VER — épicène
/ymoʁize/
Syllabes : y.mo.ʁi.ze
Orthocode : h°u.mo.ri.ser
Fréquence
0.0
composite /M
0.0
Frantext
0.0
LM10
Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus
Définitions
-
1.
Donner un caractère humoristique à (quelque chose).
Selon nos informations, Laurent Gerra y fera son come-back pour « humoriser » cette tranche.Voilà un enfant qui tombe et se blesse légèrement : le réflexe est d’humoriser : « Tu vas avoir une jolie décoration au genou ! » ; « Un cow-boy ça ne pleure pas ! »…
Étymologie
Dérivé de humour, avec le suffixe -iser.
Antonymes
Dérivés
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| humorisa | /ymoʁiza/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | y.mo.ʁi.za | h°u.mo.ri.sa |
| humorisai | /ymoʁizɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | y.mo.ʁi.zɛ | h°u.mo.ri.sai |
| humorisaient | /ymoʁizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | y.mo.ʁi.zɛ | h°u.mo.ri.saie°n°t° |
| humorisais | /ymoʁizɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | y.mo.ʁi.zɛ | h°u.mo.ri.sais° |
| humorisais | /ymoʁizɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | y.mo.ʁi.zɛ | h°u.mo.ri.sais° |
| humorisait | /ymoʁizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | y.mo.ʁi.zɛ | h°u.mo.ri.sait° |
| humorisant | /ymoʁizɑ̃/ | participe, present | y.mo.ʁi.zɑ̃ | h°u.mo.ri.sant° |
| humorisas | /ymoʁiza/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | y.mo.ʁi.za | h°u.mo.ri.sas° |
| humorisasse | /ymoʁizas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | y.mo.ʁi.zas | h°u.mo.ri.sasse° |
| humorisassent | /ymoʁizas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | y.mo.ʁi.zas | h°u.mo.ri.sasse°n°t° |
| humorisasses | /ymoʁizas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | y.mo.ʁi.zas | h°u.mo.ri.sasse°s° |
| humorisassiez | /ymoʁizasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | y.mo.ʁi.za.sje | h°u.mo.ri.sa.ssiez |
| humorisassions | /ymoʁizasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | y.mo.ʁi.za.sjɔ̃ | h°u.mo.ri.sa.ssions° |
| humorise | /ymoʁiz/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | y.mo.ʁiz | h°u.mo.rise° |
| humorise | /ymoʁiz/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | y.mo.ʁiz | h°u.mo.rise° |
| humorise | /ymoʁiz/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | y.mo.ʁiz | h°u.mo.rise° |
| humorise | /ymoʁiz/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | y.mo.ʁiz | h°u.mo.rise° |
| humorise | /ymoʁiz/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | y.mo.ʁiz | h°u.mo.rise° |
| humorisent | /ymoʁiz/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | y.mo.ʁiz | h°u.mo.rise°n°t° |
| humorisent | /ymoʁiz/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | y.mo.ʁiz | h°u.mo.rise°n°t° |
| humoriser | /ymoʁize/ | infinitif | y.mo.ʁi.ze | h°u.mo.ri.ser |
| humorisera | /ymoʁizəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | y.mo.ʁi.zə.ʁa | h°u.mo.ri.se.ra |
| humoriserai | /ymoʁizəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | y.mo.ʁi.zə.ʁɛ | h°u.mo.ri.se.rai |
| humoriseraient | /ymoʁizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | y.mo.ʁi.zə.ʁɛ | h°u.mo.ri.se.raie°n°t° |
| humoriserais | /ymoʁizəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | y.mo.ʁi.zə.ʁɛ | h°u.mo.ri.se.rais° |
| humoriserais | /ymoʁizəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | y.mo.ʁi.zə.ʁɛ | h°u.mo.ri.se.rais° |
| humoriserait | /ymoʁizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | y.mo.ʁi.zə.ʁɛ | h°u.mo.ri.se.rait° |
| humoriseras | /ymoʁizəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | y.mo.ʁi.zə.ʁa | h°u.mo.ri.se.ras° |
| humoriserez | /ymoʁizəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | y.mo.ʁi.zə.ʁe | h°u.mo.ri.se.rez |
| humoriseriez | /ymoʁizəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | y.mo.ʁi.zə.ʁje | h°u.mo.ri.se.riez |
| humoriserions | /ymoʁizəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | y.mo.ʁi.zə.ʁjɔ̃ | h°u.mo.ri.se.rions° |
| humoriserons | /ymoʁizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | y.mo.ʁi.zə.ʁɔ̃ | h°u.mo.ri.se.rons° |
| humoriseront | /ymoʁizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | y.mo.ʁi.zə.ʁɔ̃ | h°u.mo.ri.se.ront° |
| humorises | /ymoʁiz/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | y.mo.ʁiz | h°u.mo.rise°s° |
| humorises | /ymoʁiz/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | y.mo.ʁiz | h°u.mo.rise°s° |
| humorisez | /ymoʁize/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | y.mo.ʁi.ze | h°u.mo.ri.sez |
| humorisez | /ymoʁize/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | y.mo.ʁi.ze | h°u.mo.ri.sez |
| humorisiez | /ymoʁizje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | y.mo.ʁi.zje | h°u.mo.ri.siez |
| humorisiez | /ymoʁizje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | y.mo.ʁi.zje | h°u.mo.ri.siez |
| humorisions | /ymoʁizjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | y.mo.ʁi.zjɔ̃ | h°u.mo.ri.sions° |
| humorisions | /ymoʁizjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | y.mo.ʁi.zjɔ̃ | h°u.mo.ri.sions° |
| humorisons | /ymoʁizɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | y.mo.ʁi.zɔ̃ | h°u.mo.ri.sons° |
| humorisons | /ymoʁizɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | y.mo.ʁi.zɔ̃ | h°u.mo.ri.sons° |
| humorisâmes | /ymoʁizam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | y.mo.ʁi.zam | h°u.mo.ri.sâme°s° |
| humorisât | /ymoʁiza/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | y.mo.ʁi.za | h°u.mo.ri.sât° |
| humorisâtes | /ymoʁizat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | y.mo.ʁi.zat | h°u.mo.ri.sâte°s° |
| humorisèrent | /ymoʁizɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | y.mo.ʁi.zɛʁ | h°u.mo.ri.sère°n°t° |
| humorisé | /ymoʁize/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | y.mo.ʁi.ze | h°u.mo.ri.sé |
| humorisée | /ymoʁize/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | y.mo.ʁi.ze | h°u.mo.ri.sée° |
| humorisées | /ymoʁize/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | y.mo.ʁi.ze | h°u.mo.ri.sée°s° |
| humorisés | /ymoʁize/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | y.mo.ʁi.ze | h°u.mo.ri.sés° |