gigantiser

VER — épicène

/ʒiɡɑ̃tize/

Syllabes : ʒi.ɡɑ̃.ti.ze Orthocode : gi.gan.ti.ser

Définitions

  1. 1. rare Rendre géant, donner des proportions gigantesques à.
    Dans le cas de Juliette, Paris semble n’être qu’un prolongement de la prostituée, ce qui a pour effet de la gigantiser.
    De plus, gigantiser ces problèmes, c’est aussi prendre le risque de leur faire dépasser leurs dimensions critiques propres au-delà desquelles les thérapeutiques traditionnelles sont inopérantes.

Étymologie

Dérivation savante de géant (ou de gigantesque), avec le suffixe -iser.

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
gigantisa /ʒiɡɑ̃tiza/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ʒi.ɡɑ̃.ti.za gi.gan.ti.sa
gigantisai /ʒiɡɑ̃tizɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ʒi.ɡɑ̃.ti.zɛ gi.gan.ti.sai
gigantisaient /ʒiɡɑ̃tizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ʒi.ɡɑ̃.ti.zɛ gi.gan.ti.saie°n°t°
gigantisais /ʒiɡɑ̃tizɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ʒi.ɡɑ̃.ti.zɛ gi.gan.ti.sais°
gigantisais /ʒiɡɑ̃tizɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ʒi.ɡɑ̃.ti.zɛ gi.gan.ti.sais°
gigantisait /ʒiɡɑ̃tizɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ʒi.ɡɑ̃.ti.zɛ gi.gan.ti.sait°
gigantisant /ʒiɡɑ̃tizɑ̃/ participe, present ʒi.ɡɑ̃.ti.zɑ̃ gi.gan.ti.sant°
gigantisas /ʒiɡɑ̃tiza/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ʒi.ɡɑ̃.ti.za gi.gan.ti.sas°
gigantisasse /ʒiɡɑ̃tizas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ʒi.ɡɑ̃.ti.zas gi.gan.ti.sasse°
gigantisassent /ʒiɡɑ̃tizas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ʒi.ɡɑ̃.ti.zas gi.gan.ti.sasse°n°t°
gigantisasses /ʒiɡɑ̃tizas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ʒi.ɡɑ̃.ti.zas gi.gan.ti.sasse°s°
gigantisassiez /ʒiɡɑ̃tizasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ʒi.ɡɑ̃.ti.za.sje gi.gan.ti.sa.ssiez
gigantisassions /ʒiɡɑ̃tizasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ʒi.ɡɑ̃.ti.za.sjɔ̃ gi.gan.ti.sa.ssions°
gigantise /ʒiɡɑ̃tiz/ indicatif, present, 1e pers., singulier ʒi.ɡɑ̃.tiz gi.gan.tise°
gigantise /ʒiɡɑ̃tiz/ indicatif, present, 3e pers., singulier ʒi.ɡɑ̃.tiz gi.gan.tise°
gigantise /ʒiɡɑ̃tiz/ imperatif, present, 2e pers., singulier ʒi.ɡɑ̃.tiz gi.gan.tise°
gigantise /ʒiɡɑ̃tiz/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ʒi.ɡɑ̃.tiz gi.gan.tise°
gigantise /ʒiɡɑ̃tiz/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ʒi.ɡɑ̃.tiz gi.gan.tise°
gigantisent /ʒiɡɑ̃tiz/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ʒi.ɡɑ̃.tiz gi.gan.tise°n°t°
gigantisent /ʒiɡɑ̃tiz/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ʒi.ɡɑ̃.tiz gi.gan.tise°n°t°
gigantiser /ʒiɡɑ̃tize/ infinitif ʒi.ɡɑ̃.ti.ze gi.gan.ti.ser
gigantisera /ʒiɡɑ̃tizəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ʒi.ɡɑ̃.ti.zə.ʁa gi.gan.ti.se.ra
gigantiserai /ʒiɡɑ̃tizəʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ʒi.ɡɑ̃.ti.zə.ʁɛ gi.gan.ti.se.rai
