VER — masculin
/kiʁite/
Syllabes : ki.ʁi.te
Orthocode : qui.ri.tter
Définitions
-
1.
Pousser son cri, en parlant du rossignol.
Elle sait que le rossignol gringotte ou quiritte. Comment savoir si ce soir il gringotte ou s’il quiritte ?
Étymologie
Du latin quirito.
Synonymes
Mots apparentés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| quiritta | /kiʁita/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ki.ʁi.ta | qui.ri.tta |
| quirittai | /kiʁitɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ki.ʁi.tɛ | qui.ri.ttai |
| quirittaient | /kiʁitɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ki.ʁi.tɛ | qui.ri.ttaie°n°t° |
| quirittais | /kiʁitɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ki.ʁi.tɛ | qui.ri.ttais° |
| quirittais | /kiʁitɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ki.ʁi.tɛ | qui.ri.ttais° |
| quirittait | /kiʁitɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ki.ʁi.tɛ | qui.ri.ttait° |
| quirittant | /kiʁitɑ̃/ | participe, present | ki.ʁi.tɑ̃ | qui.ri.ttant° |
| quirittas | /kiʁita/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ki.ʁi.ta | qui.ri.ttas° |
| quirittasse | /kiʁitas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ki.ʁi.tas | qui.ri.ttasse° |
| quirittassent | /kiʁitas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ki.ʁi.tas | qui.ri.ttasse°n°t° |
| quirittasses | /kiʁitas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ki.ʁi.tas | qui.ri.ttasse°s° |
| quirittassiez | /kiʁitasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ki.ʁi.ta.sje | qui.ri.tta.ssiez |
| quirittassions | /kiʁitasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ki.ʁi.ta.sjɔ̃ | qui.ri.tta.ssions° |
| quiritte | /kiʁit/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ki.ʁit | qui.ritte° |
| quiritte | /kiʁit/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ki.ʁit | qui.ritte° |
| quiritte | /kiʁit/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ki.ʁit | qui.ritte° |
| quiritte | /kiʁit/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ki.ʁit | qui.ritte° |
| quiritte | /kiʁit/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ki.ʁit | qui.ritte° |
| quirittent | /kiʁit/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ki.ʁit | qui.ritte°n°t° |
| quirittent | /kiʁit/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ki.ʁit | qui.ritte°n°t° |
| quiritter | /kiʁite/ | infinitif | ki.ʁi.te | qui.ri.tter |
| quirittera | /kiʁitəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ki.ʁi.tə.ʁa | qui.ri.tte.ra |
| quiritterai | /kiʁitʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ki.ʁi.tʁɛ | qui.ri.tte°rai |
| quiritteraient | /kiʁitəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ki.ʁi.tə.ʁɛ | qui.ri.tte.raie°n°t° |
| quiritterais | /kiʁitəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ki.ʁi.tə.ʁɛ | qui.ri.tte.rais° |
| quiritterais | /kiʁitəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ki.ʁi.tə.ʁɛ | qui.ri.tte.rais° |
| quiritterait | /kiʁitəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ki.ʁi.tə.ʁɛ | qui.ri.tte.rait° |
| quiritteras | /kiʁitəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ki.ʁi.tə.ʁa | qui.ri.tte.ras° |
| quiritterez | /kiʁitəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ki.ʁi.tə.ʁe | qui.ri.tte.rez |
| quiritteriez | /kiʁitəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ki.ʁi.tə.ʁje | qui.ri.tte.riez |
| quiritterions | /kiʁitəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ki.ʁi.tə.ʁjɔ̃ | qui.ri.tte.rions° |
| quiritterons | /kiʁitəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ki.ʁi.tə.ʁɔ̃ | qui.ri.tte.rons° |
| quiritteront | /kiʁitəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ki.ʁi.tə.ʁɔ̃ | qui.ri.tte.ront° |
| quirittes | /kiʁit/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ki.ʁit | qui.ritte°s° |
| quirittes | /kiʁit/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ki.ʁit | qui.ritte°s° |
| quirittez | /kiʁite/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ki.ʁi.te | qui.ri.ttez |
| quirittez | /kiʁite/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ki.ʁi.te | qui.ri.ttez |
| quirittiez | /kiʁitje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ki.ʁi.tje | qui.ri.ttiez |
| quirittiez | /kiʁitje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ki.ʁi.tje | qui.ri.ttiez |
| quirittions | /kiʁitjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ki.ʁi.tjɔ̃ | qui.ri.ttions° |
| quirittions | /kiʁitjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ki.ʁi.tjɔ̃ | qui.ri.ttions° |
| quirittons | /kiʁitɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ki.ʁi.tɔ̃ | qui.ri.ttons° |
| quirittons | /kiʁitɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ki.ʁi.tɔ̃ | qui.ri.ttons° |
| quirittâmes | /kiʁitam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ki.ʁi.tam | qui.ri.ttâme°s° |
| quirittât | /kiʁita/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ki.ʁi.ta | qui.ri.ttât° |
| quirittâtes | /kiʁitat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ki.ʁi.tat | qui.ri.ttâte°s° |
| quirittèrent | /kiʁitɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ki.ʁi.tɛʁ | qui.ri.ttère°n°t° |
| quiritté | /kiʁite/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ki.ʁi.te | qui.ri.tté |