VER:pron — épicène
/politʁomatize/
Syllabes : po.li.tʁo.ma.ti.ze
Orthocode : po.ly.trau.ma.ti.ser
Fréquence
0.0
composite /M
0.0
OpenSubtitles
Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus
Définitions
-
1.
Provoquer des traumatismes multiples.
Je n'ai jamais trop compris le plaisir qu'on peut ressentir à se polytraumatiser le corps en courant comme ça, surtout si c'est pour aller d'un point au même point.A tel point que je m’interrogeais, piteuse après cet échec, sur la nécessité de me polytraumatiser afin qu’il daigne poser sur moi ses mains d’interne d’ortho en premier semestre.Voici donc 38 questions qui ont pour but de raviver les souvenirs, de susciter la curiosité et éventuellement de polytraumatiser les amateurs de Robert Altman.
Étymologie
De polytraumatisé.
Dérivés
Mots apparentés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| (se) polytraumatisa | /politʁomatiza/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | po.li.tʁo.ma.ti.za | po.ly.trau.ma.ti.sa |
| (me) polytraumatisai | /politʁomatizɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | po.li.tʁo.ma.ti.zɛ | po.ly.trau.ma.ti.sai |
| (se) polytraumatisaient | /politʁomatizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | po.li.tʁo.ma.ti.zɛ | po.ly.trau.ma.ti.saie°n°t° |
| (me) polytraumatisais | /politʁomatizɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | po.li.tʁo.ma.ti.zɛ | po.ly.trau.ma.ti.sais° |
| (te) polytraumatisais | /politʁomatizɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | po.li.tʁo.ma.ti.zɛ | po.ly.trau.ma.ti.sais° |
| (se) polytraumatisait | /politʁomatizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | po.li.tʁo.ma.ti.zɛ | po.ly.trau.ma.ti.sait° |
| (se) polytraumatisant | /politʁomatizɑ̃/ | participe, present | po.li.tʁo.ma.ti.zɑ̃ | po.ly.trau.ma.ti.sant° |
| (te) polytraumatisas | /politʁomatiza/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | po.li.tʁo.ma.ti.za | po.ly.trau.ma.ti.sas° |
| (me) polytraumatisasse | /politʁomatizas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | po.li.tʁo.ma.ti.zas | po.ly.trau.ma.ti.sasse° |
| (se) polytraumatisassent | /politʁomatizas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | po.li.tʁo.ma.ti.zas | po.ly.trau.ma.ti.sasse°n°t° |
| (te) polytraumatisasses | /politʁomatizas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | po.li.tʁo.ma.ti.zas | po.ly.trau.ma.ti.sasse°s° |
| (vous) polytraumatisassiez | /politʁomatizasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | po.li.tʁo.ma.ti.za.sje | po.ly.trau.ma.ti.sa.ssiez |
| (nous) polytraumatisassions | /politʁomatizasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | po.li.tʁo.ma.ti.za.sjɔ̃ | po.ly.trau.ma.ti.sa.ssions° |
| (me) polytraumatise | /politʁomatiz/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | po.li.tʁo.ma.tiz | po.ly.trau.ma.tise° |
| (se) polytraumatise | /politʁomatiz/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | po.li.tʁo.ma.tiz | po.ly.trau.ma.tise° |
| (te) polytraumatise | /politʁomatiz/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | po.li.tʁo.ma.tiz | po.ly.trau.ma.tise° |
| (me) polytraumatise | /politʁomatiz/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | po.li.tʁo.ma.tiz | po.ly.trau.ma.tise° |
| (se) polytraumatise | /politʁomatiz/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | po.li.tʁo.ma.tiz | po.ly.trau.ma.tise° |
| (se) polytraumatisent | /politʁomatiz/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | po.li.tʁo.ma.tiz | po.ly.trau.ma.tise°n°t° |
| (se) polytraumatisent | /politʁomatiz/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | po.li.tʁo.ma.tiz | po.ly.trau.ma.tise°n°t° |
| (se) polytraumatiser | /politʁomatize/ | infinitif | po.li.tʁo.ma.ti.ze | po.ly.trau.ma.ti.ser |
| (se) polytraumatisera | /politʁomatizəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | po.li.tʁo.ma.ti.zə.ʁa | po.ly.trau.ma.ti.se.ra |
| (me) polytraumatiserai | /politʁomatizəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | po.li.tʁo.ma.ti.zə.ʁɛ | po.ly.trau.ma.ti.se.rai |
