Conjugaison de « (se) prodiguer »

Infinitif (se) prodiguer
Participe passé prodigué
Participe présent prodiguant

Indicatif

Présent

1s(me) prodigue
2s(te) prodigues
3s(se) prodigue
1p(nous) prodiguons
2p(vous) prodiguez
3p(se) prodiguent

Imparfait

1s(me) prodiguais
2s(te) prodiguais
3s(se) prodiguait
1p(nous) prodiguions
2p(vous) prodiguiez
3p(se) prodiguaient

Passé simple

1s(me) prodiguai
2s(te) prodiguas
3s(se) prodigua
1p(nous) prodiguâmes
2p(vous) prodiguâtes
3p(se) prodiguèrent

Futur simple

1s(me) prodiguerai
2s(te) prodigueras
3s(se) prodiguera
1p(nous) prodiguerons
2p(vous) prodiguerez
3p(se) prodigueront

Subjonctif

Présent

1s(me) prodigue
2s(te) prodigues
3s(se) prodigue
1p(nous) prodiguions
2p(vous) prodiguiez
3p(se) prodiguent

Imparfait

1s(me) prodiguasse
2s(te) prodiguasses
3s(se) prodiguât
1p(nous) prodiguassions
2p(vous) prodiguassiez
3p(se) prodiguassent

Impératif

Présent

2s(te) prodigue
1p(nous) prodiguons
2p(vous) prodiguez

Conditionnel

Présent

1s(me) prodiguerais
2s(te) prodiguerais
3s(se) prodiguerait
1p(nous) prodiguerions
2p(vous) prodigueriez
3p(se) prodigueraient