Conjugaison de « (se) procurer »

Infinitif (se) procurer
Participe passé procuré
Participe présent procurant

Indicatif

Présent

1s(me) procure
2s(te) procures
3s(se) procure
1p(nous) procurons
2p(vous) procurez
3p(se) procurent

Imparfait

1s(me) procurais
2s(te) procurais
3s(se) procurait
1p(nous) procurions
2p(vous) procuriez
3p(se) procuraient

Passé simple

1s(me) procurai
2s(te) procuras
3s(se) procura
1p(nous) procurâmes
2p(vous) procurâtes
3p(se) procurèrent

Futur simple

1s(me) procurerai
2s(te) procureras
3s(se) procurera
1p(nous) procurerons
2p(vous) procurerez
3p(se) procureront

Subjonctif

Présent

1s(me) procure
2s(te) procures
3s(se) procure
1p(nous) procurions
2p(vous) procuriez
3p(se) procurent

Imparfait

1s(me) procurasse
2s(te) procurasses
3s(se) procurât
1p(nous) procurassions
2p(vous) procurassiez
3p(se) procurassent

Impératif

Présent

2s(te) procure
1p(nous) procurons
2p(vous) procurez

Conditionnel

Présent

1s(me) procurerais
2s(te) procurerais
3s(se) procurerait
1p(nous) procurerions
2p(vous) procureriez
3p(se) procureraient