Conjugaison de « (se) magner »

Infinitif (se) magner
Participe passé magné
Participe présent magnant

Indicatif

Présent

1s(me) magne
2s(te) magnes
3s(se) magne
1p(nous) magnons
2p(vous) magnez
3p(se) magnent

Imparfait

1s(me) magnais
2s(te) magnais
3s(se) magnait
1p(nous) magnions
2p(vous) magniez
3p(se) magnaient

Passé simple

1s(me) magnai
2s(te) magnas
3s(se) magna
1p(nous) magnâmes
2p(vous) magnâtes
3p(se) magnèrent

Futur simple

1s(me) magnerai
2s(te) magneras
3s(se) magnera
1p(nous) magnerons
2p(vous) magnerez
3p(se) magneront

Subjonctif

Présent

1s(me) magne
2s(te) magnes
3s(se) magne
1p(nous) magnions
2p(vous) magniez
3p(se) magnent

Imparfait

1s(me) magnasse
2s(te) magnasses
3s(se) magnât
1p(nous) magnassions
2p(vous) magnassiez
3p(se) magnassent

Impératif

Présent

2s(te) magne
1p(nous) magnons
2p(vous) magnez

Conditionnel

Présent

1s(me) magnerais
2s(te) magnerais
3s(se) magnerait
1p(nous) magnerions
2p(vous) magneriez
3p(se) magneraient