faratter

VER — masculin

/faʁate/

Syllabes : fa.ʁa.te Orthocode : fa.ra.tter

Définitions

  1. 1. Faire la faratte.

Étymologie

De faratte.

Dérivés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
faratta /faʁata/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier fa.ʁa.ta fa.ra.tta
farattai /faʁatɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier fa.ʁa.tɛ fa.ra.ttai
farattaient /faʁatɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel fa.ʁa.tɛ fa.ra.ttaie°n°t°
farattais /faʁatɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier fa.ʁa.tɛ fa.ra.ttais°
farattais /faʁatɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier fa.ʁa.tɛ fa.ra.ttais°
farattait /faʁatɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier fa.ʁa.tɛ fa.ra.ttait°
farattant /faʁatɑ̃/ participe, present fa.ʁa.tɑ̃ fa.ra.ttant°
farattas /faʁata/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier fa.ʁa.ta fa.ra.ttas°
farattasse /faʁatas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier fa.ʁa.tas fa.ra.ttasse°
farattassent /faʁatas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel fa.ʁa.tas fa.ra.ttasse°n°t°
farattasses /faʁatas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier fa.ʁa.tas fa.ra.ttasse°s°
farattassiez /faʁatasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel fa.ʁa.ta.sje fa.ra.tta.ssiez
farattassions /faʁatasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel fa.ʁa.ta.sjɔ̃ fa.ra.tta.ssions°
faratte /faʁat/ indicatif, present, 1e pers., singulier fa.ʁat fa.ratte°
faratte /faʁat/ indicatif, present, 3e pers., singulier fa.ʁat fa.ratte°
faratte /faʁat/ imperatif, present, 2e pers., singulier fa.ʁat fa.ratte°
faratte /faʁat/ subjonctif, present, 1e pers., singulier fa.ʁat fa.ratte°
faratte /faʁat/ subjonctif, present, 3e pers., singulier fa.ʁat fa.ratte°
farattent /faʁat/ indicatif, present, 3e pers., pluriel fa.ʁat fa.ratte°n°t°
farattent /faʁat/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel fa.ʁat fa.ratte°n°t°
faratter /faʁate/ infinitif fa.ʁa.te fa.ra.tter
farattera /faʁatəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier fa.ʁa.tə.ʁa fa.ra.tte.ra
faratterai /faʁatʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier fa.ʁa.tʁɛ fa.ra.tte°rai
faratteraient /faʁatəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel fa.ʁa.tə.ʁɛ fa.ra.tte.raie°n°t°
faratterais /faʁatəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier fa.ʁa.tə.ʁɛ fa.ra.tte.rais°
faratterais /faʁatəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier fa.ʁa.tə.ʁɛ fa.ra.tte.rais°
faratterait /faʁatəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier fa.ʁa.tə.ʁɛ fa.ra.tte.rait°
faratteras /faʁatəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier fa.ʁa.tə.ʁa fa.ra.tte.ras°
faratterez /faʁatəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel fa.ʁa.tə.ʁe fa.ra.tte.rez
faratteriez /faʁatəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel fa.ʁa.tə.ʁje fa.ra.tte.riez
faratterions /faʁatəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel fa.ʁa.tə.ʁjɔ̃ fa.ra.tte.rions°
faratterons /faʁatəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel fa.ʁa.tə.ʁɔ̃ fa.ra.tte.rons°
faratteront /faʁatəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel fa.ʁa.tə.ʁɔ̃ fa.ra.tte.ront°
farattes /faʁat/ indicatif, present, 2e pers., singulier fa.ʁat fa.ratte°s°
farattes /faʁat/ subjonctif, present, 2e pers., singulier fa.ʁat fa.ratte°s°
farattez /faʁate/ indicatif, present, 2e pers., pluriel fa.ʁa.te fa.ra.ttez
farattez /faʁate/ imperatif, present, 2e pers., pluriel fa.ʁa.te fa.ra.ttez
farattiez /faʁatje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel fa.ʁa.tje fa.ra.ttiez
farattiez /faʁatje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel fa.ʁa.tje fa.ra.ttiez
farattions /faʁatjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel fa.ʁa.tjɔ̃ fa.ra.ttions°
farattions /faʁatjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel fa.ʁa.tjɔ̃ fa.ra.ttions°
farattons /faʁatɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel fa.ʁa.tɔ̃ fa.ra.ttons°
farattons /faʁatɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel fa.ʁa.tɔ̃ fa.ra.ttons°
farattâmes /faʁatam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel fa.ʁa.tam fa.ra.ttâme°s°
farattât /faʁata/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier fa.ʁa.ta fa.ra.ttât°
farattâtes /faʁatat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel fa.ʁa.tat fa.ra.ttâte°s°
farattèrent /faʁatɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel fa.ʁa.tɛʁ fa.ra.ttère°n°t°
faratté /faʁate/ participe, passe_simple, singulier, masculin fa.ʁa.te fa.ra.tté