(s') indouiser

VER:pron — épicène

/ɛ̃duize/

Syllabes : ɛ̃.du.i.ze Orthocode : in.dou.i.ser

Étymologie

Dérivé de indou avec le suffixe -iser.

Mots apparentés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
(s') indouisa /ɛ̃duiza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ɛ̃.du.i.za in.dou.i.sa
(m') indouisai /ɛ̃duizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ɛ̃.du.i.zɛ in.dou.i.sai
(s') indouisaient /ɛ̃duizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ɛ̃.du.i.zɛ in.dou.i.saie°n°t°
(m') indouisais /ɛ̃duizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ɛ̃.du.i.zɛ in.dou.i.sais°
(t') indouisais /ɛ̃duizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ɛ̃.du.i.zɛ in.dou.i.sais°
(s') indouisait /ɛ̃duizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ɛ̃.du.i.zɛ in.dou.i.sait°
(s') indouisant /ɛ̃duizɑ̃/ participe, present ɛ̃.du.i.zɑ̃ in.dou.i.sant°
(t') indouisas /ɛ̃duiza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ɛ̃.du.i.za in.dou.i.sas°
(m') indouisasse /ɛ̃duizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ɛ̃.du.i.zas in.dou.i.sasse°
(s') indouisassent /ɛ̃duizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ɛ̃.du.i.zas in.dou.i.sasse°n°t°
(t') indouisasses /ɛ̃duizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ɛ̃.du.i.zas in.dou.i.sasse°s°
(vous) indouisassiez /ɛ̃duizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ɛ̃.du.i.za.sje in.dou.i.sa.ssiez
(nous) indouisassions /ɛ̃duizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ɛ̃.du.i.za.sjɔ̃ in.dou.i.sa.ssions°
(m') indouise /ɛ̃duiz/ indicatif, present, 1e pers., singulier ɛ̃.du.iz in.dou.ise°
(s') indouise /ɛ̃duiz/ indicatif, present, 3e pers., singulier ɛ̃.du.iz in.dou.ise°
(t') indouise /ɛ̃duiz/ imperatif, present, 2e pers., singulier ɛ̃.du.iz in.dou.ise°
(m') indouise /ɛ̃duiz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ɛ̃.du.iz in.dou.ise°
(s') indouise /ɛ̃duiz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ɛ̃.du.iz in.dou.ise°
(s') indouisent /ɛ̃duiz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ɛ̃.du.iz in.dou.ise°n°t°
(s') indouisent /ɛ̃duiz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ɛ̃.du.iz in.dou.ise°n°t°
(s') indouiser /ɛ̃duize/ infinitif ɛ̃.du.i.ze in.dou.i.ser
(s') indouisera /ɛ̃duizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ɛ̃.du.i.zə.ʁa in.dou.i.se.ra
(m') indouiserai /ɛ̃duizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ɛ̃.du.i.zə.ʁɛ in.dou.i.se.rai
(s') indouiseraient /ɛ̃duizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ɛ̃.du.i.zə.ʁɛ in.dou.i.se.raie°n°t°
(m') indouiserais /ɛ̃duizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ɛ̃.du.i.zə.ʁɛ in.dou.i.se.rais°
(t') indouiserais /ɛ̃duizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ɛ̃.du.i.zə.ʁɛ in.dou.i.se.rais°
(s') indouiserait /ɛ̃duizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ɛ̃.du.i.zə.ʁɛ in.dou.i.se.rait°
(t') indouiseras /ɛ̃duizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ɛ̃.du.i.zə.ʁa in.dou.i.se.ras°
(vous) indouiserez /ɛ̃duizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ɛ̃.du.i.zə.ʁe in.dou.i.se.rez
(vous) indouiseriez /ɛ̃duizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ɛ̃.du.i.zə.ʁje in.dou.i.se.riez
(nous) indouiserions /ɛ̃duizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ɛ̃.du.i.zə.ʁjɔ̃ in.dou.i.se.rions°
(nous) indouiserons /ɛ̃duizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ɛ̃.du.i.zə.ʁɔ̃ in.dou.i.se.rons°
(s') indouiseront /ɛ̃duizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ɛ̃.du.i.zə.ʁɔ̃ in.dou.i.se.ront°
(t') indouises /ɛ̃duiz/ indicatif, present, 2e pers., singulier ɛ̃.du.iz in.dou.ise°s°
(t') indouises /ɛ̃duiz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ɛ̃.du.iz in.dou.ise°s°
(vous) indouisez /ɛ̃duize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ɛ̃.du.i.ze in.dou.i.sez
(vous) indouisez /ɛ̃duize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ɛ̃.du.i.ze in.dou.i.sez
(vous) indouisiez /ɛ̃duizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ɛ̃.du.i.zje in.dou.i.siez
(vous) indouisiez /ɛ̃duizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ɛ̃.du.i.zje in.dou.i.siez
(nous) indouisions /ɛ̃duizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ɛ̃.du.i.zjɔ̃ in.dou.i.sions°
(nous) indouisions /ɛ̃duizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ɛ̃.du.i.zjɔ̃ in.dou.i.sions°
(nous) indouisons /ɛ̃duizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ɛ̃.du.i.zɔ̃ in.dou.i.sons°
(nous) indouisons /ɛ̃duizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ɛ̃.du.i.zɔ̃ in.dou.i.sons°
(nous) indouisâmes /ɛ̃duizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ɛ̃.du.i.zam in.dou.i.sâme°s°
(s') indouisât /ɛ̃duiza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ɛ̃.du.i.za in.dou.i.sât°
(vous) indouisâtes /ɛ̃duizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ɛ̃.du.i.zat in.dou.i.sâte°s°
(s') indouisèrent /ɛ̃duizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ɛ̃.du.i.zɛʁ in.dou.i.sère°n°t°
(s') indouisé /ɛ̃duize/ participe, passe_simple, singulier, masculin ɛ̃.du.i.ze in.dou.i.sé
(s') indouisée /ɛ̃duize/ participe, passe_simple, singulier, feminin ɛ̃.du.i.ze in.dou.i.sée°
(s') indouisées /ɛ̃duize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ɛ̃.du.i.ze in.dou.i.sée°s°
(s') indouisés /ɛ̃duize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ɛ̃.du.i.ze in.dou.i.sés°