(s') exorbiter

VER:pron — épicène

/ɛɡzɔʁbite/

Syllabes : ɛ.ɡzɔʁ.bi.te Orthocode : e.x²or.bi.ter

Fréquence

0.7 composite /M
0.3 OpenSubtitles
0.8 Frantext
0.2 LM10
0.2 FrWaC

Fréquences par million de mots. Composite = moyenne géométrique des sources disponibles. En savoir plus

Définitions

  1. 1. médecine Sortir de son orbite.
  2. 2. figuré Sortir de ses limites.
    Le spectacle désiré, l'objet, dans l'attente duquel la passion s'exorbite, c'est ce qui fait « mourir de ne pas mourir »

Étymologie

Du bas latin exorbitare (« dévier, s'écarter de »), composé de ex- et de orbita (« trace d'une roue, ornière » et « cours, orbite »).

Antonymes

Mots apparentés

Formes fléchies

Forme Phonétique Traits Syllabes Orthocode
(s') exorbita /ɛɡzɔʁbita/ indicatif, passe_simple, 3e pers., singulier ɛ.ɡzɔʁ.bi.ta e.x²or.bi.ta
(m') exorbitai /ɛɡzɔʁbitɛ/ indicatif, passe_simple, 1e pers., singulier ɛ.ɡzɔʁ.bi.tɛ e.x²or.bi.tai
(s') exorbitaient /ɛɡzɔʁbitɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., pluriel ɛ.ɡzɔʁ.bi.tɛ e.x²or.bi.taie°n°t°
(m') exorbitais /ɛɡzɔʁbitɛ/ indicatif, imparfait, 1e pers., singulier ɛ.ɡzɔʁ.bi.tɛ e.x²or.bi.tais°
(t') exorbitais /ɛɡzɔʁbitɛ/ indicatif, imparfait, 2e pers., singulier ɛ.ɡzɔʁ.bi.tɛ e.x²or.bi.tais°
(s') exorbitait /ɛɡzɔʁbitɛ/ indicatif, imparfait, 3e pers., singulier ɛ.ɡzɔʁ.bi.tɛ e.x²or.bi.tait°
(s') exorbitant /ɛɡzɔʁbitɑ̃/ participe, present ɛ.ɡzɔʁ.bi.tɑ̃ e.x²or.bi.tant°
(t') exorbitas /ɛɡzɔʁbita/ indicatif, passe_simple, 2e pers., singulier ɛ.ɡzɔʁ.bi.ta e.x²or.bi.tas°
(m') exorbitasse /ɛɡzɔʁbitas/ subjonctif, imparfait, 1e pers., singulier ɛ.ɡzɔʁ.bi.tas e.x²or.bi.tasse°
(s') exorbitassent /ɛɡzɔʁbitas/ subjonctif, imparfait, 3e pers., pluriel ɛ.ɡzɔʁ.bi.tas e.x²or.bi.tasse°n°t°
(t') exorbitasses /ɛɡzɔʁbitas/ subjonctif, imparfait, 2e pers., singulier ɛ.ɡzɔʁ.bi.tas e.x²or.bi.tasse°s°
(vous) exorbitassiez /ɛɡzɔʁbitasje/ subjonctif, imparfait, 2e pers., pluriel ɛ.ɡzɔʁ.bi.ta.sje e.x²or.bi.ta.ssiez
(nous) exorbitassions /ɛɡzɔʁbitasjɔ̃/ subjonctif, imparfait, 1e pers., pluriel ɛ.ɡzɔʁ.bi.ta.sjɔ̃ e.x²or.bi.ta.ssions°
(m') exorbite /ɛɡzɔʁbit/ indicatif, present, 1e pers., singulier ɛ.ɡzɔʁ.bit e.x²or.bite°
(s') exorbite /ɛɡzɔʁbit/ indicatif, present, 3e pers., singulier ɛ.ɡzɔʁ.bit e.x²or.bite°
(t') exorbite /ɛɡzɔʁbit/ imperatif, present, 2e pers., singulier ɛ.ɡzɔʁ.bit e.x²or.bite°
(m') exorbite /ɛɡzɔʁbit/ subjonctif, present, 1e pers., singulier ɛ.ɡzɔʁ.bit e.x²or.bite°
(s') exorbite /ɛɡzɔʁbit/ subjonctif, present, 3e pers., singulier ɛ.ɡzɔʁ.bit e.x²or.bite°
(s') exorbitent /ɛɡzɔʁbit/ indicatif, present, 3e pers., pluriel ɛ.ɡzɔʁ.bit e.x²or.bite°n°t°
(s') exorbitent /ɛɡzɔʁbit/ subjonctif, present, 3e pers., pluriel ɛ.ɡzɔʁ.bit e.x²or.bite°n°t°
(s') exorbiter /ɛɡzɔʁbite/ infinitif ɛ.ɡzɔʁ.bi.te e.x²or.bi.ter
(s') exorbitera /ɛɡzɔʁbitəʁa/ indicatif, futur, 3e pers., singulier ɛ.ɡzɔʁ.bi.tə.ʁa e.x²or.bi.te.ra
(m') exorbiterai /ɛɡzɔʁbitʁɛ/ indicatif, futur, 1e pers., singulier ɛ.ɡzɔʁ.bi.tʁɛ e.xx²or.bi.te°rai
