VER — épicène
/ʁakutyme/
Syllabes : ʁa.ku.ty.me
Orthocode : ra.ccou.tu.mer
Fréquence
0.1
composite /M
0.1
Frantext
Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus
Définitions
-
1.
Accoutumer à nouveau, redonner une habitude.
Il se raccoutume à notre manière de vivre.Il commence à se raccoutumer avec nous.Il reprit la traduction de Tyrtée, mais sans enthousiasme, comme une tâche, pour se raccoutumer à son existence.
Étymologie
Mot composé de re- et accoutumer.
Synonymes
Antonymes
Dérivés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| raccoutuma | /ʁakutyma/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ʁa.ku.ty.ma | ra.ccou.tu.ma |
| raccoutumai | /ʁakutymɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ʁa.ku.ty.mɛ | ra.ccou.tu.mai |
| raccoutumaient | /ʁakutymɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁa.ku.ty.mɛ | ra.ccou.tu.maie°n°t° |
| raccoutumais | /ʁakutymɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁa.ku.ty.mɛ | ra.ccou.tu.mais° |
| raccoutumais | /ʁakutymɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁa.ku.ty.mɛ | ra.ccou.tu.mais° |
| raccoutumait | /ʁakutymɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁa.ku.ty.mɛ | ra.ccou.tu.mait° |
| raccoutumant | /ʁakutymɑ̃/ | participe, present | ʁa.ku.ty.mɑ̃ | ra.ccou.tu.mant° |
| raccoutumas | /ʁakutyma/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ʁa.ku.ty.ma | ra.ccou.tu.mas° |
| raccoutumasse | /ʁakutymas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ʁa.ku.ty.mas | ra.ccou.tu.masse° |
| raccoutumassent | /ʁakutymas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ʁa.ku.ty.mas | ra.ccou.tu.masse°n°t° |
| raccoutumasses | /ʁakutymas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ʁa.ku.ty.mas | ra.ccou.tu.masse°s° |
| raccoutumassiez | /ʁakutymasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁa.ku.ty.ma.sje | ra.ccou.tu.ma.ssiez |
| raccoutumassions | /ʁakutymasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁa.ku.ty.ma.sjɔ̃ | ra.ccou.tu.ma.ssions° |
| raccoutume | /ʁakutym/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ʁa.ku.tym | ra.ccou.tume° |
| raccoutume | /ʁakutym/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ʁa.ku.tym | ra.ccou.tume° |
| raccoutume | /ʁakutym/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ʁa.ku.tym | ra.ccou.tume° |
| raccoutume | /ʁakutym/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ʁa.ku.tym | ra.ccou.tume° |
| raccoutume | /ʁakutym/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ʁa.ku.tym | ra.ccou.tume° |
| raccoutument | /ʁakutym/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ʁa.ku.tym | ra.ccou.tume°n°t° |
| raccoutument | /ʁakutym/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ʁa.ku.tym | ra.ccou.tume°n°t° |
| raccoutumer | /ʁakutyme/ | infinitif | ʁa.ku.ty.me | ra.ccou.tu.mer |
| raccoutumera | /ʁakutyməʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ʁa.ku.ty.mə.ʁa | ra.ccou.tu.me.ra |
| raccoutumerai | /ʁakutyməʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ʁa.ku.ty.mə.ʁɛ | ra.ccou.tu.me.rai |
| raccoutumeraient | /ʁakutyməʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ʁa.ku.ty.mə.ʁɛ | ra.ccou.tu.me.raie°n°t° |
| raccoutumerais | /ʁakutyməʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ʁa.ku.ty.mə.ʁɛ | ra.ccou.tu.me.rais° |
| raccoutumerais | /ʁakutyməʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ʁa.ku.ty.mə.ʁɛ | ra.ccou.tu.me.rais° |
| raccoutumerait | /ʁakutyməʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ʁa.ku.ty.mə.ʁɛ | ra.ccou.tu.me.rait° |
| raccoutumeras | /ʁakutyməʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ʁa.ku.ty.mə.ʁa | ra.ccou.tu.me.ras° |
| raccoutumerez | /ʁakutyməʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ʁa.ku.ty.mə.ʁe | ra.ccou.tu.me.rez |
| raccoutumeriez | /ʁakutyməʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ʁa.ku.ty.mə.ʁje | ra.ccou.tu.me.riez |
| raccoutumerions | /ʁakutyməʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ʁa.ku.ty.mə.ʁjɔ̃ | ra.ccou.tu.me.rions° |
| raccoutumerons | /ʁakutyməʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ʁa.ku.ty.mə.ʁɔ̃ | ra.ccou.tu.me.rons° |
| raccoutumeront | /ʁakutyməʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ʁa.ku.ty.mə.ʁɔ̃ | ra.ccou.tu.me.ront° |
| raccoutumes | /ʁakutym/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ʁa.ku.tym | ra.ccou.tume°s° |
| raccoutumes | /ʁakutym/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ʁa.ku.tym | ra.ccou.tume°s° |
| raccoutumez | /ʁakutyme/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ʁa.ku.ty.me | ra.ccou.tu.mez |
| raccoutumez | /ʁakutyme/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ʁa.ku.ty.me | ra.ccou.tu.mez |
| raccoutumiez | /ʁakutymje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ʁa.ku.ty.mje | ra.ccou.tu.miez |
| raccoutumiez | /ʁakutymje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ʁa.ku.ty.mje | ra.ccou.tu.miez |
| raccoutumions | /ʁakutymjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ʁa.ku.ty.mjɔ̃ | ra.ccou.tu.mions° |
| raccoutumions | /ʁakutymjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ʁa.ku.ty.mjɔ̃ | ra.ccou.tu.mions° |
| raccoutumons | /ʁakutymɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ʁa.ku.ty.mɔ̃ | ra.ccou.tu.mons° |
| raccoutumons | /ʁakutymɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ʁa.ku.ty.mɔ̃ | ra.ccou.tu.mons° |
| raccoutumâmes | /ʁakutymam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ʁa.ku.ty.mam | ra.ccou.tu.mâme°s° |
| raccoutumât | /ʁakutyma/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ʁa.ku.ty.ma | ra.ccou.tu.mât° |
| raccoutumâtes | /ʁakutymat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ʁa.ku.ty.mat | ra.ccou.tu.mâte°s° |
| raccoutumèrent | /ʁakutymɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ʁa.ku.ty.mɛʁ | ra.ccou.tu.mère°n°t° |
| raccoutumé | /ʁakutyme/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ʁa.ku.ty.me | ra.ccou.tu.mé |
| raccoutumée | /ʁakutyme/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | ʁa.ku.ty.me | ra.ccou.tu.mée° |
| raccoutumées | /ʁakutyme/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | ʁa.ku.ty.me | ra.ccou.tu.mée°s° |
| raccoutumés | /ʁakutyme/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | ʁa.ku.ty.me | ra.ccou.tu.més° |