VER:pron — épicène
/ʁaplaniʁ/
Syllabes : ʁa.pla.niʁ
Orthocode : ra.pla.nir
Définitions
-
1.
Aplanir à nouveau.
Près de Montrond, les strates penchent nettement vers le Nord; en descendant la Loire, on les voit se raplanir et devenir horizontales près de Feurs.
-
2.
Rendre plat.
En bas, petit rabot à raplanir, en laiton.
Étymologie
De aplanir, avec le préfixe r-.
Synonymes
Dérivés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| (se) raplani | /ʁaplani/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ʁa.pla.ni | ra.pla.ni |
| (se) raplanie | /ʁaplani/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | ʁa.pla.ni | ra.pla.nie° |
| (se) raplanies | /ʁaplani/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | ʁa.pla.ni | ra.pla.nie°s° |
| (se) raplanir | /ʁaplaniʁ/ | infinitif | ʁa.pla.niʁ | ra.pla.nir |
| (se) raplanira | /ʁaplaniʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ʁa.pla.ni.ʁa | ra.pla.ni.ra |
| (me) raplanirai | /ʁaplaniʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ʁa.pla.ni.ʁɛ | ra.pla.ni.rai |
| (se) raplaniraient | /ʁaplaniʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ʁa.pla.ni.ʁɛ | ra.pla.ni.raie°n°t° |
| (me) raplanirais | /ʁaplaniʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ʁa.pla.ni.ʁɛ | ra.pla.ni.rais° |
| (te) raplanirais | /ʁaplaniʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ʁa.pla.ni.ʁɛ | ra.pla.ni.rais° |
| (se) raplanirait | /ʁaplaniʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ʁa.pla.ni.ʁɛ | ra.pla.ni.rait° |
| (te) raplaniras | /ʁaplaniʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ʁa.pla.ni.ʁa | ra.pla.ni.ras° |
| (se) raplanirent | /ʁaplaniʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ʁa.pla.niʁ | ra.pla.nire°n°t° |
| (vous) raplanirez | /ʁaplaniʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ʁa.pla.ni.ʁe | ra.pla.ni.rez |
| (vous) raplaniriez | /ʁaplaniʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ʁa.pla.ni.ʁje | ra.pla.ni.riez |
| (nous) raplanirions | /ʁaplaniʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ʁa.pla.ni.ʁjɔ̃ | ra.pla.ni.rions° |
| (nous) raplanirons | /ʁaplaniʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ʁa.pla.ni.ʁɔ̃ | ra.pla.ni.rons° |
| (se) raplaniront | /ʁaplaniʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ʁa.pla.ni.ʁɔ̃ | ra.pla.ni.ront° |
| (me) raplanis | /ʁaplani/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ʁa.pla.ni | ra.pla.nis° |
| (te) raplanis | /ʁaplani/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ʁa.pla.ni | ra.pla.nis° |
| (me) raplanis | /ʁaplani/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ʁa.pla.ni | ra.pla.nis° |
| (te) raplanis | /ʁaplani/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ʁa.pla.ni | ra.pla.nis° |
| (te) raplanis | /ʁaplani/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ʁa.pla.ni | ra.pla.nis° |
| (se) raplanis | /ʁaplani/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | ʁa.pla.ni | ra.pla.nis° |
| (se) raplanissaient | /ʁaplanisɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁa.pla.ni.sɛ | ra.pla.ni.ssaie°n°t° |
| (me) raplanissais | /ʁaplanisɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁa.pla.ni.sɛ | ra.pla.ni.ssais° |
| (te) raplanissais | /ʁaplanisɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁa.pla.ni.sɛ | ra.pla.ni.ssais° |
| (se) raplanissait | /ʁaplanisɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁa.pla.ni.sɛ | ra.pla.ni.ssait° |
| (se) raplanissant | /ʁaplanisɑ̃/ | participe, present | ʁa.pla.ni.sɑ̃ | ra.pla.ni.ssant° |
| (me) raplanisse | /ʁaplanis/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁa.pla.nis | ra.pla.nisse° |
| (me) raplanisse | /ʁaplanis/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ʁa.pla.nis | ra.pla.nisse° |
| (se) raplanisse | /ʁaplanis/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ʁa.pla.nis | ra.pla.nisse° |
| (se) raplanissent | /ʁaplanis/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ʁa.pla.nis | ra.pla.nisse°n°t° |
| (se) raplanissent | /ʁaplanis/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁa.pla.nis | ra.pla.nisse°n°t° |
| (se) raplanissent | /ʁaplanis/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ʁa.pla.nis | ra.pla.nisse°n°t° |
| (te) raplanisses | /ʁaplanis/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁa.pla.nis | ra.pla.nisse°s° |
| (te) raplanisses | /ʁaplanis/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ʁa.pla.nis | ra.pla.nisse°s° |
| (vous) raplanissez | /ʁaplanise/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ʁa.pla.ni.se | ra.pla.ni.ssez |
| (vous) raplanissez | /ʁaplanise/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ʁa.pla.ni.se | ra.pla.ni.ssez |
| (vous) raplanissiez | /ʁaplanisje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁa.pla.ni.sje | ra.pla.ni.ssiez |
| (vous) raplanissiez | /ʁaplanisje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁa.pla.ni.sje | ra.pla.ni.ssiez |
| (vous) raplanissiez | /ʁaplanisje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ʁa.pla.ni.sje | ra.pla.ni.ssiez |
| (nous) raplanissions | /ʁaplanisjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁa.pla.ni.sjɔ̃ | ra.pla.ni.ssions° |
| (nous) raplanissions | /ʁaplanisjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁa.pla.ni.sjɔ̃ | ra.pla.ni.ssions° |
| (nous) raplanissions | /ʁaplanisjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ʁa.pla.ni.sjɔ̃ | ra.pla.ni.ssions° |
| (nous) raplanissons | /ʁaplanisɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ʁa.pla.ni.sɔ̃ | ra.pla.ni.ssons° |
| (nous) raplanissons | /ʁaplanisɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ʁa.pla.ni.sɔ̃ | ra.pla.ni.ssons° |
| (se) raplanit | /ʁaplani/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ʁa.pla.ni | ra.pla.nit° |
| (se) raplanit | /ʁaplani/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ʁa.pla.ni | ra.pla.nit° |
| (nous) raplanîmes | /ʁaplanim/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ʁa.pla.nim | ra.pla.nîme°s° |
| (se) raplanît | /ʁaplani/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁa.pla.ni | ra.pla.nît° |
| (vous) raplanîtes | /ʁaplanit/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ʁa.pla.nit | ra.pla.nîte°s° |