(s') exorbiteraient /ɛɡzɔʁbitəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., pluriel ɛ.ɡzɔʁ.bi.tə.ʁɛ e.x²or.bi.te.raie°n°t°
(m') exorbiterais /ɛɡzɔʁbitəʁɛ/ conditionnel, present, 1e pers., singulier ɛ.ɡzɔʁ.bi.tə.ʁɛ e.x²or.bi.te.rais°
(t') exorbiterais /ɛɡzɔʁbitəʁɛ/ conditionnel, present, 2e pers., singulier ɛ.ɡzɔʁ.bi.tə.ʁɛ e.x²or.bi.te.rais°
(s') exorbiterait /ɛɡzɔʁbitəʁɛ/ conditionnel, present, 3e pers., singulier ɛ.ɡzɔʁ.bi.tə.ʁɛ e.x²or.bi.te.rait°
(t') exorbiteras /ɛɡzɔʁbitəʁa/ indicatif, futur, 2e pers., singulier ɛ.ɡzɔʁ.bi.tə.ʁa e.x²or.bi.te.ras°
(vous) exorbiterez /ɛɡzɔʁbitəʁe/ indicatif, futur, 2e pers., pluriel ɛ.ɡzɔʁ.bi.tə.ʁe e.x²or.bi.te.rez
(vous) exorbiteriez /ɛɡzɔʁbitəʁje/ conditionnel, present, 2e pers., pluriel ɛ.ɡzɔʁ.bi.tə.ʁje e.x²or.bi.te.riez
(nous) exorbiterions /ɛɡzɔʁbitəʁjɔ̃/ conditionnel, present, 1e pers., pluriel ɛ.ɡzɔʁ.bi.tə.ʁjɔ̃ e.x²or.bi.te.rions°
(nous) exorbiterons /ɛɡzɔʁbitəʁɔ̃/ indicatif, futur, 1e pers., pluriel ɛ.ɡzɔʁ.bi.tə.ʁɔ̃ e.x²or.bi.te.rons°
(s') exorbiteront /ɛɡzɔʁbitəʁɔ̃/ indicatif, futur, 3e pers., pluriel ɛ.ɡzɔʁ.bi.tə.ʁɔ̃ e.x²or.bi.te.ront°
(t') exorbites /ɛɡzɔʁbit/ indicatif, present, 2e pers., singulier ɛ.ɡzɔʁ.bit e.x²or.bite°s°
(t') exorbites /ɛɡzɔʁbit/ subjonctif, present, 2e pers., singulier ɛ.ɡzɔʁ.bit e.x²or.bite°s°
(vous) exorbitez /ɛɡzɔʁbite/ indicatif, present, 2e pers., pluriel ɛ.ɡzɔʁ.bi.te e.x²or.bi.tez
(vous) exorbitez /ɛɡzɔʁbite/ imperatif, present, 2e pers., pluriel ɛ.ɡzɔʁ.bi.te e.x²or.bi.tez
(vous) exorbitiez /ɛɡzɔʁbitje/ indicatif, imparfait, 2e pers., pluriel ɛ.ɡzɔʁ.bi.tje e.x²or.bi.tiez
(vous) exorbitiez /ɛɡzɔʁbitje/ subjonctif, present, 2e pers., pluriel ɛ.ɡzɔʁ.bi.tje e.x²or.bi.tiez
(nous) exorbitions /ɛɡzɔʁbitjɔ̃/ indicatif, imparfait, 1e pers., pluriel ɛ.ɡzɔʁ.bi.tjɔ̃ e.x²or.bi.tions°
(nous) exorbitions /ɛɡzɔʁbitjɔ̃/ subjonctif, present, 1e pers., pluriel ɛ.ɡzɔʁ.bi.tjɔ̃ e.x²or.bi.tions°
(nous) exorbitons /ɛɡzɔʁbitɔ̃/ indicatif, present, 1e pers., pluriel ɛ.ɡzɔʁ.bi.tɔ̃ e.x²or.bi.tons°
(nous) exorbitons /ɛɡzɔʁbitɔ̃/ imperatif, present, 1e pers., pluriel ɛ.ɡzɔʁ.bi.tɔ̃ e.x²or.bi.tons°
(nous) exorbitâmes /ɛɡzɔʁbitam/ indicatif, passe_simple, 1e pers., pluriel ɛ.ɡzɔʁ.bi.tam e.x²or.bi.tâme°s°
(s') exorbitât /ɛɡzɔʁbita/ subjonctif, imparfait, 3e pers., singulier ɛ.ɡzɔʁ.bi.ta e.x²or.bi.tât°
(vous) exorbitâtes /ɛɡzɔʁbitat/ indicatif, passe_simple, 2e pers., pluriel ɛ.ɡzɔʁ.bi.tat e.x²or.bi.tâte°s°
(s') exorbitèrent /ɛɡzɔʁbitɛʁ/ indicatif, passe_simple, 3e pers., pluriel ɛ.ɡzɔʁ.bi.tɛʁ e.x²or.bi.tère°n°t°
(s') exorbité /ɛɡzɔʁbite/ participe, passe_simple, singulier, masculin ɛ.ɡzɔʁ.bi.te e.x²or.bi.té
(s') exorbitée /ɛɡzɔʁbite/ participe, passe_simple, singulier, feminin ɛ.ɡzɔʁ.bi.te e.x²or.bi.tée°
(s') exorbitées /ɛɡzɔʁbite/ participe, passe_simple, pluriel, feminin ɛ.ɡzɔʁ.bi.te e.x²or.bi.tée°s°
(s') exorbités /ɛɡzɔʁbite/ participe, passe_simple, pluriel, masculin ɛ.ɡzɔʁ.bi.te e.x²or.bi.tés°