Adjectif — épicène
/ikɔnɔdyl/
Syllabes : i.kɔ.nɔ.dyl
Orthocode : i.co.no.dule°
Définitions
-
1.
Qui vénère la représentation figurée des personnes divines.
Un zèle, une fureur iconodule.
Étymologie
Formé à partir du grec byzantin εἰκονόδουλος eikonódoulos « qui vénère les images » , lui-même du grec ancien εἰκών, eikôn (« image, icone ») et du grec ancien δουλεία, douleia (« service »).
Synonymes
Antonymes
Hyperonymes
Mots apparentés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| iconodule | /ikɔnɔdyl/ | qualificatif, singulier | i.kɔ.nɔ.dyl | i.co.no.dule° |
| iconodule | /ikɔnɔdyl/ | qualificatif, masculin, singulier | i.kɔ.nɔ.dyl | i.co.no.dule° |
| iconodule | /ikɔnɔdyl/ | qualificatif, feminin, singulier | i.kɔ.nɔ.dyl | i.co.no.dule° |