radiocarotter

VER — épicène

/ʁadjokaʁote/

Syllabes : ʁa.djo.ka.ʁo.te Orthocode : ra.dio.ca.ro.tter

Définitions

  1. 1. Mesurer la radioactivité en profondeur le long d'une carotte verticale.
    Chaque sondage terminé a été « radiocarotté » = un tube compteur Geiger Muller enfermé dans un tube sonde et relié en surface à un appareil de mesure est descendu dans le forage ; une lecture tous les 50 cm permet de connaître la radioactivité des terrains traversés.
    500 sondages, profonds de 5 à 20 mètres, ont été radiocarottés ;

Étymologie

De carotter, avec le préfixe radio-.

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
radiocarotta /ʁadjokaʁota/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʁa.djo.ka.ʁo.ta ra.dio.ca.ro.tta
radiocarottai /ʁadjokaʁotɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʁa.djo.ka.ʁo.tɛ ra.dio.ca.ro.ttai
radiocarottaient /ʁadjokaʁotɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁa.djo.ka.ʁo.tɛ ra.dio.ca.ro.ttaie°n°t°
radiocarottais /ʁadjokaʁotɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʁa.djo.ka.ʁo.tɛ ra.dio.ca.ro.ttais°
radiocarottais /ʁadjokaʁotɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʁa.djo.ka.ʁo.tɛ ra.dio.ca.ro.ttais°
radiocarottait /ʁadjokaʁotɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʁa.djo.ka.ʁo.tɛ ra.dio.ca.ro.ttait°
radiocarottant /ʁadjokaʁotɑ̃/ participe, present ʁa.djo.ka.ʁo.tɑ̃ ra.dio.ca.ro.ttant°
radiocarottas /ʁadjokaʁota/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʁa.djo.ka.ʁo.ta ra.dio.ca.ro.ttas°
radiocarottasse /ʁadjokaʁotas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʁa.djo.ka.ʁo.tas ra.dio.ca.ro.ttasse°
radiocarottassent /ʁadjokaʁotas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʁa.djo.ka.ʁo.tas ra.dio.ca.ro.ttasse°n°t°
radiocarottasses /ʁadjokaʁotas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʁa.djo.ka.ʁo.tas ra.dio.ca.ro.ttasse°s°
radiocarottassiez /ʁadjokaʁotasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁa.djo.ka.ʁo.ta.sje ra.dio.ca.ro.tta.ssiez
radiocarottassions /ʁadjokaʁotasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁa.djo.ka.ʁo.ta.sjɔ̃ ra.dio.ca.ro.tta.ssions°
radiocarotte /ʁadjokaʁɔt/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʁa.djo.ka.ʁɔt ra.dio.ca.rotte°
radiocarotte /ʁadjokaʁɔt/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʁa.djo.ka.ʁɔt ra.dio.ca.rotte°
radiocarotte /ʁadjokaʁɔt/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʁa.djo.ka.ʁɔt ra.dio.ca.rotte°
radiocarotte /ʁadjokaʁɔt/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʁa.djo.ka.ʁɔt ra.dio.ca.rotte°
radiocarotte /ʁadjokaʁɔt/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʁa.djo.ka.ʁɔt ra.dio.ca.rotte°
radiocarottent /ʁadjokaʁɔt/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʁa.djo.ka.ʁɔt ra.dio.ca.rotte°n°t°
radiocarottent /ʁadjokaʁɔt/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʁa.djo.ka.ʁɔt ra.dio.ca.rotte°n°t°
radiocarotter /ʁadjokaʁote/ infinitif ʁa.djo.ka.ʁo.te ra.dio.ca.ro.tter
radiocarottera /ʁadjokaʁɔtəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʁa.djo.ka.ʁɔ.tə.ʁa ra.dio.ca.ro.tte.ra
radiocarotterai /ʁadjokaʁɔtʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʁa.djo.ka.ʁɔ.tʁɛ ra.dio.ca.ro.tte°rai
