historiciser

VER — épicène

/istoʁisize/

Syllabes : is.to.ʁi.si.ze Orthocode : h°is.to.ri.ci.ser

Fréquence

0.1 composite /M
0.1 LM10
0.1 FrWaC

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. Traiter avec des méthodes relevant de la recherche historique, étudier dans le contexte temporel.
    Cette reparatio correspond à la conversion néoplatonicienne, avec cette nuance que Boèce l’historicise, mieux, la généalogise selon quatre étapes et les « lignées » correspondantes : […].
    On ne peut débattre de l’antisémitisme sans l’historiciser, ce que les professeurs s’efforcent de faire en France.

Étymologie

Dérivé de historique, avec le suffixe -iser.

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
historicisa /istoʁisiza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier is.to.ʁi.si.za h°is.to.ri.ci.sa
historicisai /istoʁisizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier is.to.ʁi.si.zɛ h°is.to.ri.ci.sai
historicisaient /istoʁisizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel is.to.ʁi.si.zɛ h°is.to.ri.ci.saie°n°t°
historicisais /istoʁisizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier is.to.ʁi.si.zɛ h°is.to.ri.ci.sais°
historicisais /istoʁisizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier is.to.ʁi.si.zɛ h°is.to.ri.ci.sais°
historicisait /istoʁisizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier is.to.ʁi.si.zɛ h°is.to.ri.ci.sait°
historicisant /istoʁisizɑ̃/ participe, present is.to.ʁi.si.zɑ̃ h°is.to.ri.ci.sant°
historicisas /istoʁisiza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier is.to.ʁi.si.za h°is.to.ri.ci.sas°
historicisasse /istoʁisizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier is.to.ʁi.si.zas h°is.to.ri.ci.sasse°
historicisassent /istoʁisizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel is.to.ʁi.si.zas h°is.to.ri.ci.sasse°n°t°
historicisasses /istoʁisizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier is.to.ʁi.si.zas h°is.to.ri.ci.sasse°s°
historicisassiez /istoʁisizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel is.to.ʁi.si.za.sje h°is.to.ri.ci.sa.ssiez
historicisassions /istoʁisizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel is.to.ʁi.si.za.sjɔ̃ h°is.to.ri.ci.sa.ssions°
historicise /istoʁisiz/ indicatif, present, 1e pers., singulier is.to.ʁi.siz h°is.to.ri.cise°
historicise /istoʁisiz/ indicatif, present, 3e pers., singulier is.to.ʁi.siz h°is.to.ri.cise°
historicise /istoʁisiz/ imperatif, present, 2e pers., singulier is.to.ʁi.siz h°is.to.ri.cise°
historicise /istoʁisiz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier is.to.ʁi.siz h°is.to.ri.cise°
historicise /istoʁisiz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier is.to.ʁi.siz h°is.to.ri.cise°
historicisent /istoʁisiz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel is.to.ʁi.siz h°is.to.ri.cise°n°t°
historicisent /istoʁisiz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel is.to.ʁi.siz h°is.to.ri.cise°n°t°
historiciser /istoʁisize/ infinitif is.to.ʁi.si.ze h°is.to.ri.ci.ser
historicisera /istoʁisizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier is.to.ʁi.si.zə.ʁa h°is.to.ri.ci.se.ra
historiciserai /istoʁisizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier is.to.ʁi.si.zə.ʁɛ h°is.to.ri.ci.se.rai
historiciseraient /istoʁisizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel is.to.ʁi.si.zə.ʁɛ h°is.to.ri.ci.se.raie°n°t°
historiciserais /istoʁisizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier is.to.ʁi.si.zə.ʁɛ h°is.to.ri.ci.se.rais°
historiciserais /istoʁisizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier is.to.ʁi.si.zə.ʁɛ h°is.to.ri.ci.se.rais°
historiciserait /istoʁisizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier is.to.ʁi.si.zə.ʁɛ h°is.to.ri.ci.se.rait°
historiciseras /istoʁisizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier is.to.ʁi.si.zə.ʁa h°is.to.ri.ci.se.ras°
historiciserez /istoʁisizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel is.to.ʁi.si.zə.ʁe h°is.to.ri.ci.se.rez
historiciseriez /istoʁisizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel is.to.ʁi.si.zə.ʁje h°is.to.ri.ci.se.riez
historiciserions /istoʁisizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel is.to.ʁi.si.zə.ʁjɔ̃ h°is.to.ri.ci.se.rions°
historiciserons /istoʁisizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel is.to.ʁi.si.zə.ʁɔ̃ h°is.to.ri.ci.se.rons°
historiciseront /istoʁisizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel is.to.ʁi.si.zə.ʁɔ̃ h°is.to.ri.ci.se.ront°
historicises /istoʁisiz/ indicatif, present, 2e pers., singulier is.to.ʁi.siz h°is.to.ri.cise°s°
historicises /istoʁisiz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier is.to.ʁi.siz h°is.to.ri.cise°s°
historicisez /istoʁisize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel is.to.ʁi.si.ze h°is.to.ri.ci.sez
historicisez /istoʁisize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel is.to.ʁi.si.ze h°is.to.ri.ci.sez
historicisiez /istoʁisizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel is.to.ʁi.si.zje h°is.to.ri.ci.siez
historicisiez /istoʁisizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel is.to.ʁi.si.zje h°is.to.ri.ci.siez
historicisions /istoʁisizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel is.to.ʁi.si.zjɔ̃ h°is.to.ri.ci.sions°
historicisions /istoʁisizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel is.to.ʁi.si.zjɔ̃ h°is.to.ri.ci.sions°
historicisons /istoʁisizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel is.to.ʁi.si.zɔ̃ h°is.to.ri.ci.sons°
historicisons /istoʁisizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel is.to.ʁi.si.zɔ̃ h°is.to.ri.ci.sons°
historicisâmes /istoʁisizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel is.to.ʁi.si.zam h°is.to.ri.ci.sâme°s°
historicisât /istoʁisiza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier is.to.ʁi.si.za h°is.to.ri.ci.sât°
historicisâtes /istoʁisizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel is.to.ʁi.si.zat h°is.to.ri.ci.sâte°s°
historicisèrent /istoʁisizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel is.to.ʁi.si.zɛʁ h°is.to.ri.ci.sère°n°t°
historicisé /istoʁisize/ participe, passe_simple, singulier, masculin is.to.ʁi.si.ze h°is.to.ri.ci.sé
historicisée /istoʁisize/ participe, passe_simple, singulier, feminin is.to.ʁi.si.ze h°is.to.ri.ci.sée°
historicisées /istoʁisize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin is.to.ʁi.si.ze h°is.to.ri.ci.sée°s°
historicisés /istoʁisize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin is.to.ʁi.si.ze h°is.to.ri.ci.sés°