VER — masculin
/inabutiʁ/
Syllabes : i.na.bu.tiʁ
Orthocode : i.na.bou.tir
Fréquence
0.1
composite /M
0.1
LM10
0.0
FrWaC
Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus
Définitions
-
1.
Ne pas aboutir.
Tout au plus, sur le « chemin » qui ne cesse de se fermer, d’inaboutir ou de ramener au même point, de la tentative d'un nouveau frayage.Quand j’ai appris la chose, et je me revois voir les recherches en mer, par tempête, inaboutir, je me suis dit : mon cher ami, tu as manqué la fin.Toujours, je vois Reverdy dans le rêve secret d’inaboutir.
Étymologie
Dérivé de aboutir, avec le préfixe in-.
Antonymes
Dérivés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| inabouti | /inabuti/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | i.na.bu.ti | i.na.bou.ti |
| inaboutir | /inabutiʁ/ | infinitif | i.na.bu.tiʁ | i.na.bou.tir |
| inaboutira | /inabutiʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | i.na.bu.ti.ʁa | i.na.bou.ti.ra |
| inaboutirai | /inabutiʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | i.na.bu.ti.ʁɛ | i.na.bou.ti.rai |
| inaboutiraient | /inabutiʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | i.na.bu.ti.ʁɛ | i.na.bou.ti.raie°n°t° |
| inaboutirais | /inabutiʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | i.na.bu.ti.ʁɛ | i.na.bou.ti.rais° |
| inaboutirais | /inabutiʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | i.na.bu.ti.ʁɛ | i.na.bou.ti.rais° |
| inaboutirait | /inabutiʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | i.na.bu.ti.ʁɛ | i.na.bou.ti.rait° |
| inaboutiras | /inabutiʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | i.na.bu.ti.ʁa | i.na.bou.ti.ras° |
| inaboutirent | /inabutiʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | i.na.bu.tiʁ | i.na.bou.tire°n°t° |
| inaboutirez | /inabutiʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | i.na.bu.ti.ʁe | i.na.bou.ti.rez |
| inaboutiriez | /inabutiʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | i.na.bu.ti.ʁje | i.na.bou.ti.riez |
| inaboutirions | /inabutiʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | i.na.bu.ti.ʁjɔ̃ | i.na.bou.ti.rions° |
| inaboutirons | /inabutiʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | i.na.bu.ti.ʁɔ̃ | i.na.bou.ti.rons° |
| inaboutiront | /inabutiʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | i.na.bu.ti.ʁɔ̃ | i.na.bou.ti.ront° |
| inaboutis | /inabuti/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | i.na.bu.ti | i.na.bou.tis° |
| inaboutis | /inabuti/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | i.na.bu.ti | i.na.bou.tis° |
| inaboutis | /inabuti/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | i.na.bu.ti | i.na.bou.tis° |
| inaboutis | /inabuti/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | i.na.bu.ti | i.na.bou.tis° |
| inaboutis | /inabuti/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | i.na.bu.ti | i.na.bou.tis° |
| inaboutissaient | /inabutisɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | i.na.bu.ti.sɛ | i.na.bou.ti.ssaie°n°t° |
| inaboutissais | /inabutisɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | i.na.bu.ti.sɛ | i.na.bou.ti.ssais° |
| inaboutissais | /inabutisɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | i.na.bu.ti.sɛ | i.na.bou.ti.ssais° |
| inaboutissait | /inabutisɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | i.na.bu.ti.sɛ | i.na.bou.ti.ssait° |
| inaboutissant | /inabutisɑ̃/ | participe, present | i.na.bu.ti.sɑ̃ | i.na.bou.ti.ssant° |
| inaboutisse | /inabutis/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | i.na.bu.tis | i.na.bou.tisse° |
| inaboutisse | /inabutis/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | i.na.bu.tis | i.na.bou.tisse° |
| inaboutisse | /inabutis/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | i.na.bu.tis | i.na.bou.tisse° |
| inaboutissent | /inabutis/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | i.na.bu.tis | i.na.bou.tisse°n°t° |
| inaboutissent | /inabutis/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | i.na.bu.tis | i.na.bou.tisse°n°t° |
| inaboutissent | /inabutis/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | i.na.bu.tis | i.na.bou.tisse°n°t° |
| inaboutisses | /inabutis/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | i.na.bu.tis | i.na.bou.tisse°s° |
| inaboutisses | /inabutis/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | i.na.bu.tis | i.na.bou.tisse°s° |
| inaboutissez | /inabutise/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | i.na.bu.ti.se | i.na.bou.ti.ssez |
| inaboutissez | /inabutise/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | i.na.bu.ti.se | i.na.bou.ti.ssez |
| inaboutissiez | /inabutisje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | i.na.bu.ti.sje | i.na.bou.ti.ssiez |
| inaboutissiez | /inabutisje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | i.na.bu.ti.sje | i.na.bou.ti.ssiez |
| inaboutissiez | /inabutisje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | i.na.bu.ti.sje | i.na.bou.ti.ssiez |
| inaboutissions | /inabutisjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | i.na.bu.ti.sjɔ̃ | i.na.bou.ti.ssions° |
| inaboutissions | /inabutisjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | i.na.bu.ti.sjɔ̃ | i.na.bou.ti.ssions° |
| inaboutissions | /inabutisjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | i.na.bu.ti.sjɔ̃ | i.na.bou.ti.ssions° |
| inaboutissons | /inabutisɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | i.na.bu.ti.sɔ̃ | i.na.bou.ti.ssons° |
| inaboutissons | /inabutisɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | i.na.bu.ti.sɔ̃ | i.na.bou.ti.ssons° |
| inaboutit | /inabuti/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | i.na.bu.ti | i.na.bou.tit° |
| inaboutit | /inabuti/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | i.na.bu.ti | i.na.bou.tit° |
| inaboutîmes | /inabutim/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | i.na.bu.tim | i.na.bou.tîme°s° |
| inaboutît | /inabuti/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | i.na.bu.ti | i.na.bou.tît° |
| inaboutîtes | /inabutit/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | i.na.bu.tit | i.na.bou.tîte°s° |