(se) rassombrir

VER:pron — épicène

/ʁasɔ̃bʁiʁ/

Syllabes : ʁa.sɔ̃.bʁiʁ Orthocode : ra.ssom.brir

Définitions

  1. 1. Assombrir à nouveau.
    L'expression de sa mère venait de se rassombrir et elle se concentra plus profondément sur son aiguille et ses chaussettes.
    Ses inquiétudes à peine apaisées par l'explication qu'elle avait eue avec Michel, allait-elle être forcée de trembler de nouveau pour l'avenir et de voir se rassombrir le front de l'homme qu'elle aimait si tendrement?

Étymologie

De assombrir, avec le préfixe r-.

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
(se) rassombri /ʁasɔ̃bʁi/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁa.sɔ̃.bʁi ra.ssom.bri
(se) rassombrie /ʁasɔ̃bʁi/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁa.sɔ̃.bʁi ra.ssom.brie°
(se) rassombries /ʁasɔ̃bʁi/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁa.sɔ̃.bʁi ra.ssom.brie°s°
(se) rassombrir /ʁasɔ̃bʁiʁ/ infinitif ʁa.sɔ̃.bʁiʁ ra.ssom.brir
(se) rassombrira /ʁasɔ̃bʁiʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁa.sɔ̃.bʁi.ʁa ra.ssom.bri.ra
(me) rassombrirai /ʁasɔ̃bʁiʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁa.sɔ̃.bʁi.ʁɛ ra.ssom.bri.rai
(se) rassombriraient /ʁasɔ̃bʁiʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁa.sɔ̃.bʁi.ʁɛ ra.ssom.bri.raie°n°t°
(me) rassombrirais /ʁasɔ̃bʁiʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁa.sɔ̃.bʁi.ʁɛ ra.ssom.bri.rais°
(te) rassombrirais /ʁasɔ̃bʁiʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁa.sɔ̃.bʁi.ʁɛ ra.ssom.bri.rais°
(se) rassombrirait /ʁasɔ̃bʁiʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁa.sɔ̃.bʁi.ʁɛ ra.ssom.bri.rait°
(te) rassombriras /ʁasɔ̃bʁiʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁa.sɔ̃.bʁi.ʁa ra.ssom.bri.ras°
(se) rassombrirent /ʁasɔ̃bʁiʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁa.sɔ̃.bʁiʁ ra.ssom.brire°n°t°
(vous) rassombrirez /ʁasɔ̃bʁiʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁa.sɔ̃.bʁi.ʁe ra.ssom.bri.rez
(vous) rassombririez /ʁasɔ̃bʁiʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁa.sɔ̃.bʁi.ʁje ra.ssom.bri.riez
(nous) rassombririons /ʁasɔ̃bʁiʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁa.sɔ̃.bʁi.ʁjɔ̃ ra.ssom.bri.rions°
(nous) rassombrirons /ʁasɔ̃bʁiʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁa.sɔ̃.bʁi.ʁɔ̃ ra.ssom.bri.rons°
(se) rassombriront /ʁasɔ̃bʁiʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁa.sɔ̃.bʁi.ʁɔ̃ ra.ssom.bri.ront°
(me) rassombris /ʁasɔ̃bʁi/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁa.sɔ̃.bʁi ra.ssom.bris°
(te) rassombris /ʁasɔ̃bʁi/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁa.sɔ̃.bʁi ra.ssom.bris°
(me) rassombris /ʁasɔ̃bʁi/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁa.sɔ̃.bʁi ra.ssom.bris°
(te) rassombris /ʁasɔ̃bʁi/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁa.sɔ̃.bʁi ra.ssom.bris°
(te) rassombris /ʁasɔ̃bʁi/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁa.sɔ̃.bʁi ra.ssom.bris°
(se) rassombris /ʁasɔ̃bʁi/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁa.sɔ̃.bʁi ra.ssom.bris°
(se) rassombrissaient /ʁasɔ̃bʁisɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁa.sɔ̃.bʁi.sɛ ra.ssom.bri.ssaie°n°t°
