁə.bi.fyʁ.kə.ʁe re.bi.fur.que.rez
rebifurqueriez /ʁəbifyʁkəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁə.bi.fyʁ.kə.ʁje re.bi.fur.que.riez
rebifurquerions /ʁəbifyʁkəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁə.bi.fyʁ.kə.ʁjɔ̃ re.bi.fur.que.rions°
rebifurquerons /ʁəbifyʁkəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁə.bi.fyʁ.kə.ʁɔ̃ re.bi.fur.que.rons°
rebifurqueront /ʁəbifyʁkəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁə.bi.fyʁ.kə.ʁɔ̃ re.bi.fur.que.ront°
rebifurques /ʁəbifyʁk/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁə.bi.fyʁk re.bi.furque°s°
rebifurques /ʁəbifyʁk/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁə.bi.fyʁk re.bi.furque°s°
rebifurquez /ʁəbifyʁke/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.bi.fyʁ.ke re.bi.fur.quez
rebifurquez /ʁəbifyʁke/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁə.bi.fyʁ.ke re.bi.fur.quez
rebifurquiez /ʁəbifyʁkje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁə.bi.fyʁ.kje re.bi.fur.quiez
rebifurquiez /ʁəbifyʁkje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁə.bi.fyʁ.kje re.bi.fur.quiez
rebifurquions /ʁəbifyʁkjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁə.bi.fyʁ.kjɔ̃ re.bi.fur.quions°
rebifurquions /ʁəbifyʁkjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁə.bi.fyʁ.kjɔ̃ re.bi.fur.quions°
rebifurquons /ʁəbifyʁkɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.bi.fyʁ.kɔ̃ re.bi.fur.quons°
rebifurquons /ʁəbifyʁkɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁə.bi.fyʁ.kɔ̃ re.bi.fur.quons°
rebifurquâmes /ʁəbifyʁkam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁə.bi.fyʁ.kam re.bi.fur.quâme°s°
rebifurquât /ʁəbifyʁka/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁə.bi.fyʁ.ka re.bi.fur.quât°
rebifurquâtes /ʁəbifyʁkat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁə.bi.fyʁ.kat re.bi.fur.quâte°s°
rebifurquèrent /ʁəbifyʁkɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁə.bi.fyʁ.kɛʁ re.bi.fur.quère°n°t°
rebifurqué /ʁəbifyʁke/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁə.bi.fyʁ.ke re.bi.fur.qué