| (se) polytraumatiseraient | /politʁomatizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | po.li.tʁo.ma.ti.zə.ʁɛ | po.ly.trau.ma.ti.se.raie°n°t° |
| (me) polytraumatiserais | /politʁomatizəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | po.li.tʁo.ma.ti.zə.ʁɛ | po.ly.trau.ma.ti.se.rais° |
| (te) polytraumatiserais | /politʁomatizəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | po.li.tʁo.ma.ti.zə.ʁɛ | po.ly.trau.ma.ti.se.rais° |
| (se) polytraumatiserait | /politʁomatizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | po.li.tʁo.ma.ti.zə.ʁɛ | po.ly.trau.ma.ti.se.rait° |
| (te) polytraumatiseras | /politʁomatizəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | po.li.tʁo.ma.ti.zə.ʁa | po.ly.trau.ma.ti.se.ras° |
| (vous) polytraumatiserez | /politʁomatizəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | po.li.tʁo.ma.ti.zə.ʁe | po.ly.trau.ma.ti.se.rez |
| (vous) polytraumatiseriez | /politʁomatizəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | po.li.tʁo.ma.ti.zə.ʁje | po.ly.trau.ma.ti.se.riez |
| (nous) polytraumatiserions | /politʁomatizəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | po.li.tʁo.ma.ti.zə.ʁjɔ̃ | po.ly.trau.ma.ti.se.rions° |
| (nous) polytraumatiserons | /politʁomatizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | po.li.tʁo.ma.ti.zə.ʁɔ̃ | po.ly.trau.ma.ti.se.rons° |
| (se) polytraumatiseront | /politʁomatizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | po.li.tʁo.ma.ti.zə.ʁɔ̃ | po.ly.trau.ma.ti.se.ront° |
| (te) polytraumatises | /politʁomatiz/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | po.li.tʁo.ma.tiz | po.ly.trau.ma.tise°s° |
| (te) polytraumatises | /politʁomatiz/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | po.li.tʁo.ma.tiz | po.ly.trau.ma.tise°s° |
| (vous) polytraumatisez | /politʁomatize/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | po.li.tʁo.ma.ti.ze | po.ly.trau.ma.ti.sez |
| (vous) polytraumatisez | /politʁomatize/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | po.li.tʁo.ma.ti.ze | po.ly.trau.ma.ti.sez |
| (vous) polytraumatisiez | /politʁomatizje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | po.li.tʁo.ma.ti.zje | po.ly.trau.ma.ti.siez |
| (vous) polytraumatisiez | /politʁomatizje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | po.li.tʁo.ma.ti.zje | po.ly.trau.ma.ti.siez |
| (nous) polytraumatisions | /politʁomatizjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | po.li.tʁo.ma.ti.zjɔ̃ | po.ly.trau.ma.ti.sions° |
| (nous) polytraumatisions | /politʁomatizjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | po.li.tʁo.ma.ti.zjɔ̃ | po.ly.trau.ma.ti.sions° |
| (nous) polytraumatisons | /politʁomatizɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | po.li.tʁo.ma.ti.zɔ̃ | po.ly.trau.ma.ti.sons° |
| (nous) polytraumatisons | /politʁomatizɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | po.li.tʁo.ma.ti.zɔ̃ | po.ly.trau.ma.ti.sons° |
| (nous) polytraumatisâmes | /politʁomatizam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | po.li.tʁo.ma.ti.zam | po.ly.trau.ma.ti.sâme°s° |
| (se) polytraumatisât | /politʁomatiza/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | po.li.tʁo.ma.ti.za | po.ly.trau.ma.ti.sât° |
| (vous) polytraumatisâtes | /politʁomatizat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | po.li.tʁo.ma.ti.zat | po.ly.trau.ma.ti.sâte°s° |
| (se) polytraumatisèrent | /politʁomatizɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | po.li.tʁo.ma.ti.zɛʁ | po.ly.trau.ma.ti.sère°n°t° |
| (se) polytraumatisé | /politʁomatize/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | po.li.tʁo.ma.ti.ze | po.ly.trau.ma.ti.sé |
| (se) polytraumatisée | /politʁomatize/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | po.li.tʁo.ma.ti.ze | po.ly.trau.ma.ti.sée° |
| (se) polytraumatisées | /politʁomatize/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | po.li.tʁo.ma.ti.ze | po.ly.trau.ma.ti.sée°s° |
| (se) polytraumatisés | /politʁomatʁize/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | pɔ.li.tʁo.ma.tʁi.ze | ..... |