VER — masculin
/ɡʁatikyle/
Syllabes : ɡʁa.ti.ky.le
Orthocode : gra.ti.cu.ler
Définitions
- 1. Diviser l’original qu’on veut reproduire en un nombre quelconque de petits carrés égaux entre eux, et le papier ou la toile sur laquelle on le reproduit en un pareil nombre de carrés.
Étymologie
Dénominal de graticule issu du latin craticula (« petite grille, grill »).
Synonymes
Formes fléchies
| Forme | Phonétique | Traits | Syllabes | Orthocode |
|---|---|---|---|---|
| graticula | /ɡʁatikyla/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier | ɡʁa.ti.ky.la | gra.ti.cu.la |
| graticulai | /ɡʁatikylɛ/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier | ɡʁa.ti.ky.lɛ | gra.ti.cu.lai |
| graticulaient | /ɡʁatikylɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel | ɡʁa.ti.ky.lɛ | gra.ti.cu.laie°n°t° |
| graticulais | /ɡʁatikylɛ/ | indicatif, imparfait, 1e pers., singulier | ɡʁa.ti.ky.lɛ | gra.ti.cu.lais° |
| graticulais | /ɡʁatikylɛ/ | indicatif, imparfait, 2e pers., singulier | ɡʁa.ti.ky.lɛ | gra.ti.cu.lais° |
| graticulait | /ɡʁatikylɛ/ | indicatif, imparfait, 3e pers., singulier | ɡʁa.ti.ky.lɛ | gra.ti.cu.lait° |
| graticulant | /ɡʁatiklɑ̃/ | participe, present | ɡʁa.ti.klɑ̃ | .. |
| graticulas | /ɡʁatikyla/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier | ɡʁa.ti.ky.la | gra.ti.cu.las° |
| graticulasse | /ɡʁatikylas/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier | ɡʁa.ti.ky.las | gra.ti.cu.lasse° |
| graticulassent | /ɡʁatikylas/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel | ɡʁa.ti.ky.las | gra.ti.cu.lasse°n°t° |
| graticulasses | /ɡʁatikylas/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier | ɡʁa.ti.ky.las | gra.ti.cu.lasse°s° |
| graticulassiez | /ɡʁatikylasje/ | subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel | ɡʁa.ti.ky.la.sje | gra.ti.cu.la.ssiez |
| graticulassions | /ɡʁatikylasjɔ̃/ | subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel | ɡʁa.ti.ky.la.sjɔ̃ | gra.ti.cu.la.ssions° |
| graticule | /ɡʁatikl/ | indicatif, present, 1e pers., singulier | ɡʁa.ti.kyl | gra.ti.cule° |
| graticule | /ɡʁatikl/ | indicatif, present, 3e pers., singulier | ɡʁa.ti.kyl | gra.ti.cule° |
| graticule | /ɡʁatikl/ | imperatif, present, 2e pers., singulier | ɡʁa.ti.kyl | gra.ti.cule° |
| graticule | /ɡʁatikl/ | subjonctif, present, 1e pers., singulier | ɡʁa.ti.kyl | gra.ti.cule° |
| graticule | /ɡʁatikl/ | subjonctif, present, 3e pers., singulier | ɡʁa.ti.kyl | gra.ti.cule° |
| graticulent | /ɡʁatikyl/ | indicatif, present, 3e pers., pluriel | ɡʁa.ti.kyl | gra.ti.cule°n°t° |
| graticulent | /ɡʁatikyl/ | subjonctif, present, 3e pers., pluriel | ɡʁa.ti.kyl | gra.ti.cule°n°t° |
| graticuler | /ɡʁatikyle/ | infinitif | ɡʁa.ti.ky.le | gra.ti.cu.ler |
| graticulera | /ɡʁatikyləʁa/ | indicatif, futur, 3e pers., singulier | ɡʁa.ti.ky.lə.ʁa | gra.ti.cu.le.ra |