gigantiseraient /ʒiɡɑ̃tizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ʒi.ɡɑ̃.ti.zə.ʁɛ gi.gan.ti.se.raie°n°t°
gigantiserais /ʒiɡɑ̃tizəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ʒi.ɡɑ̃.ti.zə.ʁɛ gi.gan.ti.se.rais°
gigantiserais /ʒiɡɑ̃tizəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ʒi.ɡɑ̃.ti.zə.ʁɛ gi.gan.ti.se.rais°
gigantiserait /ʒiɡɑ̃tizəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ʒi.ɡɑ̃.ti.zə.ʁɛ gi.gan.ti.se.rait°
gigantiseras /ʒiɡɑ̃tizəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ʒi.ɡɑ̃.ti.zə.ʁa gi.gan.ti.se.ras°
gigantiserez /ʒiɡɑ̃tizəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ʒi.ɡɑ̃.ti.zə.ʁe gi.gan.ti.se.rez
gigantiseriez /ʒiɡɑ̃tizəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ʒi.ɡɑ̃.ti.zə.ʁje gi.gan.ti.se.riez
gigantiserions /ʒiɡɑ̃tizəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ʒi.ɡɑ̃.ti.zə.ʁjɔ̃ gi.gan.ti.se.rions°
gigantiserons /ʒiɡɑ̃tizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ʒi.ɡɑ̃.ti.zə.ʁɔ̃ gi.gan.ti.se.rons°
gigantiseront /ʒiɡɑ̃tizəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ʒi.ɡɑ̃.ti.zə.ʁɔ̃ gi.gan.ti.se.ront°
gigantises /ʒiɡɑ̃tiz/ indicatif, present, 2e pers., singulier ʒi.ɡɑ̃.tiz gi.gan.tise°s°
gigantises /ʒiɡɑ̃tiz/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ʒi.ɡɑ̃.tiz gi.gan.tise°s°
gigantisez /ʒiɡɑ̃tize/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ʒi.ɡɑ̃.ti.ze gi.gan.ti.sez
gigantisez /ʒiɡɑ̃tize/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ʒi.ɡɑ̃.ti.ze gi.gan.ti.sez
gigantisiez /ʒiɡɑ̃tizje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ʒi.ɡɑ̃.ti.zje gi.gan.ti.siez
gigantisiez /ʒiɡɑ̃tizje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ʒi.ɡɑ̃.ti.zje gi.gan.ti.siez
gigantisions /ʒiɡɑ̃tizjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ʒi.ɡɑ̃.ti.zjɔ̃ gi.gan.ti.sions°
gigantisions /ʒiɡɑ̃tizjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ʒi.ɡɑ̃.ti.zjɔ̃ gi.gan.ti.sions°
gigantisons /ʒiɡɑ̃tizɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ʒi.ɡɑ̃.ti.zɔ̃ gi.gan.ti.sons°
gigantisons /ʒiɡɑ̃tizɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ʒi.ɡɑ̃.ti.zɔ̃ gi.gan.ti.sons°
gigantisâmes /ʒiɡɑ̃tizam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ʒi.ɡɑ̃.ti.zam gi.gan.ti.sâme°s°
gigantisât /ʒiɡɑ̃tiza/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ʒi.ɡɑ̃.ti.za gi.gan.ti.sât°
gigantisâtes /ʒiɡɑ̃tizat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ʒi.ɡɑ̃.ti.zat gi.gan.ti.sâte°s°
gigantisèrent /ʒiɡɑ̃tizɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ʒi.ɡɑ̃.ti.zɛʁ gi.gan.ti.sère°n°t°
gigantisé /ʒiɡɑ̃tize/ participe, passe_simple, singulier, masculin ʒi.ɡɑ̃.ti.ze gi.gan.ti.sé
gigantisée /ʒiɡɑ̃tize/ participe, passe_simple, singulier, feminin ʒi.ɡɑ̃.ti.ze gi.gan.ti.sée°
gigantisées /ʒiɡɑ̃tize/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ʒi.ɡɑ̃.ti.ze gi.gan.ti.sée°s°
gigantisés /ʒiɡɑ̃tize/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ʒi.ɡɑ̃.ti.ze gi.gan.ti.sés°