VER — épicène
/dezistoʁisize/
Syllabes : de.zis.to.ʁi.si.ze
Orthocode : dé.sh°is.to.ri.ci.ser
Fréquence
0.0
composite /M
0.0
FrWaC
Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus
Définitions
-
1.
Faire perdre son caractère historique à.
Tout cela est très précis, et pourtant, il me semble qu'il faut « désanecdotiser », déshistoriciser, pour le dire comme ça... ne serait ce que pour éviter le kitsch, le convenu.On cherche aujourd'hui à déshistoriciser Miron.Ils n'en contribuent pas moins à déshistoriciser les cultures des « Autres », en s'efforçant de les entourer d'une sorte de « magie ».
Étymologie
De historique, avec le préfixe dés- et le suffixe -iser.
Antonymes
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| déshistoricisa | /dezistoʁisiza/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | de.zis.to.ʁi.si.za | dé.sh°is.to.ri.ci.sa |
| déshistoricisai | /dezistoʁisizɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | de.zis.to.ʁi.si.zɛ | dé.sh°is.to.ri.ci.sai |
| déshistoricisaient | /dezistoʁisizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | de.zis.to.ʁi.si.zɛ | dé.sh°is.to.ri.ci.saie°n°t° |
| déshistoricisais | /dezistoʁisizɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | de.zis.to.ʁi.si.zɛ | dé.sh°is.to.ri.ci.sais° |
| déshistoricisais | /dezistoʁisizɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | de.zis.to.ʁi.si.zɛ | dé.sh°is.to.ri.ci.sais° |
| déshistoricisait | /dezistoʁisizɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | de.zis.to.ʁi.si.zɛ | dé.sh°is.to.ri.ci.sait° |
| déshistoricisant | /dezistoʁisizɑ̃/ | participe, present | de.zis.to.ʁi.si.zɑ̃ | dé.sh°is.to.ri.ci.sant° |
| déshistoricisas | /dezistoʁisiza/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | de.zis.to.ʁi.si.za | dé.sh°is.to.ri.ci.sas° |
| déshistoricisasse | /dezistoʁisizas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | de.zis.to.ʁi.si.zas | dé.sh°is.to.ri.ci.sasse° |
| déshistoricisassent | /dezistoʁisizas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | de.zis.to.ʁi.si.zas | dé.sh°is.to.ri.ci.sasse°n°t° |
| déshistoricisasses | /dezistoʁisizas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | de.zis.to.ʁi.si.zas | dé.sh°is.to.ri.ci.sasse°s° |
| déshistoricisassiez | /dezistoʁisizasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | de.zis.to.ʁi.si.za.sje | dé.sh°is.to.ri.ci.sa.ssiez |
| déshistoricisassions | /dezistoʁisizasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | de.zis.to.ʁi.si.za.sjɔ̃ | dé.sh°is.to.ri.ci.sa.ssions° |
| déshistoricise | /dezistoʁisiz/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | de.zis.to.ʁi.siz | dé.sh°is.to.ri.cise° |
| déshistoricise | /dezistoʁisiz/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | de.zis.to.ʁi.siz | dé.sh°is.to.ri.cise° |
| déshistoricise | /dezistoʁisiz/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | de.zis.to.ʁi.siz | dé.sh°is.to.ri.cise° |
| déshistoricise | /dezistoʁisiz/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | de.zis.to.ʁi.siz | dé.sh°is.to.ri.cise° |
| déshistoricise | /dezistoʁisiz/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | de.zis.to.ʁi.siz | dé.sh°is.to.ri.cise° |
| déshistoricisent | /dezistoʁisiz/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | de.zis.to.ʁi.siz | dé.sh°is.to.ri.cise°n°t° |
| déshistoricisent | /dezistoʁisiz/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | de.zis.to.ʁi.siz | dé.sh°is.to.ri.cise°n°t° |
| déshistoriciser | /dezistoʁisize/ | infinitif | de.zis.to.ʁi.si.ze | dé.sh°is.to.ri.ci.ser |
| déshistoricisera | /dezistoʁisizəʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | de.zis.to.ʁi.si.zə.ʁa | dé.sh°is.to.ri.ci.se.ra |
| déshistoriciserai | /dezistoʁisizəʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | de.zis.to.ʁi.si.zə.ʁɛ | dé.sh°is.to.ri.ci.se.rai |
