rassouplir

VER — épicène

/ʁasupliʁ/

Syllabes : ʁa.su.pliʁ Orthocode : ra.ssou.plir

Définitions

  1. 1. Assouplir à nouveau.
    Elles forment un parvis jaunâtre, floconneux, incongru sur la boue verglacée, un pitoyable tapis qui témoigne cependant de la générosité de l'entraide : se dessaisir de toisons que l'on récupérera salies, piétinées, qu'il faudra longuement laver, et rincer, et rassouplir, cela montre un désintéressement insouciant des tâches qui vont suivre.
    Il établit trois moyens pour dissiper ces étranglements. Le premier consiste à rassouplir et détendre, par des saignées abondantes et par des topiques relâchants, les parties qui sont en contraction.

Étymologie

De assouplir, avec le préfixe r-.

Synonymes

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
rassoupli /ʁasupli/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁa.su.pli ra.ssou.pli
rassouplie /ʁasupli/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁa.su.pli ra.ssou.plie°
rassouplies /ʁasupli/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁa.su.pli ra.ssou.plie°s°
rassouplir /ʁasupliʁ/ infinitif ʁa.su.pliʁ ra.ssou.plir
rassouplira /ʁasupliʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁa.su.pli.ʁa ra.ssou.pli.ra
rassouplirai /ʁasupliʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁa.su.pli.ʁɛ ra.ssou.pli.rai
rassoupliraient /ʁasupliʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁa.su.pli.ʁɛ ra.ssou.pli.raie°n°t°
rassouplirais /ʁasupliʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁa.su.pli.ʁɛ ra.ssou.pli.rais°
rassouplirais /ʁasupliʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁa.su.pli.ʁɛ ra.ssou.pli.rais°
rassouplirait /ʁasupliʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁa.su.pli.ʁɛ ra.ssou.pli.rait°
rassoupliras /ʁasupliʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁa.su.pli.ʁa ra.ssou.pli.ras°
rassouplirent /ʁasupliʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁa.su.pliʁ ra.ssou.plire°n°t°
rassouplirez /ʁasupliʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁa.su.pli.ʁe ra.ssou.pli.rez
rassoupliriez /ʁasupliʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁa.su.pli.ʁje ra.ssou.pli.riez
rassouplirions /ʁasupliʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁa.su.pli.ʁjɔ̃ ra.ssou.pli.rions°
rassouplirons /ʁasupliʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁa.su.pli.ʁɔ̃ ra.ssou.pli.rons°
rassoupliront /ʁasupliʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁa.su.pli.ʁɔ̃ ra.ssou.pli.ront°
rassouplis /ʁasupli/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁa.su.pli ra.ssou.plis°
rassouplis /ʁasupli/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁa.su.pli ra.ssou.plis°
rassouplis /ʁasupli/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁa.su.pli ra.ssou.plis°
rassouplis /ʁasupli/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁa.su.pli ra.ssou.plis°
rassouplis /ʁasupli/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁa.su.pli ra.ssou.plis°
rassouplis /ʁasupli/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁa.su.pli ra.ssou.plis°
rassouplissaient /ʁasuplisɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁa.su.pli.sɛ ra.ssou.pli.ssaie°n°t°
rassouplissais /ʁasuplisɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁa.su.pli.sɛ ra.ssou.pli.ssais°
rassouplissais /ʁasuplisɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁa.su.pli.sɛ ra.ssou.pli.ssais°
rassouplissait /ʁasuplisɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁa.su.pli.sɛ ra.ssou.pli.ssait°
rassouplissant /ʁasuplisɑ̃/ participe, present ʁa.su.pli.sɑ̃ ra.ssou.pli.ssant°
rassouplisse /ʁasuplis/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁa.su.plis ra.ssou.plisse°
rassouplisse /ʁasuplis/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁa.su.plis ra.ssou.plisse°
rassouplisse /ʁasuplis/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁa.su.plis ra.ssou.plisse°
rassouplissent /ʁasuplis/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁa.su.plis ra.ssou.plisse°n°t°
rassouplissent /ʁasuplis/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁa.su.plis ra.ssou.plisse°n°t°
rassouplissent /ʁasuplis/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁa.su.plis ra.ssou.plisse°n°t°
rassouplisses /ʁasuplis/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁa.su.plis ra.ssou.plisse°s°
rassouplisses /ʁasuplis/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁa.su.plis ra.ssou.plisse°s°
rassouplissez /ʁasuplise/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁa.su.pli.se ra.ssou.pli.ssez
rassouplissez /ʁasuplise/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁa.su.pli.se ra.ssou.pli.ssez
rassouplissiez /ʁasuplisje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁa.su.pli.sje ra.ssou.pli.ssiez
rassouplissiez /ʁasuplisje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁa.su.pli.sje ra.ssou.pli.ssiez
rassouplissiez /ʁasuplisje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁa.su.pli.sje ra.ssou.pli.ssiez
rassouplissions /ʁasuplisjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁa.su.pli.sjɔ̃ ra.ssou.pli.ssions°
rassouplissions /ʁasuplisjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁa.su.pli.sjɔ̃ ra.ssou.pli.ssions°
rassouplissions /ʁasuplisjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁa.su.pli.sjɔ̃ ra.ssou.pli.ssions°
rassouplissons /ʁasuplisɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁa.su.pli.sɔ̃ ra.ssou.pli.ssons°
rassouplissons /ʁasuplisɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁa.su.pli.sɔ̃ ra.ssou.pli.ssons°
rassouplit /ʁasupli/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁa.su.pli ra.ssou.plit°
rassouplit /ʁasupli/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁa.su.pli ra.ssou.plit°
rassouplîmes /ʁasuplim/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁa.su.plim ra.ssou.plîme°s°
rassouplît /ʁasupli/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁa.su.pli ra.ssou.plît°
rassouplîtes /ʁasuplit/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁa.su.plit ra.ssou.plîte°s°