Conjugaison de intenter
verbe1er groupeauxiliaire avoirtransitif direct ou indirect
| je | intente (intentè) |
|---|---|
| tu | intentes |
| il, elle | intente |
| nous | intentons |
| vous | intentez |
| ils, elles | intentent |
| je | intentais |
|---|---|
| tu | intentais |
| il, elle | intentait |
| nous | intentions |
| vous | intentiez |
| ils, elles | intentaient |
| je | intentai |
|---|---|
| tu | intentas |
| il, elle | intenta |
| nous | intentâmes |
| vous | intentâtes |
| ils, elles | intentèrent |
| je | intenterai |
|---|---|
| tu | intenteras |
| il, elle | intentera |
| nous | intenterons |
| vous | intenterez |
| ils, elles | intenteront |
| je | intente |
|---|---|
| tu | intentes |
| il, elle | intente |
| nous | intentions |
| vous | intentiez |
| ils, elles | intentent |
| je | intentasse |
|---|---|
| tu | intentasses |
| il, elle | intentât |
| nous | intentassions |
| vous | intentassiez |
| ils, elles | intentassent |
| je | intenterais |
|---|---|
| tu | intenterais |
| il, elle | intenterait |
| nous | intenterions |
| vous | intenteriez |
| ils, elles | intenteraient |
| intente | |
| intentons | |
| intentez | |
| infinitif | intenter |
|---|---|
| passé participe singulier masculin | intenté |
| passé participe singulier féminin | intentée |
| passé participe pluriel masculin | intentés |
| passé participe pluriel féminin | intentées |
| présent participe | intentant |