| graticulerai | /ɡʁatikyləʁɛ/ | indicatif, futur, 1e pers., singulier | ɡʁa.ti.ky.lə.ʁɛ | gra.ti.cu.le.rai |
| graticuleraient | /ɡʁatikyləʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., pluriel | ɡʁa.ti.ky.lə.ʁɛ | gra.ti.cu.le.raie°n°t° |
| graticulerais | /ɡʁatikyləʁɛ/ | conditionnel, present, 1e pers., singulier | ɡʁa.ti.ky.lə.ʁɛ | gra.ti.cu.le.rais° |
| graticulerais | /ɡʁatikyləʁɛ/ | conditionnel, present, 2e pers., singulier | ɡʁa.ti.ky.lə.ʁɛ | gra.ti.cu.le.rais° |
| graticulerait | /ɡʁatikyləʁɛ/ | conditionnel, present, 3e pers., singulier | ɡʁa.ti.ky.lə.ʁɛ | gra.ti.cu.le.rait° |
| graticuleras | /ɡʁatikyləʁa/ | indicatif, futur, 2e pers., singulier | ɡʁa.ti.ky.lə.ʁa | gra.ti.cu.le.ras° |
| graticulerez | /ɡʁatikyləʁe/ | indicatif, futur, 2e pers., pluriel | ɡʁa.ti.ky.lə.ʁe | gra.ti.cu.le.rez |
| graticuleriez | /ɡʁatikyləʁje/ | conditionnel, present, 2e pers., pluriel | ɡʁa.ti.ky.lə.ʁje | gra.ti.cu.le.riez |
| graticulerions | /ɡʁatikyləʁjɔ̃/ | conditionnel, present, 1e pers., pluriel | ɡʁa.ti.ky.lə.ʁjɔ̃ | gra.ti.cu.le.rions° |
| graticulerons | /ɡʁatikyləʁɔ̃/ | indicatif, futur, 1e pers., pluriel | ɡʁa.ti.ky.lə.ʁɔ̃ | gra.ti.cu.le.rons° |
| graticuleront | /ɡʁatikyləʁɔ̃/ | indicatif, futur, 3e pers., pluriel | ɡʁa.ti.ky.lə.ʁɔ̃ | gra.ti.cu.le.ront° |
| graticules | /ɡʁatikl/ | indicatif, present, 2e pers., singulier | ɡʁa.ti.kyl | gra.ti.cule°s° |
| graticules | /ɡʁatikl/ | subjonctif, present, 2e pers., singulier | ɡʁa.ti.kyl | gra.ti.cule°s° |
| graticulez | /ɡʁatikyle/ | indicatif, present, 2e pers., pluriel | ɡʁa.ti.ky.le | gra.ti.cu.lez |
| graticulez | /ɡʁatikyle/ | imperatif, present, 2e pers., pluriel | ɡʁa.ti.ky.le | gra.ti.cu.lez |
| graticuliez | /ɡʁatikylje/ | indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel | ɡʁa.ti.ky.lje | gra.ti.cu.liez |
| graticuliez | /ɡʁatikylje/ | subjonctif, present, 2e pers., pluriel | ɡʁa.ti.ky.lje | gra.ti.cu.liez |
| graticulions | /ɡʁatikyljɔ̃/ | indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel | ɡʁa.ti.ky.ljɔ̃ | gra.ti.cu.lions° |
| graticulions | /ɡʁatikyljɔ̃/ | subjonctif, present, 1e pers., pluriel | ɡʁa.ti.ky.ljɔ̃ | gra.ti.cu.lions° |
| graticulons | /ɡʁatiklɔ̃/ | indicatif, present, 1e pers., pluriel | ɡʁa.ti.klɔ̃ | .. |
| graticulons | /ɡʁatiklɔ̃/ | imperatif, present, 1e pers., pluriel | ɡʁa.ti.klɔ̃ | .. |
| graticulâmes | /ɡʁatikylam/ | indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel | ɡʁa.ti.ky.lam | gra.ti.cu.lâme°s° |
| graticulât | /ɡʁatikyla/ | subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier | ɡʁa.ti.ky.la | gra.ti.cu.lât° |
| graticulâtes | /ɡʁatikylat/ | indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel | ɡʁa.ti.ky.lat | gra.ti.cu.lâte°s° |
| graticulèrent | /ɡʁatikylɛʁ/ | indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel | ɡʁa.ti.ky.lɛʁ | gra.ti.cu.lère°n°t° |
| graticulé | /ɡʁatikyle/ | participe, passe_simple, singulier, masculin | ɡʁa.ti.ky.le | gra.ti.cu.lé |