| déshistoriciseraient | /dezistoʁisizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | de.zis.to.ʁi.si.zə.ʁɛ | dé.sh°is.to.ri.ci.se.raie°n°t° |
| déshistoriciserais | /dezistoʁisizəʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | de.zis.to.ʁi.si.zə.ʁɛ | dé.sh°is.to.ri.ci.se.rais° |
| déshistoriciserais | /dezistoʁisizəʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | de.zis.to.ʁi.si.zə.ʁɛ | dé.sh°is.to.ri.ci.se.rais° |
| déshistoriciserait | /dezistoʁisizəʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | de.zis.to.ʁi.si.zə.ʁɛ | dé.sh°is.to.ri.ci.se.rait° |
| déshistoriciseras | /dezistoʁisizəʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | de.zis.to.ʁi.si.zə.ʁa | dé.sh°is.to.ri.ci.se.ras° |
| déshistoriciserez | /dezistoʁisizəʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | de.zis.to.ʁi.si.zə.ʁe | dé.sh°is.to.ri.ci.se.rez |
| déshistoriciseriez | /dezistoʁisizəʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | de.zis.to.ʁi.si.zə.ʁje | dé.sh°is.to.ri.ci.se.riez |
| déshistoriciserions | /dezistoʁisizəʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | de.zis.to.ʁi.si.zə.ʁjɔ̃ | dé.sh°is.to.ri.ci.se.rions° |
| déshistoriciserons | /dezistoʁisizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | de.zis.to.ʁi.si.zə.ʁɔ̃ | dé.sh°is.to.ri.ci.se.rons° |
| déshistoriciseront | /dezistoʁisizəʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | de.zis.to.ʁi.si.zə.ʁɔ̃ | dé.sh°is.to.ri.ci.se.ront° |
| déshistoricises | /dezistoʁisiz/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | de.zis.to.ʁi.siz | dé.sh°is.to.ri.cise°s° |
| déshistoricises | /dezistoʁisiz/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | de.zis.to.ʁi.siz | dé.sh°is.to.ri.cise°s° |
| déshistoricisez | /dezistoʁisize/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | de.zis.to.ʁi.si.ze | dé.sh°is.to.ri.ci.sez |
| déshistoricisez | /dezistoʁisize/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | de.zis.to.ʁi.si.ze | dé.sh°is.to.ri.ci.sez |
| déshistoricisiez | /dezistoʁisizje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | de.zis.to.ʁi.si.zje | dé.sh°is.to.ri.ci.siez |
| déshistoricisiez | /dezistoʁisizje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | de.zis.to.ʁi.si.zje | dé.sh°is.to.ri.ci.siez |
| déshistoricisions | /dezistoʁisizjɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | de.zis.to.ʁi.si.zjɔ̃ | dé.sh°is.to.ri.ci.sions° |
| déshistoricisions | /dezistoʁisizjɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | de.zis.to.ʁi.si.zjɔ̃ | dé.sh°is.to.ri.ci.sions° |
| déshistoricisons | /dezistoʁisizɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | de.zis.to.ʁi.si.zɔ̃ | dé.sh°is.to.ri.ci.sons° |
| déshistoricisons | /dezistoʁisizɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | de.zis.to.ʁi.si.zɔ̃ | dé.sh°is.to.ri.ci.sons° |
| déshistoricisâmes | /dezistoʁisizam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | de.zis.to.ʁi.si.zam | dé.sh°is.to.ri.ci.sâme°s° |
| déshistoricisât | /dezistoʁisiza/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | de.zis.to.ʁi.si.za | dé.sh°is.to.ri.ci.sât° |
| déshistoricisâtes | /dezistoʁisizat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | de.zis.to.ʁi.si.zat | dé.sh°is.to.ri.ci.sâte°s° |
| déshistoricisèrent | /dezistoʁisizɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | de.zis.to.ʁi.si.zɛʁ | dé.sh°is.to.ri.ci.sère°n°t° |
| déshistoricisé | /dezistoʁisize/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | de.zis.to.ʁi.si.ze | dé.sh°is.to.ri.ci.sé |
| déshistoricisée | /dezistoʁisize/ | participe, passe_simple, singulier, feminin | de.zis.to.ʁi.si.ze | dé.sh°is.to.ri.ci.sée° |
| déshistoricisées | /dezistoʁisize/ | participe, passe_simple, pluriel, feminin | de.zis.to.ʁi.si.ze | dé.sh°is.to.ri.ci.sée°s° |
| déshistoricisés | /dezistoʁisize/ | participe, passe_simple, pluriel, masculin | de.zis.to.ʁi.si.ze | dé.sh°is.to.ri.ci.sés° |