Conjugaison de historier
verbe1er groupetransitif direct
| je | historie (historiè) |
|---|---|
| tu | histories |
| il, elle | historie |
| nous | historions |
| vous | historiez |
| ils, elles | historient |
| je | historiais |
|---|---|
| tu | historiais |
| il, elle | historiait |
| nous | historiions |
| vous | historiiez |
| ils, elles | historiaient |
| je | historiai |
|---|---|
| tu | historias |
| il, elle | historia |
| nous | historiâmes |
| vous | historiâtes |
| ils, elles | historièrent |
| je | historierai |
|---|---|
| tu | historieras |
| il, elle | historiera |
| nous | historierons |
| vous | historierez |
| ils, elles | historieront |
| je | historie |
|---|---|
| tu | histories |
| il, elle | historie |
| nous | historiions |
| vous | historiiez |
| ils, elles | historient |
| je | historiasse |
|---|---|
| tu | historiasses |
| il, elle | historiât |
| nous | historiassions |
| vous | historiassiez |
| ils, elles | historiassent |
| je | historierais |
|---|---|
| tu | historierais |
| il, elle | historierait |
| nous | historierions |
| vous | historieriez |
| ils, elles | historieraient |
| historie | |
| historions | |
| historiez | |
| présent participe | historiant |
|---|---|
| infinitif | historier |
| passé participe singulier masculin | historié |
| passé participe singulier féminin | historiée |
| passé participe pluriel féminin | historiées |
| passé participe pluriel masculin | historiés |