(me) rassombrissais /ʁasɔ̃bʁisɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁa.sɔ̃.bʁi.sɛ ra.ssom.bri.ssais°
(te) rassombrissais /ʁasɔ̃bʁisɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁa.sɔ̃.bʁi.sɛ ra.ssom.bri.ssais°
(se) rassombrissait /ʁasɔ̃bʁisɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁa.sɔ̃.bʁi.sɛ ra.ssom.bri.ssait°
(se) rassombrissant /ʁasɔ̃bʁisɑ̃/ participe, present ʁa.sɔ̃.bʁi.sɑ̃ ra.ssom.bri.ssant°
(me) rassombrisse /ʁasɔ̃bʁis/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁa.sɔ̃.bʁis ra.ssom.brisse°
(me) rassombrisse /ʁasɔ̃bʁis/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁa.sɔ̃.bʁis ra.ssom.brisse°
(se) rassombrisse /ʁasɔ̃bʁis/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁa.sɔ̃.bʁis ra.ssom.brisse°
(se) rassombrissent /ʁasɔ̃bʁis/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁa.sɔ̃.bʁis ra.ssom.brisse°n°t°
(se) rassombrissent /ʁasɔ̃bʁis/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁa.sɔ̃.bʁis ra.ssom.brisse°n°t°
(se) rassombrissent /ʁasɔ̃bʁis/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁa.sɔ̃.bʁis ra.ssom.brisse°n°t°
(te) rassombrisses /ʁasɔ̃bʁis/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁa.sɔ̃.bʁis ra.ssom.brisse°s°
(te) rassombrisses /ʁasɔ̃bʁis/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁa.sɔ̃.bʁis ra.ssom.brisse°s°
(vous) rassombrissez /ʁasɔ̃bʁise/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁa.sɔ̃.bʁi.se ra.ssom.bri.ssez
(vous) rassombrissez /ʁasɔ̃bʁise/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁa.sɔ̃.bʁi.se ra.ssom.bri.ssez
(vous) rassombrissiez /ʁasɔ̃bʁisje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁa.sɔ̃.bʁi.sje ra.ssom.bri.ssiez
(vous) rassombrissiez /ʁasɔ̃bʁisje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁa.sɔ̃.bʁi.sje ra.ssom.bri.ssiez
(vous) rassombrissiez /ʁasɔ̃bʁisje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁa.sɔ̃.bʁi.sje ra.ssom.bri.ssiez
(nous) rassombrissions /ʁasɔ̃bʁisjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁa.sɔ̃.bʁi.sjɔ̃ ra.ssom.bri.ssions°
(nous) rassombrissions /ʁasɔ̃bʁisjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁa.sɔ̃.bʁi.sjɔ̃ ra.ssom.bri.ssions°
(nous) rassombrissions /ʁasɔ̃bʁisjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁa.sɔ̃.bʁi.sjɔ̃ ra.ssom.bri.ssions°
(nous) rassombrissons /ʁasɔ̃bʁisɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁa.sɔ̃.bʁi.sɔ̃ ra.ssom.bri.ssons°
(nous) rassombrissons /ʁasɔ̃bʁisɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁa.sɔ̃.bʁi.sɔ̃ ra.ssom.bri.ssons°
(se) rassombrit /ʁasɔ̃bʁi/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁa.sɔ̃.bʁi ra.ssom.brit°
(se) rassombrit /ʁasɔ̃bʁi/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁa.sɔ̃.bʁi ra.ssom.brit°
(nous) rassombrîmes /ʁasɔ̃bʁim/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁa.sɔ̃.bʁim ra.ssom.brîme°s°
(se) rassombrît /ʁasɔ̃bʁi/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁa.sɔ̃.bʁi ra.ssom.brît°
(vous) rassombrîtes /ʁasɔ̃bʁit/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁa.sɔ̃.bʁit ra.ssom.brîte°s°