radiocarotteraient /ʁadjokaʁɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʁa.djo.ka.ʁɔ.tə.ʁɛ ra.dio.ca.ro.tte.raie°n°t°
radiocarotterais /ʁadjokaʁɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʁa.djo.ka.ʁɔ.tə.ʁɛ ra.dio.ca.ro.tte.rais°
radiocarotterais /ʁadjokaʁɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʁa.djo.ka.ʁɔ.tə.ʁɛ ra.dio.ca.ro.tte.rais°
radiocarotterait /ʁadjokaʁɔtəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʁa.djo.ka.ʁɔ.tə.ʁɛ ra.dio.ca.ro.tte.rait°
radiocarotteras /ʁadjokaʁɔtəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʁa.djo.ka.ʁɔ.tə.ʁa ra.dio.ca.ro.tte.ras°
radiocarotterez /ʁadjokaʁɔtəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʁa.djo.ka.ʁɔ.tə.ʁe ra.dio.ca.ro.tte.rez
radiocarotteriez /ʁadjokaʁɔtəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʁa.djo.ka.ʁɔ.tə.ʁje ra.dio.ca.ro.tte.riez
radiocarotterions /ʁadjokaʁɔtəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʁa.djo.ka.ʁɔ.tə.ʁjɔ̃ ra.dio.ca.ro.tte.rions°
radiocarotterons /ʁadjokaʁɔtəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʁa.djo.ka.ʁɔ.tə.ʁɔ̃ ra.dio.ca.ro.tte.rons°
radiocarotteront /ʁadjokaʁɔtəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʁa.djo.ka.ʁɔ.tə.ʁɔ̃ ra.dio.ca.ro.tte.ront°
radiocarottes /ʁadjokaʁɔt/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʁa.djo.ka.ʁɔt ra.dio.ca.rotte°s°
radiocarottes /ʁadjokaʁɔt/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʁa.djo.ka.ʁɔt ra.dio.ca.rotte°s°
radiocarottez /ʁadjokaʁote/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʁa.djo.ka.ʁo.te ra.dio.ca.ro.ttez
radiocarottez /ʁadjokaʁote/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʁa.djo.ka.ʁo.te ra.dio.ca.ro.ttez
radiocarottiez /ʁadjokaʁɔtje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʁa.djo.ka.ʁɔ.tje ra.dio.ca.ro.ttiez
radiocarottiez /ʁadjokaʁɔtje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʁa.djo.ka.ʁɔ.tje ra.dio.ca.ro.ttiez
radiocarottions /ʁadjokaʁɔtjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʁa.djo.ka.ʁɔ.tjɔ̃ ra.dio.ca.ro.ttions°
radiocarottions /ʁadjokaʁɔtjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʁa.djo.ka.ʁɔ.tjɔ̃ ra.dio.ca.ro.ttions°
radiocarottons /ʁadjokaʁotɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʁa.djo.ka.ʁo.tɔ̃ ra.dio.ca.ro.ttons°
radiocarottons /ʁadjokaʁotɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʁa.djo.ka.ʁo.tɔ̃ ra.dio.ca.ro.ttons°
radiocarottâmes /ʁadjokaʁotam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʁa.djo.ka.ʁo.tam ra.dio.ca.ro.ttâme°s°
radiocarottât /ʁadjokaʁota/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʁa.djo.ka.ʁo.ta ra.dio.ca.ro.ttât°
radiocarottâtes /ʁadjokaʁotat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʁa.djo.ka.ʁo.tat ra.dio.ca.ro.ttâte°s°
radiocarottèrent /ʁadjokaʁotɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʁa.djo.ka.ʁo.tɛʁ ra.dio.ca.ro.ttère°n°t°
radiocarotté /ʁadjokaʁote/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʁa.djo.ka.ʁo.te ra.dio.ca.ro.tté
radiocarottée /ʁadjokaʁote/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʁa.djo.ka.ʁo.te ra.dio.ca.ro.ttée°
radiocarottées /ʁadjokaʁote/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʁa.djo.ka.ʁo.te ra.dio.ca.ro.ttée°s°
radiocarottés /ʁadjokaʁote/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʁa.djo.ka.ʁo.te ra.dio.ca.ro.ttés°