raplatir

VER — épicène

/ʁaplatiʁ/

Syllabes : ʁa.pla.tiʁ Orthocode : ra.pla.tir

Fréquence

0.0 composite /M
0.0 OpenSubtitles
0.2 Frantext
0.0 LM10
0.0 FrWaC

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. Faire devenir tout plat.
    Au cours de cette période, la vieille rage contre ma mère s’est entièrement raplatie.

Étymologie

De plat.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
raplati /ʁaplati/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁa.pla.ti ra.pla.ti
raplatie /ʁaplati/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁa.pla.ti ra.pla.tie°
raplaties /ʁaplati/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁa.pla.ti ra.pla.tie°s°
raplatir /ʁaplatiʁ/ infinitif ʁa.pla.tiʁ ra.pla.tir
raplatira /ʁaplatiʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁa.pla.ti.ʁa ra.pla.ti.ra
raplatirai /ʁaplatiʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁa.pla.ti.ʁɛ ra.pla.ti.rai
raplatiraient /ʁaplatiʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁa.pla.ti.ʁɛ ra.pla.ti.raie°n°t°
raplatirais /ʁaplatiʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁa.pla.ti.ʁɛ ra.pla.ti.rais°
raplatirais /ʁaplatiʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁa.pla.ti.ʁɛ ra.pla.ti.rais°
raplatirait /ʁaplatiʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁa.pla.ti.ʁɛ ra.pla.ti.rait°
raplatiras /ʁaplatiʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁa.pla.ti.ʁa ra.pla.ti.ras°
raplatirent /ʁaplatiʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁa.pla.tiʁ ra.pla.tire°n°t°
raplatirez /ʁaplatiʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁa.pla.ti.ʁe ra.pla.ti.rez
raplatiriez /ʁaplatiʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁa.pla.ti.ʁje ra.pla.ti.riez
raplatirions /ʁaplatiʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁa.pla.ti.ʁjɔ̃ ra.pla.ti.rions°
raplatirons /ʁaplatiʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁa.pla.ti.ʁɔ̃ ra.pla.ti.rons°
raplatiront /ʁaplatiʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁa.pla.ti.ʁɔ̃ ra.pla.ti.ront°
raplatis /ʁaplati/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁa.pla.ti ra.pla.tis°
raplatis /ʁaplati/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁa.pla.ti ra.pla.tis°
raplatis /ʁaplati/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁa.pla.ti ra.pla.tis°
raplatis /ʁaplati/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁa.pla.ti ra.pla.tis°
raplatis /ʁaplati/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁa.pla.ti ra.pla.tis°
raplatis /ʁaplati/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁa.pla.ti ra.pla.tis°
raplatissaient /ʁaplatisɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁa.pla.ti.sɛ ra.pla.ti.ssaie°n°t°
raplatissais /ʁaplatisɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁa.pla.ti.sɛ ra.pla.ti.ssais°
raplatissais /ʁaplatisɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁa.pla.ti.sɛ ra.pla.ti.ssais°
raplatissait /ʁaplatisɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁa.pla.ti.sɛ ra.pla.ti.ssait°
raplatissant /ʁaplatisɑ̃/ participe, present ʁa.pla.ti.sɑ̃ ra.pla.ti.ssant°
raplatisse /ʁaplatis/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁa.pla.tis ra.pla.tisse°
raplatisse /ʁaplatis/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁa.pla.tis ra.pla.tisse°
raplatisse /ʁaplatis/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁa.pla.tis ra.pla.tisse°
raplatissent /ʁaplatis/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁa.pla.tis ra.pla.tisse°n°t°
raplatissent /ʁaplatis/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁa.pla.tis ra.pla.tisse°n°t°
raplatissent /ʁaplatis/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁa.pla.tis ra.pla.tisse°n°t°
raplatisses /ʁaplatis/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁa.pla.tis ra.pla.tisse°s°
raplatisses /ʁaplatis/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁa.pla.tis ra.pla.tisse°s°
raplatisses /ʁaplatis/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁa.pla.tis ra.pla.tisse°s°
raplatissez /ʁaplatise/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁa.pla.ti.se ra.pla.ti.ssez
raplatissez /ʁaplatise/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁa.pla.ti.se ra.pla.ti.ssez
raplatissiez /ʁaplatisje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁa.pla.ti.sje ra.pla.ti.ssiez
raplatissiez /ʁaplatisje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁa.pla.ti.sje ra.pla.ti.ssiez
raplatissiez /ʁaplatisje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁa.pla.ti.sje ra.pla.ti.ssiez
raplatissions /ʁaplatisjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁa.pla.ti.sjɔ̃ ra.pla.ti.ssions°
raplatissions /ʁaplatisjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁa.pla.ti.sjɔ̃ ra.pla.ti.ssions°
raplatissions /ʁaplatisjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁa.pla.ti.sjɔ̃ ra.pla.ti.ssions°
raplatissons /ʁaplatisɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁa.pla.ti.sɔ̃ ra.pla.ti.ssons°
raplatissons /ʁaplatisɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁa.pla.ti.sɔ̃ ra.pla.ti.ssons°
raplatit /ʁaplati/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁa.pla.ti ra.pla.tit°
raplatit /ʁaplati/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁa.pla.ti ra.pla.tit°
raplatîmes /ʁaplatim/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁa.pla.tim ra.pla.tîme°s°
raplatît /ʁaplati/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁa.pla.ti ra.pla.tît°
raplatîtes /ʁaplatit/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁa.pla.tit ra.pla.tîte°s°